Ο συγγραφέας Ιανός Δελφινόσημος απαντά στις ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου “Θεός Όμορφος, Διάβολος Νόστιμος”.

1. Κυκλοφόρησε το βιβλίο σας “Θεός Όμορφος, Διάβολος Νόστιμος” από τις εκδόσεις Κομνηνός. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά

Το βιβλίο αυτό είναι το δεύτερο, το πρώτο ήταν ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά, και θα έλεγα ότι είναι μια εικόνα από εμπειρίες και αποτύπωση έντονων συναισθημάτων μιας εποχής που δείχνει να έχει ξεχαστεί. Έχει δε, πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία.

2. Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Ο τίτλος είναι αποτύπωση του πιστεύω μου, ότι συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο, στην ίδια κατάσταση. το καλό και το κακό. Πάντα ένας Ιανός υπάρχει στα γραπτά μου. Η ομορφιά που είναι απαραίτητη στην ζωή μας. αλλά και εκείνη η αίσθηση ότι μπορεί το απαγορευμένο, να είναι μια αντίστοιχη γλυκεία επιδίωξη

3. Μιλήστε μας για τους βασικούς ήρωες σας. Ποιοι είναι οι στόχοι και τα κίνητρά τους;

Οι ήρωες είναι κυρίως ο Ιανός σε διαφορετικές μορφές, του η αναζήτηση του έρωτα, οι αποτυχίες του, μια περιδίνηση του μυαλού, αυτοσαρκασμός και ένα άπλωμα του χαρακτήρα τους στον ήλιο.

4. Ποια είναι τα βασικά ηθικά διλήμματα της εποχής μας και το ρόλο παίζει ο έρωτας στη διαμόρφωση των ισορροπιών;

Σήμερα η εποχή μας, είναι μια άλλη εποχή κυριολεκτικά σε σχέση με τα πολύ πριν χρόνια. Νοιώθουμε μια κρίση αξιών, μια έλλειψη ιδεολογίας, ηθικής, και δικαιοσύνης .Υπάρχει φόβος και ανασφάλεια στις νέες γενιές, δεν υπάρχουν απαντήσεις στα δικά του ερωτήματα, και αποξένωση των ανθρώπων σε κάθε επίπεδο. Για μένα, ο έρωτας ήταν και είναι αυτό που μπορεί να κάνει την διαφορά στην σημερινή αμοραλιστική κοινωνία. Είναι το θείο δώρο που έχει παρασχεθεί, είναι αντίδοτο σε κάθε προσπάθεια της ΤΝ ας πούμε, να ισοπεδώσει τους ανθρώπους

5. Η μη γραμμική αφήγηση λειτουργεί κι ως ένας μηχανισμός συναισθηματικής παλινδρόμησης των χαρακτήρων;

Η γραμμική εξέλιξη δεν υπάρχει πουθενά στην φύση στον κόσμο είναι ίσως και η μεγαλύτερη εξέλιξη του ανθρώπου. Το ίδιο συμβαίνει και στις ανθρώπινες σχέσεις ,και πράγματι αυτή η αφηγηματική παλινδρόμηση είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει, ενώ θα θέλαμε όλα να είναι σε μια ευθεία γραμμή, και στην λογική ότι είναι να γίνει, θα γίνει. Δεν είναι έτσι, δεν ήταν ποτέ.

6. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Μια ενδοσκόπηση που μπορεί να τον αφορά, μια περιέργεια, αλλά και ένα τσίγκλησμα, ότι είναι και αυτός ή θα ήθελε να είναι κάπως έτσι. Είμαστε και εμείς έτσι, όπως τα λέει ο τύπος αυτός.

7. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ξεκίνησα να γράφω τα τελευταία χρόνια, δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφέας γράφω για να βγάλω την γλώσσα μου στον κοσμο, να περιγράψω τις αντιφάσεις μου και τις ανησυχίες μου, όπως τις έχω βιωθεί μέσα από την εμπειρία και τα διαβάσματά μου.

8. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Θα έλεγα αβίαστα ότι είναι η τέχνη να χρησιμοποιούμε την γλώσσα για να περιγράψουμε την ανθρώπινη εμπειρία. Δεν είναι καταγραφή γεγονότων, ούτε ιστορία, είναι μια προσπάθεια να βρούμε πως αισθάνονται οι άνθρωποι, τι σκέφτονται και μπορεί να δυσκολεύονται να το εκφράσουν. Κάποιος λέει, ότι η λογοτεχνία δεν είναι καταγραφή της ζωής ,αλλά η ερμηνεία της

9. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Πράγματι είναι έτσι, και είναι γενικότερο το ζήτημα. Δεν διαβάζουν εφημερίδες που είναι ένα κριτήριο πολιτισμού, δεν διαβάζουν και βιβλία, οι λόγοι πολλοί, ατελές και μη προσηλωμένο εκπαιδευτικό σύστημα, το περιβάλλον, η ιστορία και οι επιρροές , η έλλειψη κατεύθυνσης και ενίσχυσης από την πολιτεία, και βέβαια η αντίκρουση της άποψης ότι το διάβασμα είναι ένα επίπεδο ανάγκης που είναι υψηλό και προέχουν τα άλλα που είναι πιο βασικά. Όμως, ο πιο σημαντικός λόγος είναι το σχολείο από την αρχή, και η επένδυση πόρων για αυτό το σκοπό.

10. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Το βιβλίο και γενικά η πνευματική δραστηριότητα υποχωρούν ραγδαία, σήμερα σημασία είχε η πληροφορία και όχι η γνώση, η αδιαφορία σαν αποτέλεσμα της ανασφάλειας και άλλων προτεραιοτήτων. Το διάβασμα είναι πολυτέλεια για λίγους πια. Εμείς όμως οφείλουμε να πάμε κόντρα στο ρεύμα, μήπως και κρατήσουμε αυτή την σημαντική επαφή μεταξύ μας

11. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

Καλή ερώτηση. Θα ήταν ένας συνδυασμός από πολλά είδη. Ας πούμε το ‘’Αργή σκέψη, και γρήγορη’’ του Ντάνιελ Κάνεμαν, το ‘’Τραίνο με τις φράουλες’’ του Ξανθούλη , ‘’Μικρή ιστορία περί των πάντων’’ του bill Bryson, ‘’Εγώ, ο άνθρωπος’’ του the trivialist, το ‘’Είκοσι’’ του Παντελή Μπουκάλα, ποιήματα.

12. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό, στην εποχή μας;

Αν μπορούσε να υπάρξει επιλογή που είχε και περιεχόμενο η απάντησή, θα έλεγα ρομαντισμό. Όμως ζούμε σε ένα άκρατο ρεαλισμό, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε στα πλαίσια του, να τον κάνουμε λιγάκι πιο ..ρομαντικό.