Γράφει ο Μπακίρα

Αναζήτησα στο διαδικτυακό λεξικό πληροφορίες: τι ακριβώς σημαίνει honest lullaby; Τά πού βρήκα, στην γλώσσα μας κάπως έτσι θα τα συνόψιζα: δασκαλευτικό νανούρισμα. Ενα τέτοιο νανούρισμα έχει τραγουγήσει καί η Joan Baez. Αγαπητέ αναγνώστη, θα μού κάνης συντροφιά να το δούμε παρέα;

Early, early in the game

I taught myself to sing and play

And use a little trickery

On kids who never favoured me

Το κοριτσάκι μας λοιπόν, μαθαίνει να παίζη ζαβολιάρικα, όταν κάποια από τα άλλα παιδάκια στην παρέα δεν το πηγαίνουν. Ανάλαφρες οι σκοτούρες γιά την ώρα;

Those were years of crinoline slips

And cotton skirts…

Κρινολινένια εσώρουχα, βαμβακερές φουστίτσες…Χαρούμενα κοριτσίστικα ρούχα, ή χαρούμενα κοριτσίστικα χρόνια χωρίς στέρηση, φόβο ή ανασφάλεια;

…and swinging hips

And dangerously painted lips

And stars of stage and screen

Γοφοί πού πρωτομαθαίνουν να ταλαντεύωνται, χειλάκια πού μαθαίνουν να βάφωνται, αστέρες της σκηνής καί της οθόνης. Εν ολίγοις, κοριτσάκια πού αρχίνησαν να δεσποινιδίζουν σ’ενα περιβάλλον απ’ όπου λείπουν στέρηση κι’ ανασφάλεια;

Pedal pushers, ankle socks

Padded bras and campus jocks

Παντελόνια π’αφήνουν ακάλυπτη την γάμπα, καλτσάκια ως τον αστράγαλο, φουκωτοί στηθόδεσμοι, αθλητικά παπούτσια…Η αλλαγή στην ενδυματολογία υποδηλώνει το πέρασμα στην εφηβεία;

Who hid their vernal equinox

In pairs of faded jeans

Τί είναι κρυμμένο κάτω από τα ξεφτισμένα τζήν; Η πρώτη μέρα της άνοιξης, ή το ξεκίνημα της νιότης;

And slept at home resentfully

coveting their dreams

Ομως, στο τέλος της μέρας πίσω στο πατρικό σπίτι γιά ύπνο απωθώντας τα όνειρα τους.

And I look around and I wonder

How the years and I survived

I had a mother who sang to me

An honest lullaby

Κι’ αναρωτιέται, πώς τα κατάφερε όλ’ αυτά τα χρόνια; Μάλλον έπιασε τόπο το δασκαλευτικό νανούρισμα της μανούλας της.

Yellow, brown and black and white

Our father bless us all tonight

I bowed my head at the football games

And closed the prayer in Jesus name

Τα χρώματα, είναι χρώματα ομάδων τού αμερικανικού ποδοσφαίρου; Η υπόκλιση της κεφαλής, υποδηλωνει μαζορέτα σε σχολικούς ή φοιτητικούς αγώνες; Η προσευχή, ότι όλα γίνονται μέσα στα πλαίσια της αγωγής με την οποία έχει ανατραφή;

Lusted after football heroes

Tough but you called little neroes

Την ίδιαν ώρα φαντασιώνει σκεπτόμενη τούς ήρωες τού (αμερικανικού) ποδοσφαίρου. Πού κάποιος έχει χαρακτηρίσει εκκολαπτόμενους Νέρωνες.

Forfeiting my A’s for zeroe’s

Futures unforeseen

Από κοντά κι’ανασφάλεια γιά τις μαθητικές (ή καί φοιτητικές;) επιδόσεις.

Spending all my energy

In keeping my virginity

Αλλά η παρθενιά, παρθενιά. Εχομε ξανασυζητήσει γι’αυτό. Έχομε αναφέρει την <<κουταβοποίηση>> των εφήβων. Οτι δηλαδή, στην μεταβιομηχανική πραγματικότητα οι έφηβοι καθηλώνονται παρα φύσιν στην ιδιότητα τού επιτηρουμένου ανηλίκου κι’ας έχει αφυπνισθή το γεννητικό τους σύστημα. Κι’ ότι το Rock n Roll εκφράζει την δυσφορία των εφήβων γιά την <<κουταβοποίηση>> τους. Θυμάσαι;

And living in a fantasy

In love with Jimmy Dean

If you will be my king

Jimmy, Jimmy, I will be your queen

Να ρωτήσω; Η ανολοκλήρωτη σεξουαλικότης σχετίζεται με κάποιον τρόπο με την φαντασίωση τού Jimmy Dean;

And I look around and I wonder

How the years and I survived

I had a mother who sang to me

an honest lullaby

Ξανά η απορία: πώς κρατήθηκεν όλ’ αυτ’α τα χρόνια; Πάλι αναζητά την εξήγηση στο δασκαλευτικό νανούρισμα της μανούλας της.

