Σάκης Καραθανάσης: Θα ήθελα ό,τι βγαίνει προς τα έξω να έχει μια αλήθεια και ένα συναίσθημα που να αγγίζει

Ο ερμηνευτής Σάκης Καραθανάσης απαντά στις 10+1 Ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία του τραγουδιού “Μάγισσες” και την ενίσχυση του στη Μουσική Σκηνή Ράδιο στις 20 Μαϊου

Ένα νέο τραγούδι με τον τίτλο “Μάγισσες”. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;

Οι «Μάγισσες» είναι ένα τραγούδι για τους έρωτες που πέρασαν και άφησαν πάνω μας το αποτύπωμά τους. Για εκείνες τις σχέσεις που όσο ήταν σε εξέλιξη μπορεί να μας πλήγωσαν, αλλά τελικά μένουν μέσα μας σαν μια φωτογραφία σε ένα συρτάρι — κάτι που δεν ξεχνάς, αλλά κοιτάς αλλιώς με τον χρόνο. Έχει μέσα του αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση του να θυμάσαι και να προχωράς.

Συνυπογράφετε τους στίχους. Θα μπορούσε μελλοντικά να σας απασχολήσει κι η τραγουδοποιία;

Νομίζω πως η τραγουδοποιία υπάρχει ήδη μέσα μου, απλώς τώρα αρχίζω και της δίνω χώρο. Οι στίχοι για μένα είναι ένας πολύ άμεσος τρόπος να πω πράγματα που ίσως δεν λέγονται εύκολα αλλιώς. Το τραγούδι «Μάγισσες» ήταν ένα πρώτο άνοιγμα προς τα εκεί. Δεν το σκέφτομαι στρατηγικά, περισσότερο σαν ανάγκη· κι αν αυτή η ανάγκη συνεχίσει να υπάρχει, σίγουρα θα με απασχολήσει ακόμα πιο ενεργά στο μέλλον.

Το τραγούδι συνοδεύεται κι από ένα ατμοσφαιρικό βιντεοκλίπ. Πόσο σημαντική είναι η οπτικοποίηση μιας δημιουργίας και πόσο βοηθά στην προβολή και την κατανόηση του κομματιού;

Η οπτικοποίηση είναι πια ένα πολύ ουσιαστικό κομμάτι της δημιουργίας. Ένα τραγούδι από μόνο του γεννά εικόνες, αλλά το βιντεοκλίπ έρχεται να ανοίξει έναν ακόμα δρόμο για να το νιώσει ο άλλος. Στις «Μάγισσες» δούλεψα με τον πολύ καλό μου φίλο, τον Βλάση Πασιούδη, με τον οποίο έχουμε μια κοινή αισθητική και μια πολύ άμεση επικοινωνία, οπότε όλο αυτό βγήκε πολύ οργανικά. Θέλαμε να κρατήσουμε την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα του κομματιού, χωρίς να τα εξηγήσουμε όλα.

Ποιο θέλετε να είναι το στίγμα σας και πόσο ανοιχτός είστε σε διαφορετικές επιρροές;

Δεν ξέρω αν σκέφτομαι τόσο συνειδητά το στίγμα, όσο την ανάγκη να είμαι ειλικρινής σε αυτό που κάνω. Θα ήθελα ό,τι βγαίνει προς τα έξω να έχει μια αλήθεια και ένα συναίσθημα που να αγγίζει. Από εκεί και πέρα, είμαι πολύ ανοιχτός σε επιρροές , μουσικά και γενικά καλλιτεχνικά. Με ενδιαφέρει να δοκιμάζομαι, να αλλάζω, να μη μένω στάσιμος. Νομίζω ότι έτσι διαμορφώνεται τελικά και η ταυτότητα.

Τι καθιστά μοναδική μια ερμηνεία;

Πιστευω πως μια ερμηνεία γίνεται μοναδική όταν δεν προσπαθεί απλά να αποδοθεί σωστά ένα τραγούδι, αλλά όταν περνάει μέσα από τον άνθρωπο που το λέει. Η τεχνική είναι σημαντική, αλλά αυτό που τελικά μένει είναι το συναίσθημα και η αλήθεια της στιγμής. Όταν υπάρχει αυτό, ακόμα και μια μικρή λεπτομέρεια μπορεί να αλλάξει όλο το αποτέλεσμα.

