–Η  Ιωάννα Σταθοπουλου απαντά στις 10+1 Ερωτήσεις που της θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής “Υποσυνείδητες Υποσχέσεις”.

1. Κυκλοφόρησε η ποιητική σας συλλογή “Υποσυνείδητες Υποσχέσεις” από τις εκδόσεις Κούρος. Πώς θα την περιγράφατε συνοπτικά και γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Η ποιητική συλλογή “Υποσυνείδητες Υποσχέσεις” είναι ένα ταξίδι στον εσωτερικό κόσμο, μια εξερεύνηση των κρυφών εκείνων δεσμεύσεων που αναλαμβάνουμε προς τον εαυτό μας και τους άλλους, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούμε πλήρως. Είναι μια συλλογή ποιημάτων που αντικατοπτρίζουν σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που διαμορφώνουν την ύπαρξή μας, αυτές τις “υποσχέσεις” που δίνονται στο επίπεδο του υποσυνείδητου και επηρεάζουν τις επιλογές και την πορεία μας. Ο τίτλος επιλέχθηκε ακριβώς γιατί πιστεύω πως πολλές από τις πιο σημαντικές μας αποφάσεις και δεσμεύσεις πηγάζουν από αυτό το ανεξερεύνητο κομμάτι της ψυχής μας.

2. Αποτελεί η ποίηση μια υποσυνείδητη υπόσχεση για έναν καλύτερο κόσμο, την οποία μάλλον δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως;

Πιστεύω ακράδαντα πως η ποίηση είναι, πράγματι, μια υποσυνείδητη υπόσχεση για έναν καλύτερο κόσμο. Μέσα από τους στίχους, προσπαθούμε να εκφράσουμε το ανείπωτο, να δώσουμε φωνή σε συναισθήματα και ιδέες που διαφορετικά θα παρέμεναν σιωπηλές. Αυτή η διαδικασία, τόσο για τον δημιουργό όσο και για τον αναγνώστη, αποτελεί μια προσπάθεια να φτάσουμε σε ένα υψηλότερο επίπεδο κατανόησης, ενσυναίσθησης και ομορφιάς. Είναι μια υπενθύμιση ότι υπάρχει πάντα χώρος για το όνειρο, την ελπίδα και την αναζήτηση του ωραίου, ακόμη και μέσα σε μια γκρίζα καθημερινότητα. Ίσως δεν το αντιλαμβανόμαστε πλήρως, αλλά η ποίηση μας ωθεί προς αυτόν τον “καλύτερο κόσμο” με έναν αθόρυβο, αλλά ισχυρό τρόπο.

3. Πόσο το ύφος της γραφής προσαρμόζεται στη θεματολογία ενός ποιήματος;

Το ύφος της γραφής και η θεματολογία ενός ποιήματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Δεν είναι απλώς μια προσαρμογή, αλλά μια οργανική σχέση. Είναι σαν το χρώμα που επιλέγει ο ζωγράφος για να αποδώσει το φως ή τη σκιά – είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τελικής εικόνας.

4. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Πιστεύω ότι ο αναγνώστης των “Υποσυνείδητων Υποσχέσεων” θα αποκομίσει ως απόσταγμα μια βαθύτερη σύνδεση με τον εσωτερικό του κόσμο. Ελπίζω να βρει σημεία ταύτισης, να αναγνωρίσει κομμάτια του εαυτού του μέσα στους στίχους μου, και να νιώσει ότι δεν είναι μόνος στις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Θα ήθελα να του προσφέρω μια στιγμή ενδοσκόπησης, μια αφορμή για σκέψη και αναζήτηση. Ίσως να ανακαλύψει κι εκείνος τις δικές του “υποσυνείδητες υποσχέσεις” και να τις αναγάγει σε συνειδητή δράση.

