Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η οικογένεια, είναι το πρώτο μας χάος και η μόνη μας παρηγοριά, ένας δεσμός αίματος και πληγής, όπου μαθαίνουμε να αγαπάμε, να αντέχουμε και να συγχωρούμε ξανά, όταν ανακατεύεται και η…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Το ψέμα δεν είναι πάντα παραποίηση της αλήθειας, συχνά είναι η άμυνα απέναντι σε μια πραγματικότητα που δεν αντέχουμε να αντικρίσουμε κατάματα. Στο “Unfamiliar”, που βρίσκεται στις κορυφές του Netflix, η…
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Δεν είμαι θαυμάστρια των αισθηματικών σειρών, δε με συγκινούν ιδιαίτερα τα πολλά κλάματα, τα μεγάλα πάθη και και οι σπαραξικάρδιοι χωρισμοί. Ωστόσο, από το είδος της τηλενουβέλας, ένα είδος σειράς με…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η ηθική συνέπεια είναι αναπόφευκτη αλυσίδα πράξεων και σιωπών, όπου το έγκλημα δεν είναι εξαίρεση αλλά το τελικό αποτέλεσμα συσσωρευμένων επιλογών. Η μίνι σειρά έξι επεισοδίων «Η δική του και η…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η εξάρτηση είναι η ψευδαίσθηση ελέγχου πάνω στον πόνο, μια σιωπηλή συμφωνία με την απώλεια, όπου η ανάγκη αντικαθιστά την ελευθερία και η συνήθεια την επιλογή. Η τηλεοπτική μεταφορά ενός από…
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Ο Γιάγκος Δράκος ο πρώτος μεγιστάνας της Ιδιωτικής τηλεόρασης, το πρόσωπο που σε έκανα να εύχεσαι να απολυθείς μήπως είσαι εσύ ο τυχερός που θα κέρδιζε αποζημίωση εκατομμυρίων και σπίτι στο…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Το Stranger Things ολοκληρώνεται ως μια ιστορία αποχωρισμού, από την παιδική αθωότητα, από τον φόβο, από το παρελθόν, αφήνοντας πίσω της όχι απαντήσεις, αλλά συναίσθημα. Το φινάλε του Stranger Things δεν…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η πέμπτη σεζόν του Emily in Paris, που προβάλλεται στο Netflix, λειτουργεί ως ώριμη συνέχεια των ανατροπών της τέταρτης, αφήνοντας πίσω τον «πειρασμό της Ρώμης» και επαναφέροντας την αφήγηση στο Παρίσι,…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Είναι η γλυκόπικρη αυταπάτη της διάψευσης, το άπιαστο όνειρο που μας πείθει πως η ευτυχία βρίσκεται πάντα αλλού, σε έναν τόπο, έναν έρωτα, μια ζωή που δεν θα μας ανήκει ποτέ…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Το άτομο φέρει τη μνήμη της κοινωνίας, ό,τι δεν θεραπεύεται συλλογικά, επιστρέφει ως εσωτερική σύγκρουση και ηθικό αδιέξοδο. Η ταινία «Αυτά που Σκοτώνεις» (The Things You Kill) του Ιρανοκαναδού Αλιρέζα Κατάμι…