Το έργο “Time” από την Εταιρεία Ορχηστικής Τέχνης «ΧΟΡΕΥΤΕΣ» είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας που αφορά τις πιο βασικές έννοιες του χορού αλλά και της ίδιας της ζωής, όπως το “Distortion”  και το “Gravity” που προηγήθηκαν. Η χορογράφος Αλίκη Καζούρη μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, για το συγκεκριμένο έργο αλλά κι από τη γενικότερη καλλιτεχνική πορεία της.

«Time» στο Θέατρο Τόπος Αλλού. Πώς θα περιγράφατε συνοπτικά την παράσταση; 

Είναι μια παράσταση σύγχρονου χορού που προσεγγίζει κάθε πιθανό συνειρμό σε σχέση με το χρόνο, με χιούμορ, με δράμα, με θυμό, με αδιαφορία με επίγνωση της προσωρινότητας με αναίρεση του προφανούς.

Ως το τρίτο μέρος μιας τριλογίας πώς έρχεται να την ολοκληρώσει εννοιολογικά και ποιο είναι το τελικό επιμύθιο;

Μου αρέσει να επισημαίνω ότι κάθε έργο από τα τρία θα μπορούσε να έχει τον τίτλο του προηγούμενου ή του επόμενου. Οι έννοιες είναι τόσο αλληλένδετες που ο Χρόνος- Time είναι το “κεφάλαιο” που συνδέει τα πάντα. Η βαρύτητα με το πέρασμα του χρόνου φέρνει την παραμόρφωση, όμως ο χρόνος εμπεριέχει και τη γλυκεια ανάμνηση,την προσδοκία, την ελπίδα αλλά και το τέλος.

Πόσο σύγχρονα είναι το θέματα που θίγει και πόση σχέση έχει το αξιακό και κοινωνικό πλαίσιο του με την ελληνική πραγματικότητα;

Η ελληνική πραγματικότητα είναι η παγκόσμια πραγματικότητα. Ο χρόνος είναι ισάξιος παντού στον πλανήτη. Ως εχθρός και ως σύμμαχος είναι διαχρονικός (!) και απόλυτα συνδεδεμένος με την κοινωνική κατάσταση στην οποία αναφέρεται: Πόσα χρόνια δουλεύεις πόσες ώρες καθημερινά πόσο χρόνο αφιερώνεις σε σημαντικά πράγματα πόσο γρήγορα σκέφτεσαι παίρνεις αποφάσεις, παγώνεις το χρόνο για να επιμηκύνεις τη στιγμή;

Ο χρόνος είναι αγαστός σύντροφος στις ζωές μας ή βρόγχος στην ελευθερία μας;

Ο χρόνος είναι η πρωταρχική μας πάλη. Όλα είναι σχετικά με τη διάρκεια, την ταχύτητα, τη σχετικότητα, τη στιγμή. Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω μια έννοια στην οποία δεν έχω καμμία εξουσία, είμαι υποτελής!

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το βασικό μήνυμα που θα αποκομίσουν οι θεατές;

Ελπίζω πως ο καθένας/η καθεμιά θα ταυτιστεί -αν όχι με όλες- με τις περισσότερες εικόνες, επίσης νομίζω θα προβληματιστεί με την πρόβλεψη του μέλλοντος και την αναβίωση του παρελθόντος, ίσως να αισθανθεί πως παρακολουθεί μια κινηματογραφική ταινία που μεταπηδά αστραπιαία από μια χρονική στιγμή σε μιαν άλλη!

Πείτε μας κάποια στοιχεία για τη λειτουργία της Εταιρείας Ορχηστικής Τέχνης  «ΧΟΡΕΥΤΕΣ»

Οι ΧΟΡΕΥΤΕΣ χορεύουν και δημιουργούν από το 1993. Τα τελευταία 15 χρόνια έχω αναλάβει να τη λειτουργώ εγώ με την υποστήριξη πάντα της Μαρίας Ανθυμίδου και του Μιχάλη Ναλμπάντη, στήνοντας πολλές διαφορετικές παραστάσεις σε ιδιαίτερους χώρους, site specifics, σε θέατρα παλαιότερης και νεότερης αισθητικής, επικοινωνώντας προβληματισμούς και ιδέες και δίνοντας πλέον βήμα σε νέους δημιουργούς.

Λείπουν οι πρωτότυπες ιδέες από τις παραστατικές τέχνες και τι χρειάζεται για να αναπτυχθούν περαιτέρω;

Πρωτότυπες ιδέες υπάρχουν ή και δεν υπάρχουν. Το ζητούμενο είναι πάντα η υλοποίηση τους, το σημαντικό είναι τι θα βάλεις μέσα στο έργο σου από την ψυχή σου, την οπτική σου, το όραμα σου, τις θέσεις σου απέναντι στην κοινωνία και τα τεκταινόμενα και φυσικά τι μέσα έχεις για να τα επικοινωνήσεις. Οι ιδέες θέλουν κουράγιο και τόλμη για να λειτουργήσουν ακόμα και με περιορισμένα μέσα υλοποίησης

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας και ποιο το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό όνειρο σας;

Έχω κάνει πραγματικότητα πολλά από τα όνειρά μου, τώρα είμαι σε μια φάση της ζωής μου που θα αφήσω τα σχέδια να με αναζητήσουν εκείνα.