5. Γιατί επιλέξατε την ποίηση ως μέσο έκφρασης αντί για την πεζογραφία

Ίσως για την αμεσότητα, τη συμπύκνωση του νοήματος και τη δύναμη των λέξεων που αρκούνται σε λίγους στίχους για να εκφράσουν έναν ολόκληρο κόσμο. Με γοητεύει αφάνταστα που στην ποίηση υπάρχει μια ελευθερία να παίξεις με τη γλώσσα, τον ρυθμό και την εικόνα, χωρίς τους περιορισμούς της πεζογραφίας. Είναι μια πιο άμεση και ενστικτώδης μορφή έκφρασης για μένα, που μου επιτρέπει να αποτυπώνω τα συναισθήματα και τις ιδέες μου με ακρίβεια και ένταση, αλλά και με μεγαλύτερη “ευκολία”. Η πεζογραφία απαιτεί χρόνο και συνέπεια, κάτι που για να είμαι ειλικρινής, λόγω των υποχρεώσεων μου, δεν διαθέτω.

6. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Το ερέθισμα για να ασχοληθώ με τη συγγραφή ήταν πάντα μια εσωτερική ανάγκη να εκφράσω όσα δεν μπορούσα να εκφράσω με άλλο τρόπο. Από μικρή ηλικία, η συγγραφή και η ζωγραφική ήταν το καταφύγιό μου, ο τρόπος μου να επεξεργάζομαι τον κόσμο γύρω μου και τα συναισθήματά μου. Η ζωή στο νησί και η γέννηση του γιου μου, διόγκωσαν την επιθυμία μου να δώσω φωνή στις σκέψεις και τις παρατηρήσεις μου και να μοιραστώ όσα με απασχολούν.

7. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Για μένα, η λογοτεχνία είναι ένα παράθυρο στην πραγματικότητα και μια πόρτα στη φαντασία.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος προσπαθεί να κατανοήσει και να ερμηνεύσει τον κόσμο, την ανθρώπινη φύση, την ύπαρξη.

Είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας, των ηθών, των αξιών. Είναι ένα ταξίδι στο χρόνο, στο οποίο ζούμε χιλιάδες ζωές και νιώθουμε πλήθος συναισθημάτων.

Είναι ένα μέσο διαλόγου, προβληματισμού και ψυχαγωγίας, που μας βοηθά να ανταμώσουμε την καλύτερη εκδοχή του πνευματικού εαυτού μας.

8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό.

Ένας από αυτούς είναι η κουλτούρα της ανάγνωσης που, αν και έχει βελτιωθεί, δεν έχει ακόμα εδραιωθεί όσο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η γνωστή νοοτροπία του Έλληνα πως όλα τα γνωρίζει και δε χρειάζεται περαιτέρω γνώση δύσκολα εξαλείφεται.

Οι οικονομικές δυσκολίες παίζουν επίσης ρόλο, καθώς το βιβλίο θεωρείται στις μέρες μας από πολλούς είδος πολυτελείας. Επιπλέον, η έλλειψη επαρκούς προώθησης της λογοτεχνίας από την πολιτεία και τα μέσα, καθώς και ο έντονος ανταγωνισμός από άλλες μορφές ψυχαγωγίας (διαδίκτυο, τηλεόραση), συμβάλλουν στη μείωση του χρόνου που αφιερώνεται στην ανάγνωση.

Τέλος, υπάρχει και μια τάση προς την ευκολία, την πρακτικότητα και την άμεση ενημέρωση, η οποία αφήνει λιγότερο χώρο για την εμβάθυνση και την απόλαυση που προσφέρει η λογοτεχνία.

9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Ακόμη και στην ψηφιακή εποχή μας, θέλω να πιστεύω πως το βιβλίο διατηρεί έναν αναντικατάστατο ρόλο, παραμένοντας πηγή γνώσης, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας.

