/Πηνελόπη Σεργουνιώτη: Το στίγμα μου θέλω να είναι η φωνή μου

Πηνελόπη Σεργουνιώτη: Το στίγμα μου θέλω να είναι η φωνή μου

Η ερμηνεύτρια Πηνελόπη Σεργουνιώτη απαντά στις ερωτήσεις που της θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την εμφάνιση της στο Caja de Musica.

1. Στις 23 Μαρτίου θα σας δούμε στη σκηνή του Caja de Musica. Τι θα περιλαμβάνει αυτή η εμφάνιση;

Αυτή την εμφάνιση την παρομοιάζω με το γιοφύρι της Άρτας. Ολημερίς το χτίζαμε το βράδυ γκρεμιζόταν… Έχω επιλέξει ζωή μεταξύ θεάτρου και τραγουδιού οπότε δεν ξέρω τι μου ξημερώνει και πού θα με βρει και το ξημέρωμα. Επειδή θεωρώ βαρετό να λέω θα ακούσεις έντεχνο, θα ακούσεις ρεμπέτικο ή παραδοσιακό ή να ραπάρω, λέω ότι περιλαμβάνει κομμάτια από μουσικά σύμπαντα φαινομενικά αντίθετα, δόσεις θεατρικότητας, έρωτα, τρέλα, εξαιρετικούς μουσικούς, ανάγκη να επικοινωνήσουμε και να ξορκίσουμε τον φόβο αυτών που γίνονται για μας χωρίς εμάς.

2. Είναι η διάδραση μέσω των ζωντανών εμφανίσεων που τελικά καθιερώνουν έναν καλλιτέχνη στη συνείδηση του κοινού;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή που καθιερώνει ή όχι έναν καλλιτέχνη. Και τι σημαίνει να καθιερωθείς; Δηλαδή εκπληκτικοί μουσικοί σε ταβερνάκια ή μουσικοί του δρόμου που με συνέπεια παίζουν κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, θεωρούνται μη καθιερωμένοι; Κι όμως αυτοί κάνουν το καθιερωμένο τους. Κι αν το πάρουμε ετυμολογικά κάνουν κάτι ιερό το οποίο αποκτά σταθερότητα και γίνεται σύνηθες.

3. Ποιο θέλετε να είναι το στίγμα σας και πόσο ανοιχτή είστε σε διαφορετικές επιρροές;

Ήμουν τόσο ανοιχτή σε επιρροές και σε ακούσματα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να με κατατάξουν κάπου και να με “πουλήσουν”. Η φύση μου είναι νερό, παίρνω το σχήμα του μπουκαλιού που θα με βάλεις. Ήρθε η μέρα που άρχισα να επιλέγω μέσα από διαφορετικές μουσικές προσλαμβάνουσες το φάσμα μου, να το κάνω πιο συγκεκριμένο. Το στίγμα μου θέλω να είναι η φωνή μου, αυτή που μπορεί να γίνει αγωγός συναισθημάτων και ιδεών για να συνδεθούμε. Να επικοινωνήσουμε. Να έρθουμε κοντά. Να χρωματίσουμε και να πάρουν άλλη διάσταση οι στιγμές μας.

4. Τι κάνει μοναδική μια ερμηνεία;

Ο καλλιτέχνης. Ο φορέας. Η μοναδικότητα του ως προσωπικότητα, ως ήχος, ως σύστημα νευρώνων που αποτυπώνει εντελώς προσωπικά το κάθε τραγούδι.

5. Η παραδοσιακή και η λαϊκή μουσική μοιάζουν παραγκωνισμένες; Τις αξιοποιούμε με το σωστό τρόπο;

Δεν ξέρω ποιος είναι ο λάθος τρόπος ώστε να τον ξεχωρίσω από τον σωστό. Ποιος ορίζει το λάθος και το σωστό στην τέχνη. Νομίζω ότι και τα δύο είδη είναι κραταιά και ειδικά η παραδοσιακή έχει γνωρίσει από τις νέες γενιές αναγνώριση με ενδιαφέρουσες προσμίξεις και επιρροές.

6. Πείτε μας κάποια παραπάνω στοιχεία για τα νέα σας τραγούδια και τις συνεργασίες;

Η τελευταία κυκλοφορία είναι η “Αγέλη “, ένα κομμάτι σε στίχους και μουσική του Ορέστη Ντάντου, ενός τραγουδοποιού με μια εντελώς προσωπική γραφή τον οποίο θαυμάζω και εκτιμώ πολύ. Η “Αγέλη ” είναι ένα τραγούδι ψυχής που εξιστορεί τις πληγές μιας γυναίκας που παλεύει ανάμεσα στην ευαισθησία και τη δύναμή της. Έπεται συνέχεια σύντομα με νέο υλικό στα σκαριά.

7. Στην εποχή των views πόσο σημαντικό είναι για έναν καλλιτέχνη να διαθέτει ολοκληρωμένα άλμπουμ;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή. Υπάρχουν καλλιτέχνες με σοβαρή δισκογραφία που δεν έχουν ακουστεί ευρέως και υπάρχουν κι αυτοί που με έναν σινγκλ καταφέρουν να γίνουν γνωστοί εν μια νυκτί. Ειδικά τώρα που ζούμε στη εποχή της εύκολης και γρήγορης πληροφορίας.

8. Ποια είναι η άποψή σας για τα νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;

Υπάρχουν σοβαροί καλλιτέχνες με καλό στίχο και υπάρχουν κι αυτοί που κινούνται από τη γελοιότητα έως την απόλυτη ξεφτίλα μουσικά και αισθητικά. Με στίχους που μειώνουν τη γυναίκα, που εξαίρουν τα φράγκα και τα ντρόγκια από παιδιά που έχουν μεγαλώσει πλουσιοπάροχα στα Β.Π. της Αττικής αλλά το παίζουν ότι έχουν περάσει δια πυρός και σιδήρου από τα γκέτο του Μπρονξ. Ό,τι να ναι.

9. Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;

Δεν δίνω συμβουλές, δεν παίρνω συμβουλές.

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;

Dark side of the moon – Pink Floyd

The fat of the land – Prodigy

Το χαμόγελο της Τζοκόντα – Μάνος Χατζιδάκις

Δι’ ευχών – Χαρούλα Αλεξίου

Ένα δίσκο από θρακιώτικα, νησιώτικα και κρητικά