Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Τι θα έκανες αν σου δινόταν η ευκαιρία να επιλέξεις μια διαφορετική πορεία στη ζωή σου; Αν με ένα μαγικό τρόπο είχες την άνεση να βιώσεις διαφορετικές πορείες όπου κάποια από τις βασικές επιλογές σου έχει πάρει την αντίθετη πορεία; Επαγγελματικά, προσωπικά, κοινωνικά.

Σε όλα τα πεδία δράσης υπάρχουν πράγματα που συχνά μπορεί να θεωρούμε ότι αν γινόντουσαν με άλλο τρόπο η ζωή μας θα ήταν πολύ καλύτερη, πιο επιτυχημένη, πιο ευτυχισμένη.. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο;

Στο μυθιστόρημα “Μεσάνυχτα στη βιβλιοθήκη” του Ματ Χέιγκ, η πλοκή κινείται γύρω από αυτά τα ερωτήματα.

Μια νεαρή γυναίκα που βλέπει παντού αδιέξοδα κι αποτυχίες βρίσκεται μετά από ένα ατύχημα σε μια περίεργη κατάσταση όπου της δίνεται η δυνατότητα των επιλογών που περιγράψαμε πιο πάνω.

Κι αυτή περιπλανιέται σε έναν κόσμο πιθανοτήτων, εναλλακτικών αποφάσεων που άλλοτε μοιάζουν εξαρχής διφορούμενες, άλλοτε παράταιρες, άλλοτε ενδιαφέρουσες, άλλοτε ιδανικές.

Όσο βέβαια κινείται ανάμεσα σε αυτές τις εκδοχές του εαυτού της, ανακαλύπτει πώς πάντα η μία θεωρητικά θετική αλλαγή που σε γλιτώνει από ένα λάθος, φέρνει μαζί της μια διελκυστίνδα διαφοροποιήσεων ικανών να γκρεμίσουν την ουσία της υπόστασής σου. Και τότε, έρχεσαι να αναρωτηθείς αν το πρόβλημα βρίσκεται έξω από σένα σε μια συκοφαντική δύναμη που δεν ελέγχεις ή απλώς βαθιά μέσα σου, στον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου και τις προτεραιότητες.

Ίσως καθαρά λογοτεχνικά να μην πρόκειται για ότι σπουδαιότερο έχει γραφτεί τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε σε μια εποχή όπου είτε σημαντικά έργα χαρακτηρίζονται κάποια αποκλειστικά και μόνο λόγω ειδικής κοινωνικής θεματολογίας, είτε προβάλλεται ως πλεονέκτημα η απλότητα του λόγου κι ας μην ξεπερνά ορισμένες φορές την αφήγηση μιας καλής μαθητικής έκθεσης, ο ορισμός της λογοτεχνίας θολώνει όλο και περισσότερο.

Βιβλία όμως όπως αυτό, με την αμεσότητα του λόγου, τη γρήγορη ροή, τα σύγχρονα διλήμματα, είναι ένα ανάγνωσμα απαραίτητο,

όχι μόνο για νεαρούς αναγνώστες που βρίσκονται πιεστικά μπροστά σε ανάλογες αποφάσεις αλλά και για μεγαλύτερους που μεμψιμοιρούν Για χαμένες ευκαιρίες του παρελθόντος παραγνωρίζοντας την αξία του καθημερινού αγώνα.

Μνήμη. Ξαναζω τη μέρα χωρίς λάθη, με περισσότερα λάθη, όπως την ήθελες, όπως την ήθελαν όσοι πλήγωσες, απογοήτευσες, εξέθεσες