Σε έναν κόσμο γεμάτο εφήμερες πληροφορίες, θέλω να νομίζω πως το βιβλίο προσφέρει ακόμα τη δυνατότητα για βαθιά εμβάθυνση και συγκέντρωση, μακριά από τον καταιγισμό των ψηφιακών ερεθισμάτων, προσφέροντας μια πιο ουσιαστική και προσωπική εμπειρία. Ο ρόλος του βιβλίου σίγουρα εξελίσσεται, αλλά η αξία του παραμένει αναλλοίωτη με το ιδιαίτερο άρωμά του και τη χαρακτηριστική υφή των σελίδων του.

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

“Η Ζωή εν Τάφω” του Στρατή Μυριβήλη: Ένα κλασικό αντιπολεμικό έργο που αποτυπώνει με συγκλονιστικό τρόπο τις φρικαλεότητες του πολέμου και την ανθρώπινη ψυχή στα όριά της.

“Αλεξανδρινές Μέρες” του Μιχάλη Καραγάτση: Για τη διεισδυτική του γραφή, τη δημιουργία ολοζώντανων χαρακτήρων και την ατμόσφαιρα της Αλεξάνδρειας.

“Η Φόνισσα” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: Ένα αριστούργημα της ελληνικής πεζογραφίας που εξερευνά τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής και την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής.

“Το Τρίτο Στεφάνι” του Κώστα Ταχτσή: Ένα μυθιστόρημα που ζωντανεύει την ελληνική κοινωνία μέσα από τις ιστορίες των δύο γυναικών πρωταγωνιστριών, με χιούμορ και διεισδυτικότητα.

“Ο Μεγάλος Ανατολικός” του Ανδρέα Εμπειρίκου: Για την πρωτοποριακή του γραφή, τον πλούτο της γλώσσας και την τολμηρή του εξερεύνηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των ορίων της φαντασίας.

11. Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;

Πιστεύω ότι υπάρχει μια σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ της μοίρας και της τύχης, αλλά και της ελεύθερης βούλησης. Η μοίρα, όπως τη φαντάζομαι, μπορεί να είναι κάποιες γενικές γραμμές ή προδιαθέσεις που φέρνουμε μαζί μας. Η τύχη είναι οι απρόβλεπτες συμπτώσεις, οι ευκαιρίες ή οι δυσκολίες που εμφανίζονται στο δρόμο μας.

Ωστόσο, πιστεύω ακράδαντα ότι ο άνθρωπος έχει τη δύναμη να διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία του. Είμαστε οι επιλογές μας, οι αποφάσεις και οι αντιδράσεις μας! Δεν είμαστε απλά έρμαια των καταστάσεων, αλλά έχουμε την ικανότητα να επηρεάζουμε την “μοίρα” μας και να εκμεταλλευόμαστε ή να δημιουργούμε την “τύχη” μας.

Βιογραφικό

Η Ιωάννα Σταθοπούλου έχει γεννηθεί στην Πάτρα και ζει στην Κεφαλλονιά.

Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια ψυχολογίας και δημιουργικής γραφής.

Η αγάπη της για καθετί δημιουργικό ως τρόπος έκφρασης, την οδήγησε να ασχοληθεί με τη συγγραφή και τη δημιουργία εικόνων για ιστοσελίδες και περιοδικά.

Δείγματα δουλειάς της αποτελούν οι συμμετοχές της σε συλλογές διηγήματος και μικρομυθοπλασίας, ανθολόγια, καλλιτεχνικά ημερολόγια και λευκώματα.

Αρθρογραφεί και της αρέσει το διάβασμα και η ζωγραφική.

Αγαπά τη ζωή και ό,τι όμορφο καθρεφτίζεται στα μάτια και στις ψυχές των ανθρώπων και πιστεύει πως όλα μπορούν να συμβούν αρκεί να πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Πηγή έμπνευσης της αποτελούν ο ιππότης της και ο μικρός τους πρίγκιπας.

Οι Υποσυνείδητες Υποσχέσεις είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.

Θα τη βρείτε στο https://www.facebook.com/ioanna.stathopoulou