Σειρά μου!

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Επέλεξες να την κόψεις σε χίλια δυο κομμάτια αγνοώντας καν την ύπαρξή της. Προτίμησες να της δεις να ναι χιλιοπροδωμένη, αντί να πάρεις το μαχαίρι και να της δώσεις τη χαριστική…

Ζήσε

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Σήκω πάνω τώρα κι άσε τα παράπονα, δεν μπορώ, δε γίνεται, δεν κάνει. Μη σκέφτεσαι τίποτα απ όλα αυτά,γιατί όποιος μας τα επιβάλλει ή δε θα θέλει το καλό μας ή…

Διάνθισμα

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Οι κλώνοι της σκέψης ας έρθουν κι ας διανθίσουν τους συρφετούς της, μέσα απ’ τα ξεκαθαρίσματα και τους δικούς τους διαχωρισμούς. Της σκέψης τα κλωνάρια, ας θελήσουν να διαδραματίσουν τις δικές…

Δε σου είπα να μου τον προσέχεις;

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Δε σου είπα να μου τον προσέχεις; Γιατί τον άφησες μόνο του; Συγχώραμε αλλά ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα και τόσα λίγα αυτά που επιλεκτικά καταλάβαινε. Δε σου είπα να…

Δεν είναι εύκολο

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Το θέμα δεν είναι να ζητήσουμε απ τον άλλον να δείξει τον κακό του χαρακτήρα και με δική μας ανάληψη ευθύνης , να το δεχτούμε και να υποταχτούμε σ όλο αυτό.…

Για πάρτη μου!

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Ποτέ δε θα δώσω την παραπάνω σημασία και δε θα ασχοληθώ με άτομα και καταστάσεις, που οι ίδιοι ή τα ίδια απαλλάσσονται των δικών τους ευθυνών. Ποτέ δεν πρέπει να αναλώνουμε…

Μας σιχάθηκα!

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Καθόμαστε στα σπιτάκια μας , με τα μπανάκια μας, γελοίοι όπως καταντήσαμε όλοι και δίπλα μας σφάζονται παλικάρια και σκοτώνονται άνανδρα γυναίκες! Γελοίοι όπως καταντήσαμε, δίπλα απ τη μύτη μας, να…

Αρκεί;

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Να νιώθεις τα πάντα για τον άνθρωπό σου και να θες να μοιράζεσαι τα πάντα μαζί του; Να ζητάς τα πάντα και να προσφέρεις μ όλη σου την ψυχή τα καλύτερα…

Ρούφα!

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Όλες τις στιγμές της ζωής σου, χωρίς να κοιτάξεις πίσω και προχώρα όσο θες και μπορείς τη ζωή, μπροστά! Τα μελιστάλαχτά της βράδια, μα οι μέρες που θα ξημερώσουν ,να ναι…

Πιες!

Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Δοκίμασε να γευτείς τις ορμές της σκέψης σου και το κλάμα των δακρύων σου, σε παρορμητικές στιγμές ,που δε θα 'πρεπε να τις επιτρέπουμε να μας συναντούν και να μας αποσυντονίζουν…