Οι HYPNOTIC NAUSEA παρουσιάζουν live τον νέο τους δίσκο “The Age of Nothing”, και με αυτή την αφορμή απαντούν στις ερωτήσεις που τους θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας.

1. Κυριακή 18 Μαΐου στο An Club, θα γίνει η πρώτη ζωντανή παρουσίαση του δίσκου “The Age of Nothing”. Να πούμε τι θα περιλαμβάνεται σε αυτή τη βραδιά κι αν θα υπάρξουν εκπλήξεις;

Καλησπέρα σας! Στις 18 Μαΐου θα έχουμε την χαρά να παρουσιάσουμε για πρώτη φορά ζωντανά το νέο μας άλμπουμ ‘’The Age of Nothing’’ στην ολότητά του αλλά και ένα μικρό medley κομματιών από τις προηγούμενες δισκογραφικές μας δουλειές. Επίσης, θα έχουμε την τιμή να βρίσκονται μαζί μας ανοίγοντας την βραδιά οι φίλοι μας Church of the Sea. Τα παιδιά πρόσφατα κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους δίσκο,το εκπληκτικό ‘’Eva’’ , που ήδη έχουμε αγαπήσει!

Τέλος, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που η παρουσίαση θα γίνει στο An Club! Η ενέργεια αυτού του χώρου είναι τόσο έκδηλη που θεωρούμε πως θα λειτουργήσει καταλυτικά στην δημιουργία μιας ιδιαίτερης εμπειρίας!

2. Πώς θα χαρακτηρίζατε αυτό το άλμπουμ;

Είναι το τρίτο μας άλμπουμ, με το οποίο θεματολογικά ολοκληρώνουμε την τριλογία που ξεκινήσαμε στο Hypnosis και πραγματευτήκαμε θέματα κοινωνικής φύσης όπως η κοινωνική ύπνωση και η θρησκευτική υποδούλωση. Σε αυτό το άλμπουμ ασχοληθήκαμε με τις τις συνέπειες της υπερβολικής εξάρτησης από την τεχνητή νοημοσύνη, την ψηφιακή επικοινωνία και την εξάλειψη της αυθεντικής ανθρώπινης εμπειρίας. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα έχει ένα πιο ελπιδοφόρο φινάλε οπότε θα το χαρακτηρίζαμε πιο φωτεινό, όχι μονάχα θεματολογικά αλλά και μουσικά.

3. Προηγείται ο στίχος ή η μελωδία, κατά τη δημιουργική διαδικασία;

Προηγείται το concept, το ξεδίπλωμα της ιστορίας με διαφορετικά αφηγηματικά μέσα κάθε φορά. Από τους στίχους, τα samples, το artwork, όλα υπηρετούν την εκάστοτε ιστορία που έχουμε να πούμε.

4. Ποια θέλετε να είναι η μουσική ταυτότητά σας και πόσο ανοιχτοί είστε σε διαφορετικές επιρροές;

Επειδή τα ακούσματα μας είναι αρκετά και διαφορετικά μεταξύ τους, μοιραία αυτό βγαίνει και στην συνθετική διαδικασία. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που προσπαθούμε να αποφύγουμε κατηγορίες και είδη. Θα θέλαμε την μουσική ταυτότητά μας να την χαρακτηρίζει η ποικιλομορφία και η ελευθερία.

5. Πόσο δύσκολο είναι πλέον, στα πλαίσια του ψηφιακού μας κόσμου, να δοθούν σε ένα συγκρότημα οι ανάλογες ευκαιρίες να αναδείξει το ταλέντο του;

Από την σκοπιά της αυτονομίας αλλά και της αυτοπροώθησης ενός καλλιτέχνη τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα. Ταυτόχρονα όμως είναι πιο δύσκολο να ξεχωρίσει σε έναν ωκεανό επιλογών, που πολλές φορές λειτουργεί αποτρεπτικά στο κοινό.

6. Ποιο είναι το πιο μεγάλο καλλιτεχνικό σας όνειρο;

Δεν είναι όνειρο, περισσότερο ως προσωπική ευχή το βλέπουμε. Το να συνεχίσουμε να κάνουμε όμορφα πράγματα με την ίδια αγάπη και αρμονία και στο μέλλον!

7. Είναι οι ζωντανές εμφανίσεις και η διάδραση με τον κόσμο, απαραίτητη συνθήκη για την καταξίωση ενός καλλιτέχνη;

Σίγουρα, ιδίως σε χώρες όπως η δική μας που δεν υπάρχει δυνατή μουσική βιομηχανία σε πιο εναλλακτικά μουσικά ρεύματα και ο καλλιτέχνης μοιραία θα χτίσει την πορεία του με συνέπεια και σε συνεχή επικοινωνία με το κοινό του μέσω των ζωντανών εμφανίσεων του.

8. Ποια είναι η άποψή σας για τα, νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;

Μόνο θετική. Τα πάντα πηγαίνουν μόνο μπροστά. Και καθετί νέο που βγαίνει αν δεν μας ξενίζει και δεν μας παραξενεύει σε κάθε του πτυχή δεν θα πρέπει να θεωρείται και τόσο νέο. Το αν θα μείνει κάτι από όλα αυτά μόνο ο χρόνος θα το δείξει. Αλλά σίγουρα πρέπει να υπάρχει μουσική εξέλιξη. Από αυτή θα φτάσουμε σε μια νέα έκφραση που σήμερα αγνοούμε και στο μέλλον να γεννήθει κάτι μαγικό.

9. Ενας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;

Nick Drake – Pink Moon

Tim Buckley – Goodbye & Hello

Puscifer – Existential Reckoning

Tosca Tango Orchestra – Waking Life OST

The Last Drive – Blood Nirvana