Γράφει ο Νίκος Ναούμης, πολιτικός επιστήμονας – συγγραφέας

Το «Όλα τα μάτια πάνω μου» του Χρήστου Μαρκογιαννάκη, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα βιβλίο που σε κρατά από τις πρώτες σελίδες και σε πηγαίνει μέχρι το τέλος χωρίς να σε αφήνει να χαλαρώσεις. Η αφήγηση έχει ρυθμό και ένταση, χωρίς τεχνάσματα. Κάθε σκηνή υπηρετεί την ιστορία και οι χαρακτήρες πατούν γερά μέσα στον κόσμο που έχει χτίσει ο συγγραφέας.

Ξεχωρίζει για τον τρόπο που αγγίζει τον άνθρωπο. Δεν μένει στην επιφάνεια, δεν κυνηγά τον εντυπωσιασμό. Προχωρά πιο βαθιά, εκεί όπου οι αντοχές δοκιμάζονται και οι αλήθειες βγαίνουν στο φως. Αυτή η καθαρότητα δίνει στο βιβλίο τη δύναμή του.

Υπάρχει όμως και μια πλευρά που για μένα κάνει αυτό το βιβλίο ξεχωριστό.

Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του, μιλήσαμε πολύ με τον Χρήστο. Προσπάθησε να καταλάβει πώς είναι να ζεις χωρίς την όρασή σου, πώς αλλάζει η καθημερινότητα, πώς μεταβάλλεται ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο. Σε αρκετά σημεία, διάβασα σκέψεις και κουβέντες που είχαμε κάνει τότε. Δεν το κρύβω, γύρισα πίσω. Σε στιγμές δύσκολες, σε μια αρχή που δεν ξεχνιέται.

Δεν θα πω πολλά για την πλοκή, δεν χρειάζεται.

Το βιβλίο αξίζει να το ανακαλύψει κανείς μόνος του. Εκείνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι πρόκειται για μια δουλειά με σεβασμό στον αναγνώστη και στην σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

Οφείλω να ευχαριστήσω τον Χρήστο, όχι μόνο για τη φιλία μας, αλλά και για την αναφορά του στο πρόσωπό μου στις ευχαριστίες του βιβλίου.

Σε έναν κόσμο που τρέχει γρήγορα και ξεχνά, τέτοιες κινήσεις έχουν τη δική τους αξία.