Στην εποχή των views πόσο σημαντικό είναι για έναν καλλιτέχνη να διαθέτει ολοκληρωμένα άλμπουμ;

Στην εποχή των views και της άμεσης κατανάλωσης, τα singles έχουν προφανώς τον πρώτο ρόλο. Παρ’ όλα αυτά, ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ παραμένει πολύ σημαντικό γιατί δείχνει μια πιο ολοκληρωμένη καλλιτεχνική ταυτότητα. Νομίζω ότι και τα δύο έχουν θέση, απλώς εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες.Και είναι και το επόμενο μου βήμα, κάτι που θέλω να χτίσω σιγά-σιγά, ώστε να δώσω μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της δουλειάς μου.

Είναι η διάδραση μέσω των ζωντανών εμφανίσεων που τελικά καθιερώνουν έναν καλλιτέχνη στη συνείδηση του κοινού;

Οι ζωντανές εμφανίσεις παίζουν πολύ καθοριστικό ρόλο. Εκεί δεν υπάρχει φίλτρο ούτε επανάληψη· υπάρχει η στιγμή, η ενέργεια και η άμεση επαφή με τον κόσμο. Νομίζω πως εκεί χτίζεται σε μεγάλο βαθμό η σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό, γιατί βλέπουν τον καλλιτέχνη όπως πραγματικά είναι. Δεν είναι το μόνο που μετράει, αλλά σίγουρα είναι από τα πιο ουσιαστικά.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μουσικοθεατρική παράσταση που ετοιμάζουμε για τις 20 Μαΐου στη Μουσική Σκηνή Ράδιο στο Γκάζι, σε κείμενα του Μάνου Θηραίου και με δική μου σκηνοθεσία. Μαζί μου θα είναι η πολύ καλή μου φίλη και εξαιρετική ηθοποιός Έμιλυ Μήλιου, καθώς και πέντε δυνατοί μουσικοί, σε ένα project που συνδυάζει λόγο, μουσική και ζωντανή εμπειρία με έναν πιο θεατρικό τρόπο έκφρασης.

Πόσο βοηθούν τα social media στην προβολή των καλλιτεχνών και πότε μπορεί να μετατραπούν σε παγίδα;

Τα social media έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της προβολής ενός καλλιτέχνη. Δίνουν άμεση πρόσβαση στο κοινό, δυνατότητα να μοιράζεσαι τη δουλειά σου χωρίς μεσολαβητές και να χτίζεις μια καθημερινή επαφή. Από την άλλη, μπορούν εύκολα να γίνουν παγίδα όταν η έμφαση μετατοπίζεται από την ουσία στη συνεχή ανάγκη για περιεχόμενο και αριθμούς. Εκεί υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί λίγο η αλήθεια της δουλειάς.

Ποια είναι η άποψή σας για τα νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;

Τα νέα μουσικά ρεύματα είναι απόλυτα φυσιολογικό να κυριαρχούν στη νεολαία, γιατί εκφράζουν τη δική της εποχή, τη γλώσσα και τον ρυθμό της. Τα βλέπω με ενδιαφέρον και σεβασμό, χωρίς απαραίτητα να τα κρίνω. Κάθε γενιά βρίσκει τον τρόπο της να εκφραστεί μέσα από τη μουσική. Για μένα το σημαντικό είναι να υπάρχει αλήθεια, ανεξάρτητα από το είδος.

Παρατηρώ όμως ταυτόχρονα και μια μετακίνηση προς το έντεχνο, μια ανάγκη του κόσμου να ξανασυνδεθεί με πιο ουσιαστικό στίχο και πιο εσωτερικές φόρμες έκφρασης.

Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;

Να ακολουθήσουν τη μουσική σαν ανάγκη και όχι σαν στόχο. Η διαδρομή έχει περισσότερη αξία από το αποτέλεσμα, και αυτό φαίνεται με τον χρόνο. Να ακούν, να δοκιμάζουν, να αποτυγχάνουν και να ξαναξεκινούν. Και κυρίως να μην χάσουν ποτέ την αλήθεια της δικής τους φωνής μέσα σε ό,τι επηρεάζονται.

Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;

Είναι πάρα πολλοί οι δίσκοι που θα ήθελα να πάρω μαζί μου, οπότε θα προσπαθήσω να… στριμώξω κάποιους.

