«Ο πιο νόστιμος θησαυρός» ένα παραμύθι που μυρίζει ψωμί, παράδοση και οικογένεια. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική.
Στο «CulturePoint.gr» φιλοξενούμε τη συγγραφέα, εικονογράφο και παιδαγωγό Ιωάννα Σταυρούλα Αθανασοπούλου, με αφορμή το παιδικό της βιβλίο «Ο πιο νόστιμος θησαυρός». Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Η εικονογράφηση είναι της συγγραφέως.
Μια ιστορία που μεταφέρει τους μικρούς αναγνώστες στη Θεσσαλονίκη του 1040 μ.Χ., μέσα σε φούρνους, αγορές και μυρωδιές που ζωντανεύουν την έννοια της συνεργασίας, της γνώσης και της χαράς.
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κυρία Αθανασοπούλου, τα βιβλία σας συνδυάζουν φαντασία, ιστορία και συναίσθημα. Στον «Ο πιο νόστιμο θησαυρό» η παράδοση συναντά τη μάθηση. Τι σας ενέπνευσε να μετατρέψετε μια γεύση, ένα άρωμα, σε μια ολοκληρωμένη παιδική ιστορία;
Ι.Σ.Α.: Αναμνήσεις γεμάτες αλεύρι, σιμιγδάλι, ζάχαρη, αλάτι, βούτυρο «ζυμώθηκαν» για τον πιο νόστιμο θησαυρό!
Από το 1991 ο πατέρας μου ασχολείται με την παραγωγή και την εμπορία σφολιατοειδών. Στη βιοτεχνία υπήρχε πληθώρα υλικών τα οποία αναμιγνύονταν στο ζυμωτήριο δημιουργώντας κάτι μαγικό: λιχουδιές που μόλις ψήνονταν γέμιζε η κουζίνα ζεστασιά, γεύσεις και αρώματα!
Η βυζαντινή Θεσσαλονίκη λειτουργεί ως μαγικός καμβάς. Πώς προσεγγίσατε αυτή την εποχή ώστε να είναι προσιτή και οικεία στα παιδιά; Πόσο ρόλο έπαιξε η φαντασία για να «ζυμωθεί» η ιστορία μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο;
Ι.Σ.Α.: Η μεσαιωνική/βυζαντινή περίοδος της Θεσσαλονίκης πιστεύω πως αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για μία λαχταριστή περιπέτεια.
Οι δύο μικροί ήρωες ανακαλύπτουν πως ο πραγματικός θησαυρός δεν είναι το αποτέλεσμα αλλά η διαδρομή. Πιστεύετε πως τα παιδιά μπορούν μέσα από τέτοιες ιστορίες να μάθουν τη σημασία της προσπάθειας και της συλλογικότητας;
Ι.Σ.Α.: Οι ήρωες του πιο νόστιμου θησαυρού χρειάζονται ακριβώς αυτά τα εφόδια: προσπάθεια και συνεργασία.
Τα παιδιά μαθαίνουν βιώνοντας και η αφήγηση μιας ιστορίας μας δίνει αυτή ακριβώς τη δυνατότητα: να ζωντανέψει μία κατάσταση και το παιδί να «ζήσει» την ίδια περιπέτεια με τους ήρωες του γνωρίζοντας άνευ διδακτισμού τις αξίες που ακολουθούν ο Λέων και η Ελισάβετ στο βιβλίο.
Στο βιβλίο συνυπάρχουν μαθηματικά, γρίφοι και αινίγματα. Πόσο πιστεύετε ότι βοηθά η βιωματική μάθηση μέσα από το παραμύθι; Μπορεί ένα παιδί να μάθει πιο εύκολα όταν συμμετέχει ενεργά στην ιστορία;
Ι.Σ.Α.: Η ιστορία των δύο παιδιών ακολουθεί την δομή ενός παιδαγωγικού σεναρίου για την υλοποίηση μίας θεματικής ενότητας (project) σε παιδιά. Κάθε θέμα που δουλεύουμε στην τάξη εισάγεται, ιδανικά, ως μία πρόκληση, μία πρόταση ή ένα πρόβλημα προς επίλυση. Με αυτή τη σεναριακή πυξίδα εισάγουμε πολλές δραστηριότητες: μαθηματικές, γλωσσικές, κινητικές κ.α.
Τα παιδιά ξεπερνάνε πολλές δυσκολίες όταν είναι χαρούμενα. Το παιχνίδι είναι το μεγαλύτερο μυστικό της μαθησιακής διαδικασίας: όταν περνάμε καλά μαθαίνουμε πιο εύκολα!
Η εικόνα στα βιβλία σας δεν συνοδεύει απλώς το κείμενο· φαίνεται να το «ζυμώνει» με τα ίδια της τα χρώματα. Πώς συνδέεται για εσάς η εικονογράφηση με το συναίσθημα και τη μάθηση;
Ι.Σ.Α.: Η εικονογράφηση αποτελεί το όχημα με το οποίο θα ταξιδέψει ο αναγνώστης στον κόσμο της ιστορίας. Με αυτή την αφετηρία επιλέγω τα πρόσωπα των ηρώων να έχουν ζωντάνια και να μεταδίδουν τις σκέψεις τους με αμεσότητα, ακόμα και χωρίς τη συνοδεία του κειμένου. Ειδικά στον «πιο νόστιμο θησαυρό» τα κοινά συναισθήματα και οι διαχρονικές αξίες είναι ένας ακόμη τρόπος να ταυτιστούν οι μικροί αναγνώστες με τις ανησυχίες και τα προβλήματα των ηρώων, ακόμα κι αν τους χωρίζουν 1000 χρόνια.
Το βιβλίο σας κλείνει με μια ζεστή αίσθηση οικογένειας. Αν μπορούσατε να απευθυνθείτε σε έναν γονιό που διαβάζει το βιβλίο αυτό στο παιδί του, τι θα του λέγατε; Ποιο είναι το αληθινό μήνυμα που θα θέλατε να κρατήσει;
Ι.Σ.Α.: Είναι πολύ σημαντικό μία ιστορία να κλείνει σαν αγκαλιά για τον αναγνώστη προσφέροντας την σιγουριά πως στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Αυτή την αγκαλιά θα έλεγα στον γονιό να έχει κατά νου στο τέλος του βιβλίου.
Και γιατί όχι και ένα κέρασμα… σε αυτή την περίπτωση κουλουράκια, ακολουθώντας τη βυζαντινή συνταγή που υπάρχει στο τέλος του βιβλίου!
Πιστεύετε πως η παιδική λογοτεχνία μπορεί από μόνη της να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τα βιβλία και τη μάθηση; Ποια είναι η δική σας αλήθεια πάνω σε αυτό;
Ι.Σ.Α.: Η παιδική λογοτεχνία έχει μεγάλη δύναμη. Η ανάγνωση, η αφήγηση αλλά και το ξεφύλλισμα μιας ιστορίας συμβάλλουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο ως αφορμή για μάθηση αλλά κυρίως αποτελεί την καλύτερη μέθοδο ψυχαγωγίας και ένα υπέροχο έναυσμα για δημιουργία!