I travelled all around the world

And knew more than the other girls

Of foreign languages and schools

Paris, Rome and Istanbul

Τυχερή. Προνομιούχα. Ταξίδεψε. Είδε. Ομως…

Those things never worked for me

The town was much too small, you see

And people have a way of being smaller yet

Αγαπητέ αναγνώστη, εδώ το μυαλό μου πηγαίνει στούς μαγικούς στίχους τού δικού μας ποιητή:

Οξειδώθηκα μες την νοτιά των ανθρώπων

Πηγαίνει όμως κι’ αλλού. Στην ηθικήν ανεπάρκεια πολλών ανθρώπων να τιμήσουν τα δώρα καί τα προικιά πού τούς χαρίζει ο Μεγάλος Πρωτομάστορας!

But all the same, so life is hard

And no one promised me a garden of roses

So I did okay, I took what I could get

And did the things that I might do

For those less fortunate

Μ’ αρέσει ιδιαίτερα αυτή η στροφή γιά την ειλικρίνεια της: έκανε το καλύτερο πού μπορούσε.

And I look around and I wonder

How the years and I survived

I had a mother who sang to me

An honest lullaby

Απορεί πάλι, πώς τα κατάφερε; Ευλογεί ξανά την μανούλα της γι’ αυτό, με τα δασκαλευτικά της νανουρίσματα. Κι’ αν επιτρέπεται να πώ την γνώμη μου, πολύ καλά κάνει!

Now look at you, you must be growing

A quarter of an inch a day

Τώρα τον καμαρώνει να μεγαλώνη ένα τέταρτο της ίντσας την ημέρα.

You’ve already lived near half the years

You will be when you go away

Εχεις ήδη ζήσει τα μισά χρόνια ως την ώρα πού θα φύγης. Φυγή όμως από πού; Από την οικογενειακήν εστία; Αν όντως είν’ έτσι, σαν μάνα στενοχωριέται πού θα τον χάση. Αλλά πάλι σαν μάνα, καταλαβαίνει ότι τα βλαστάρια πρέπει ν’ ανοίξουν τα φτερά τους καί να πετάξουν στην δική τους ζωή.

With your teddy bears and alligators

Enterprise communicators

Ομως ξαναγυρνά στα παιδικά του παιχνίδια: αρκουδάκια, αλιγάτορες, <<τζεημσμποντικός>> εξοπλισμός.

All the tiny aviators

Heading to the sky

Μικροσκοπικούληδες αεροπλόοι πού απογειώνονται.

And while the others play with you

I hope to find a way with you

I’ll catch you as you fly

Ελπίζει ότι πάνω στο παιχνίδι του, θα καταφέρη να τον πιάση στην πτήση του.

Or if I’m worth a mother’s salt

I’ll wave as you go by

Αν πάλι αξίζει κάτι σαν μάνα, θα της επιτρέψη να τον χαιρετίση κουνώντας την παλάμη της καθώς αυτός θα περνά;

And if you look around and you wonder

How the years and you’ll survive

Αν πάλι ο ίδιος νοιώθει αγωνία, πώς θα τα καταφέρη στα χρόνια πού ερχονται,

Honey, you’ve got a mother who sings to you

Dances on the strings for you

Opens her heart and brings to you

An honest lullaby

Προσπαθεί να τον καθησυχάση. Τον διαβεβαιώνει ότι η μανούλα του τού τραγουδά, χορεύει στις χορδές γιά χατήρι του καί τού ανοίγει την καρδιά της γιά να (προσ)φέρη δασκαλευτικό νανούρισμα.

Πάνε τέσσερες δεκαετίες καί κάτι λίγο από τότε πού πρωτάκουσαβτο τραγούδι. Καί το τραγούδι με ξετρέλανε από την πρώτη στιγμή. Ομως, αμέσως μπερδεύτηκα. Απευθύνεται στο ταίρι της καί τού μιλά λες κι’ είναι γυιός της; Η μήπως απευθύνεται στον γυιό της καί τού μιλά λες κι’ είναι ταίρι της; Φίλε αναγνώστη, εσύ τι λές;

Μιά τελευταία πινελιά, επιτρέπεται;

Αφού μιλάμε γι’ αρκουδάκια καί αλιγάτορες, τζεημσμποντικόν εξοπλισμό καί μικροσκποπικούληδες αεροπλόους προφανώς μιλάμε γιά τα παχνίδια ενός μικρού αγοριού. Δεν μπορώ να φαντασθώ μάνα να εξομολιγείται τέτοιαν εξομολόγηση σε γυιό τέτοιας ηλικίας.

Μπορώ όμως να φαντασθώ γυναίκα να απευθύνη τέτοιο λόγο στο ταίρι της ή κοπέλα στο αγόρι της. Γι’ αυτό καί οδηγούμαι στην υπόθεση, ότι μπερδεύει, σκοπίμως, το ταίρι της με τον γυιό της.