Σίγουρα τα «Σκουριασμένα Χείλια» του Σταμάτη Κραουνάκη και της Βίκυς Μοσχολιού, το «Τραγούδια και Σκοποί της Μακεδονίας» με την Ξανθίππη Καραθανάση, η ζωντανή ηχογράφηση στον Λυκαβηττό με Αλεξίου, Ιωαννίδη και Μαλαμα, το «Ψίθυροι» της Χάρις Αλεξίου, τα «Στων τραγουδιών την όχθη 1 & 2», το «Ο κόσμος σου» των Νεφέλης Φασούλη και Φοίβου Δεληβοριά, και το ομώνυμο άλμπουμ των Doors.

Ο Σάκης Καραθανάσης στη μουσική σκηνή «Ράδιο» «Σαν έρωτας». Τετάρτη 20 Μαΐου. Συμμετέχει η ηθοποιός Έμιλυ Μήλιου

Την Τετάρτη 20 Μαΐου, στη μουσική σκηνή «Ράδιο» στο Γκάζι, ο Σάκης Καραθανάσης εμφανίζεται «Σαν έρωτας», σε μια παράσταση που μας ταξιδεύει ανάμεσα στη μουσική και τη θεατρική αφήγηση.

Με κείμενα του Μάνου Θηραίου, τη συμμετοχή της ηθοποιού Έμιλυς Μήλιου και σε σκηνοθεσία του ίδιου του ερμηνευτή, η παράσταση ισορροπεί ανάμεσα στη συναυλία και στο θέατρο, σε μια συνάντηση που «Σαν Έρωτας» φυλλομετρά στίχους, λέξεις, βλέμμα και συναίσθημα για να εξελιχθεί σε τοπίο απογυμνωμένο από τον χρόνο και τον τόπο, εκεί όπου ένας άντρας συναντά μια γυναίκα, έως ότου ανακαλύψουν στην ουσία τους ο ένας τον άλλον.

Αφορμή για τη δημιουργία της παράστασης αποτελεί το νέο τραγούδι του Σάκη Καραθανάση, «Μάγισσες», σε μουσική και στίχους του Αλέξανδρου Καψοκαβάδη και του ίδιου. Ένα τραγούδι που μιλά για τους έρωτες της ζωής μας -αυτούς που πέρασαν, αυτούς που παραμένουν μέσα μας, αυτούς που εξακολουθούμε να θυμόμαστε όχι μόνο στη σκέψη, αλλά και στο σώμα. Μέσα από αυτή τη θεματική γεννήθηκε και η ιδέα του «Σαν Έρωτας», ως μια σκηνική αφήγηση για όσα μένουν, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν να έχουν τελειώσει.

Το πρόγραμμα αποτελείται εξ ολοκλήρου από τραγούδια που έχουν ερμηνευτεί από γυναίκες, αναδεικνύοντας τη δύναμη της γυναικείας φωνής -όχι μόνο ως καλλιτεχνική παρουσία, αλλά και ως βαθιά επιδραστική δύναμη στη ζωή, στη μνήμη και στη συναισθηματική διαδρομή όλων μας.

Επί σκηνής, ο Σάκης Καραθανάσης με την Έμιλυ Μήλιου συνομιλούν, συγκρούονται και συνυπάρχουν μέσα από μια σειρά διαλόγων που διακόπτουν και επαναπροσδιορίζουν τη μουσική ροή. Το «Σαν Έρωτας» είναι μια απόπειρα να ειπωθούν ιστορίες που δεν χωρούν μόνο σε τραγούδια ή μόνο σε λέξεις -αλλά κάπου ενδιάμεσα.

Συντελεστές:

Κείμενο: Μάνος Θηραίος

Σκηνοθεσία – ερμηνεία: Σάκης Καραθανάσης

Επί σκηνής: Έμιλυ Μήλιου

Μουσική επιμέλεια: Σάκης Καραθανάσης – Αλέξανδρος Καραμαλίκης

Μουσικοί:

Οδυσσέας Αποστολόπουλος – πλήκτρα

Ιάσονας Θεόδωρος Μαυρογεώργος – κιθάρες

Παναγιώτης Βραχιολίδης – ντραμς

Αποστόλης Παρασκευαΐδης – μπάσο

Σπύρος Κολαΐτης – (σαξόφωνο, κρουστά)

Τετάρτη 20 Μαΐου