Ο συγγραφέας Λουκάς Καρνέσης μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία του μυθιστορήματος “Ερινύες*

1. Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά σας “Ερινύες” από τις εκδόσεις Φίλντισι. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;

Νομίζω ότι είναι λίγο από όλα, δεν θα το κατέτασσα αποκλειστικά σε ένα είδος πχ αστυνομικό ή περιπέτειας.

2. Μιλήστε μας για τους βασικούς ήρωες σας. Ποιοι είναι οι στόχοι και τα κίνητρά τους;

Ο βασικός ήρωας, ο Φάνης, δοκιμάζεται σε έναν άλλο κόσμο που ξεπήδησε ξαφνικά μέσα στην ήρεμη ζωή του διαλύοντας φιλίες σχέσεις συνειδήσεις χαρακτήρες, θα αναγκαστεί να χειριστεί πρωτόγνωρες καταστάσεις κυνηγημένος από τις δικές του ερινύες τα πάθη και τα λάθη του. Σαν άλλος Ορέστης αποζητά τη λύτρωση, τον νέο του εαυτό, μια καινούργια ζωή, απαλλαγμένη από το βάρος του παρελθόντος.

3. Πότε η ευχή της τεχνολογίας μετατρέπεται σε κατάρα;

Η τεχνολογία δεν θα σταματήσει ποτέ να εξελίσσεται, η ανάπτυξη της γίνεται με ένα τρελό εκθετικά ρυθμό και θα συνεχιστεί έτσι. Είναι λογικό αυτές οι κοσμογονικές αλλαγές να τρομάζουν, αλλά όλα εξαρτώνται από εμάς. Εμείς είμαστε οι χρήστες εμείς δίνουμε τις εντολές. Όσο προσδιορίζουμε τη χρήση της προς όφελος του ανθρώπου (διάστημα, ιατρική, πυρηνικά, βιοτεχνολογία, επικοινωνία, κ.α.) τότε είναι ευχή, μια θετική και ευεργετική ωφέλεια για το μέλλον του ανθρώπου. Σαφώς υπάρχει και ο κίνδυνος από την κακή χρήση με ολέθρια αποτελέσματα για τον άνθρωπο κι αυτό μας καθιστά υπεύθυνους για τη συνεργασία και τη χάραξη πολιτικής και τη θέσπιση διεθνών αυστηρών κανόνων για την ασφάλεια.

4. Το συνειδησιακό δικαστήριο παραμένει η μεγαλύτερη τιμωρία για τα λάθη μας;

Ναι, και μάλιστα πολύ σκληρή τιμωρία, καθώς μας ταλανίζουν οι ενοχές συνεχώς μέσα μας, μας κατατρώγουν σιγά σιγά και ανελέητα. Η σύγκρουση συνείδησης και ηθικής για τα λάθη μας, είναι αβάσταχτη και επώδυνη καθώς οδηγεί πολλές φορές σε ψυχικά και σωματικά προβλήματα.

5.. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Όλοι έχουμε ενοχές και τύψεις που μας βασανίζουν, εάν μέσα από το βιβλίο ο αναγνώστης διακρίνει μια άλλη οπτική για την αντιμετώπιση τους, αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό.

6. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Πάντα μου άρεσε να γράφω και να διαβάζω, η αγάπη μου για το βιβλίο είναι μεγάλη και επιτέλους ασχολήθηκα με τη συγγραφή έστω και αργά καθώς πλέον τώρα έχω διαθέσιμο χρόνο.

7. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Λογοτεχνία για μένα είναι όταν διαβάζω ένα κείμενο και θέλω να το ξαναδιαβάσω ξανά και ξανά. Η λογοτεχνία γραπτή ή προφορική είναι και θα είναι για πάντα, το κυριότερο μέσο έκφρασης της ελευθερίας.

8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Πολλοί θα πουν ότι είναι κυρίως οικονομικοί λόγοι, θα συμφωνήσω εν μέρει και θα προσθέσω ότι σαν λαός δεν είχαμε την απαραίτητη εκπαίδευση ή στήριξη κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ώστε να αγαπήσουμε το βιβλίο και το διάβασμα.

9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Το βιβλίο καλείται να ανταγωνιστεί την τηλεόραση ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να διεκδικήσει πίσω τον χρόνο που έχουν καταλάβει τα ψηφιακά μέσα στη ζωή μας, ένας δύσκολος και πολύ απαιτητικός ρόλος που έως τώρα αυτή η μάχη δεν έχει αποφέρει δυστυχώς αισιόδοξα συμπεράσματα ή μηνύματα.

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε να έχετε μαζί σας;

Σίγουρα τα βιβλία του Χρόνη Μίσιου, «Ήλιος με δόντια» του Μακριδάκη το «Έγκλημα και τιμωρία » του Ντοστογιέφσκι, οποιοδήποτε του αγαπημένου μου Τζόναθαν Κόου και βιβλία του Γκράχαμ Γκριν.

11. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό, στην εποχή μας;

Είμαι οπαδός του ρεαλισμού, θέλω να βλέπω την πραγματικότητα όπως είναι και όχι όπως θα ήθελα να είναι.