Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Έχω τη συνήθεια να διαβάζω βιβλία όρθια, μιμούμενη τον μεγάλο Νίκο Καζαντζάκη.

Σήμερα, διάβασα στο γνωστό και μη εξαιρετέο βιβλιοπωλείο της Πολιτείας, του ναού του βιβλίου, το παιδικό βιβλίο Θα με αγαπάς ακόμα;

Το μεγαλύτερο άγχος ενός ανθρώπου είναι μήπως σταματήσουν οι άλλοι να τον αγαπούν. Αυτή η ανασφάλεια εδράζεται κυρίως από τα παιδικά χρόνια, όταν τα παιδιά αγωνίζονται για την αγάπη των γονιών και την έχουν απόλυτη ανάγκη για το χτίσιμο μίας αυτόνομης και υγιούς προσωπικότητας.

Η Κατρίν Λεμπλάν στο Θα με αγαπάς ακόμα, ένα βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά 3+, με τον πιο γλυκό τρόπο απαντάει στην πιο αγχώδη ερώτηση και φοβία της παιδικότητας. Αν η αγάπη της μητέρας φθίνει, σταματήσει σε οποιοδήποτε λάθος, ατυχία ή παραμέληση.

Η μαμά αρκούδα διαβεβαιώνει το ανήσυχο αρκουδάκι ότι μπορεί κάποια συμπεριφορά του να την πικράνει αλλά η αγάπη δε θα παύσει ποτέ…

Το αρκουδάκι δε σταματά να πυρπολεί τη μητέρα του με ερωτήσεις. Αν δεν είναι καλός μαθητής εκείνη θα το αγαπάει, αν ασχημήνει, αν αγαπήσει κάποιο άλλο πρόσωπο περισσότερο.

Η ίδια το διαβεβαιώνει ότι η αγάπη της δε σταματάει, είναι ποτάμι ορμητικό, ακόμα και αν η πικρία υπάρξει αρχικά η αγάπη πάντοτε θα υπερκαλύψει κάθε ατέλεια, κάθε σφάλμα.

Η καρδιά της μητέρας είναι μία άβυσσος στο βάθος της οποίας κρύβεται πάντοτε η συγγνώμη”, είχε γράψει κάποτε ο Ονορέ Ντε Μπαλζάκ. Και το συγκεκριμένο βιβλίο, με τον πιο απλό και γλυκό τρόπο που μπορεί να γίνει αντιληπτό στα παιδιά, απαντάει σε αυτή την υπαρξιακή αγωνία και ηρεμεί από αυτή τη διαχρονικά έμφυτη ανάγκη των παιδιών: να αισθάνονται αγάπη και ασφάλεια.