Η Άντα Χριστίδου μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την παράσταση “Η Καμμία”, ένα δικό της κείμενο, το οποίο σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί.
“Η Καμμία” στο Θέατρο Αλκμήνη. Πώς θα περιγράψατε συνοπτικά την παράσταση;
1. Είναι ένας θεατρικός μονόλογος που συνδέεται με ένα βιωματικό σεμινάριο με το κοινό. Μια γυναίκα αναγκασμένη να μείνει μόνη της λόγω καραντίνας αναλογίζεται τον τρόπο ζωής της, την καθημερινότητα της και το πόσο υποχρεωμένη νιώθει να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των άλλων , με αποτέλεσμα τώρα που είναι μόνη της να νιώθει εντελώς άβολα με τον εαυτό της.
Πόσο δύσκολο είναι κάποιος να πρωταγωνιστεί και να σκηνοθετεί ένα δικό του κείμενο; Υπάρχει δημιουργική σύγκρουση ρόλων;
2. Σε αυτόν τον μονόλογο έγινε φυσικά η εξέλιξη του ρόλου από την συγγραφέα , στην ηθοποιό. Ίσως γιατί αυτά που λέει η ηρωίδα δένουν αρμονικά με αυτά που πρεσβεύει η συγγραφέας. Σε προηγούμενη μου παράσταση, στη «Ζηνοβία την θεατρίνα» ήταν πιο δύσκολο να λειτουργήσω σαν ηθοποιός ένα κείμενο που αφορούσε την οικογενειακή θεατρική ιστορία μου . Τώρα σε αυτόν τον μονόλογο όλα κυλούσαν σαν νεράκι.
Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος που η σύγχρονη γυναίκα βρίσκεται τόσο κοντά στο να χαρακτηριστεί “Η Καμία”;
3.Η σύγχρονη γυναίκα επωμίζεται καθημερινά πολλούς ρόλους για να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις που τώρα πια της αναλογούν. Καλή σύντροφος, ιδανική μητέρα, φιλότιμη εργαζόμενη , καλή φίλη..Όλα αυτά απαιτούν από αυτήν υπομονή ανθεκτικότητα αντοχές πέραν του ανθρώπινου μέτρου, και παράλληλα να είναι ο καλός ρόλος που σκοπό έχει να εξυπηρετεί απόλυτα της ανάγκες των άλλων. Η καμιά φωνάζει αντιδρά διαμαρτύρεται και ζητά να μην έχει ταυτότητα να γλυτώσει από το βάρος των άλλων που το σηκώνει αδιαμαρτύρητα.
Να γίνει η καμιά αυτή που δεν έχει ταυτότητα , αυτή που υπάρχει χωρίς καμία ανάγκη να την αγαπήσουν οι άλλοι παρά μόνο ο εαυτός της.
Τι απαιτεί το μονοπάτι της αυτογνωσίας και πόσο δύσβατο γίνεται σε μια εποχή που στηρίζεται στις εντυπώσεις;
4.Ειναι πολύ δύσκολο σε μια εποχή που όλοι χρειάζονται την αποδοχή και την επιβεβαίωση των άλλων, να αυτοδεσμευτείς και να μάθεις να «ακούς» τα θέλω σου χωρίς τις ενοχές που σου δημιουργούν οι άλλοι. Μπορεί να συμβεί αλλά θέλει πολλή δουλειά εκ μέρους σου με τον δύσμοιρο και πολύπαθο εαυτό σου.
Ποιο πιστεύετε ότι είναι το βασικό μήνυμα που θα αποκομίσουν οι θεατές και ποιες είναι οι αντιδράσεις τους στην πρόοδο της πλοκής;
Πολλά θα αποκομίσει από την παράσταση και από το μικρό βιωματικό σεμινάριο που ακολουθεί και είναι κάθε φορά φτιαγμένο για το ανάλογο κοινό. Του δίνω να πάρει και κάποιες ερωτήσεις μαζί του που θα της απαντήσει στο σπίτι μόνος του. Θα αναρωτηθεί για την σχέση που έχει φτιάξει με τον εαυτό του και εύχομαι μέσα από την παράσταση , να του δώσω μια σπρωξιά να συνεχίσει να αναρωτιέται και να βρει τον τρόπο να συναντηθεί με τον αυθεντικό εαυτό του.
Λείπουν οι πρωτότυπες ιδέες από τον θεατρικό χώρο και τι χρειάζεται για να αναπτυχθεί περαιτέρω ο χώρος;
Όταν συναντιέσαι με εσωτερικές αλήθειες και είσαι δημιουργός, νομίζω ότι μπορείς να πειραματιστείς και να καινοτομήσεις βλέποντας από μια άλλη οπτική γωνία τα δεδομένα. Θεωρώ ότι στην εποχή μας υπάρχουν τέτοιοι δημιουργοί.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας και ποιο το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό όνειρο σας;
Έχω πολλά όνειρα και σχέδια θα αδικούσα κάποιο από αυτά που κάνω γιατί είμαι πολυσχιδης και γράφω μυθιστορήματα , βιβλία αυτογνωσίας κλπ. Έχω ένα μεγάλο όνειρο αλλά δεν θα το αποκαλύψω , για να δυναμώσει να αναπτυχθεί και να συμβεί.
