Ο συγγραφέας Χρήστος Τσεκουρλούκης μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του παιδικού βιβλίου “Τα φανταστικά ταξίδια του χαρτογράφου”.
1. Ένα νέο παιδικό βιβλίο «Τα φανταστικά ταξίδια του χαρτογράφου», από τις Εκδόσεις Οσελότος. Τι σας ώθησε να το γράψετε;
Αρχικά θέλω να σας ευχαριστήσω για την φιλοξενία και γιατί μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για «Τα φανταστικά ταξίδια του χαρτογράφου», όπως είχαμε κάνει σε συνέντευξη για το πρώτο βιβλίο μου «Ο Πρίγκιπας στη Γυάλινη Σφαίρα»! Ο κυριότερος λόγος που με ώθησε να γράψω αυτό το βιβλίο, είναι γιατί ένιωθα μέσα μου πως είχα να πω περισσότερα πράγματα για τον μαγικό κόσμο της Ίριδας που δημιούργησα στο πρώτο βιβλίο. Ότι υπήρχαν δηλαδή ιστορίες που αξίζει να ειπωθούν.
Από κει και πέρα, η πιο συνηθισμένη ερώτηση που μου έκαναν όσοι είχαν διαβάσει το πρώτο μου βιβλίο, αφορούσε το ποιες ήταν οι περιπέτειες του Πρίγκιπα Αντίνοου πριν συναντήσει τον μικρό Ερμή στη γυάλινη σφαίρα. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να εμβαθύνω σε αυτό. Ελπίζω να μείνουν ικανοποιημένοι!
2. Τι θεωρείτε ότι θα αποκομίσουν ως απόσταγμα όσοι το αποκτήσουν;
Αυτό που με ενδιαφέρει πρωτίστως, είναι να βάλω τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του βιβλίου μου στην θέση του ήρωα. Να σκεφτούν το πως θα αντιδρούσαν εκείνοι στις περιπέτειες του Αντίνοου που τις βιώνει ως απλός χαρτογράφος, και όχι ως Πρίγκιπας. Δεν βασίζεται στον πλούτο του, αλλά στην ορθή σκέψη, στα ειλικρινή συναισθήματα και στον συνεχή αγώνα για το καλύτερο.
Εκείνα που θεωρώ πως θα αποκομίσουν όσοι διαβάσουν το νέο βιβλίο, είναι πως δεν τα παρατάμε στις δυσκολίες, αλλά βοηθάμε εκείνους που είναι σε ανάγκη και προσπαθούμε μέχρι να πετύχουμε όσα ονειρευόμαστε, πάντα με πυξίδα την ηθική και την καλοσύνη.
3. Πιστεύετε ότι λείπουν παιδικά βιβλία που αντλούν έμπνευση από τη μυθολογία ή την Αρχαία ιστορία μας;
Παρότι είμαι μεγάλος λάτρης της ξενόγλωσσης λογοτεχνίας του φανταστικού και των λαϊκών παραμυθιών όλων των χωρών, πιστεύω πως η ελληνική μυθολογία έχει μια ξεχωριστή ομορφιά. Θα έπρεπε ενδεχομένως, ως έλληνες συγγραφείς, να αντλούμε περισσότερα στοιχεία από εκεί. Από μικρό παιδί θαύμαζα τους ήρωες της μυθολογίας, οι οποίοι κατάφερναν να ξεπερνούν το ανθρώπινο ώστε να φέρουν εις πέρας τις δύσκολες αποστολές τους. Αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος που επέλεξα να χρησιμοποιήσω αρχαία ελληνικά ονόματα στις ιστορίες μου.
4. Λείπει από την εκπαιδευτική διαδικασία η στοχευμένη χρήση του παραμυθιού ως διδακτικού εργαλείου;
Παρότι τα νέα σχολικά βιβλία έχουν βελτιωθεί σημαντικά σε αυτόν τον τομέα, φιλοξενώντας όμορφες ιστορίες πιο σύγχρονων συγγραφέων, εντούτοις η εκπαιδευτική διαδικασία εστιάζει ακόμη κατά μεγάλο ποσοστό στο μαθησιακό κομμάτι, με τα παιδιά να ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο τους στις εργασίες και τα φυλλάδια.
Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε η μάθηση να συνδυάζεται περισσότερο με την ψυχαγωγία. Και τι καλύτερο από τα παραμύθια; Μέσα από την ανάγνωση ή ακόμη και την προσπάθεια συγγραφής τους, τα παιδιά μπορούν να διεγείρουν τη φαντασία τους, να διασκεδάσουν αλλά και να μάθουν ευκολότερα την ορθογραφία, άρα κατ’ επέκταση την ίδια την γλώσσα που μιλούν.
5. Είναι το παιδικό βιβλίο, ο λογοτεχνικός χώρος που θέλετε να υπηρετείτε, ή δεν υπάρχουν τέτοια στεγανά;
Ναι, κατά βάση είναι. Παρότι έχω γράψει μικρές ιστορίες για εφήβους και ενήλικες – πάντα όμως στο χώρο της λογοτεχνίας του φανταστικού – θέλω να συνεχίσω στο μονοπάτι συγγραφής βιβλίων για παιδιά και στο μέλλον.
6. Πόσο δύσκολο είναι στην εποχή μας να προωθήσει ένας νέος συγγραφέας το έργο του;
Θεωρώ πως μέσω του διαδικτύου έχουμε περισσότερα εργαλεία ώστε να προβάλλουμε το έργο μας και να φτάσει σε περισσότερους αναγνώστες. Όμως σίγουρα χρειάζεται η βοήθεια από επαγγελματίες του χώρου, ειδάλλως το πιθανότερο είναι το έργο του εκάστοτε συγγραφέα απλά να χαθεί μέσα στα τόσα βιβλία που κυκλοφορούν. Από κει και πέρα, νομίζω ότι το δυσκολότερο κομμάτι σχετίζεται με το γεγονός πως με την εξέλιξη της τεχνολογίας στη σημερινή εποχή, όλο και λιγότεροι άνθρωποι διαβάζουν βιβλία.
7. Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;
Σε κανένα από τα δύο και σίγουρα όχι στη μοίρα. Κάθε απόφαση μας, μικρή ή μεγάλη, μας έχει φτάσει είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία μας εδώ που είμαστε σήμερα.
