Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Ο Φωτός Γισγκούλας αποτελεί μια από εκείνες τις ιστορικές μορφές της μεταεπαναστατικής που με το βίο και τη δράση τους διχάζουν. Αρματωλοί και κλέφτες, λήσταρχοι με παρεμβάσεις που θυμίζουν κάτι από Ρομπέν των Δασών, αφήνοντας έτσι για κάποιους δίπλα στην εγκληματική δραστηριότητά τους και μια αύρα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η Μαρία Τσακίρη με το νέο της μυθιστόρημα “Το πορτρέτο του βασιλιά”, από τις Εκδόσεις Bell, έρχεται να μπλέξει το μύθο με τις μεταφυσικές παραδόσεις του Ολύμπου και τη ζωή του Γισγκούλα, κυρίως την προσωπική.

Σε αυτό το βιβλίο, το επίκεντρο δεν βρίσκεται μόνο και πρωτίστως στο να ανιχνεύσουμε με απόλυτη ιστορική ακρίβεια τις κινήσεις, τις προτεραιότητες και τη στόχευση του διαβόητου λήσταρχου. Η ζωή του καταγράφεται μέσα από τα μάτια του μεγάλου του έρωτα, της γυναίκας που μέσα από τις πολλές ερωμένες θα μπορούσε να είναι αυτή για την οποία θα άλλαζε κάτι και τον ίδιο του τον εαυτό.

Τρεις γενιές γυναικών η γιαγιά Μπήλιω (στην οποία μόλις αναφέρθηκα), η μητέρα Ροζαλία και η εγγονή Τίνα. Τρεις διαδοχικές γενιές που καλύπτουν διαφορετικές, συχνά αντικρουόμενες εποχές, με διαφορετικά διακυβεύματα για τις γυναίκες. Καθεμιά τους παλεύει με το δικό της τρόπο, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, για τις αρχές της, τον έρωτα της, αλλά και την κατανόηση της ίδιας της της ταυτότητας, όπως ορίστηκε και από τον χαρακτήρα και τις επιλογές του Φώτου.

Η χρονική διεύρυνση της πλοκής, οι ξεχωριστές προσωπικότητες αυτών των γυναικών, τα κίνητρα και η δυναμική τους, τονίζουν μέσα από τη διαφορετικότητα όσα ενώνουν αλλά και διαχωρίζουν τις γενιές.

Αυτή η άτυπη τριχοτόμηση της ιστορίας την κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα και διατηρεί αμείωτη την ένταση και τη κλιμάκωση των ανατροπών.

Ένα βιβλίο που δεν κατατάσσεται στο ιστορικό μυθιστόρημα αλλά σε βάζει στη διαδικασία αναζήτησης παραπάνω πληροφοριών για το ποιόν του άτυπου “βασιλιά” του Ολύμπου. Ένα βιβλίο που δεν είναι μια μεταφυσική ιστορία αλλά σε βάζει σε κλίμα διερεύνησης των συνθηκών που γεννούν αυτού του είδους τους μύθους. Ένα βιβλίο που δεν ρέπει προς τον φθηνό ρομαντισμό αλλά χρησιμοποιεί με ποιότητα και ευρηματικότητα τον έρωτα ως κινητήριο μοχλό εξέλιξης.