Έχει όρια η σάτιρα;

Γράφει ο Υποβολέας Πού αρχίζει και πού τελειώνει η σάτιρα; Πότε γίνεται στρατευμένη εμμονή που εξυπηρετεί άλλους σκοπούς; Πότε και πώς δικαιούμαστε να απαιτούμε να μπαίνουν όρια στην καλλιτεχνική δημιουργία. Όποτε αναφερόμαστε στην σάτιρα, η…

Η άνιση “Ευτυχία”

Γράφει ο Υποβολέας Την "Ευτυχία" την πρωτοείδα σε μια αίθουσα των σύγχρονων multiplex όταν κυκλοφόρησε, περίπου ένα χρόνο από σήμερα. Την ξαναείδα την περίοδο της πρώτης καραντίνας σε μια οθόνη υπολογιστή. Τρίτωσε το καλό με…

Ο “αλλόκοτος” κόσμος του Νίκου Νικολαΐδη

Γράφει ο Υποβολέας Τον χάσαμε, κι αυτόν, πρόωρα, πριν μερικά χρόνια. Ο ίδιος δήλωνε ότι είχε τελειώσει με τον κινηματογράφο και πλέον θα αφιερωνόταν στη μουσική. Δεν ξέρω να έπρεπε να τον πιστέψουμε. Έλεγε πάντα…

Κονδύλια και αγκάθια για τον ελληνικό κινηματογράφο

Γράφει ο Υποβολέας Τον αγαπάμε πολύ τον ελληνικό κινηματογράφο. Όσο παλιότερος τόσο πιο αγαπημένος, βέβαια. Πώς να ξεπεράσεις την κωμική μαεστρία ενός Λογοθετίδη ή Αυλωνίτη; Πώς να μην σε σημαδέψει η σεναριακή ευστοχία του Σακελλαρίου;…

Χρειάζεται το θέατρο, το “κόκκινο” πρωθυπουργικό τηλέφωνο;

Γράφει ο Υποβολέας Κανείς δεν μπορεί να αναρτηθεί ότι η χώρα μας αντέδρασε έγκαιρα στο πρώτο κύμα του κορωνοϊού. Ο φόβος ότι ένα σύστημα υγείας με συγκεκριμένα όρια και λίγες ΜΕΘ, δεν θα άντεχε μια…

Τηλεοπτικό νυφοπάζαρο

Γράφει ο Υποβολέας Τα είπαμε για τα reality. Για την αρένα της κλειδαρότρυπας. Για τα κίνητρα των παιχτών. Για την τηλεθέαση που κυνηγούν οι πάντες και για την οποία είναι ικανοί να πέσουν πολύ χαμηλά.…

Η νεκρανάσταση του Big Brother

Γράφει ο Υποβολέας Πόσοι θυμούνται το πρώτο κύμα του Big Brother; Πάει κιόλας μια 20ετία από την εποχή του Τσάκα, του Πρόδρομου, της Ρέας και της Μαίρης. Οι νεότερες γενιές δεν έχουν καμιά ανάμνηση από…