Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Ο τίτλος ιδιαίτερος, το ερωτικό τρίγωνο της ιστορίας μοναδικό, η γραφή με κάτι από τη χειμαρρώδη δύναμη του Κέρουακ. Δεν είναι και λίγα αυτά τα στοιχεία για να κάνουν “Τα τραγούδια αυτοκτονίας της αδερφής Τζουντ”, από τις Εκδόσεις Γραφή, ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

Καλοκαίρι σε ένα ελληνικό νησί, ένα ζευγάρι κι η κολλητή φίλη του άνδρα, μοιάζουν να περνούν τις ιδανικές, ξέγνοιστες διακοπές. Κάτι όμως ο ανέκφραστος έρωτας της, κάτι η γειτόνισσα – τουρίστρια με τον αέρα της ουσιαστικής αυτοδιάθεσης και το παραδεισένιο παραμύθι μετατρέπεται σε συναισθηματικό εφιάλτη.

Καταπιεσμένα αισθήματα, ανομολόγητα πάθη, μια άλλη ανάγνωση για τη ζωή αποκτά σιγά σιγά υπόσταση και υποσκάπτει τη φαινομενική σταθερότητα.

Ο, τι δεν ζήσαμε πάντα θα παραμένει το ζηλευτό ανέφικτο κι ό, τι ζούμε θα ποδοπατεί τις προσδοκίες προσγειώνοντας μας στον αδυσώπητο ρεαλισμό.

Η Φωτεινή Δράκου αφήνει την ευρύτερη καλλιτεχνική της φύση και τις λογοτεχνικές επιρροές της να αποτυπωθούν μέσα στο λόγο και την πλοκή του έργου της. Ο σουρεαλισμός διαδέχεται την ευθύτητα, σε μια εναλλαγή προθέσεων και σκέψεων. Η υποταγή στον πόθο λυτρώνει αλλά ταυτόχρονα και καταδικάζει. Η αποδέσμευση από την πίστη σε μια ξέφρενη αλλαγή, ίσως να αρκεί για να δώσει το έναυσμα σε μια ολοκληρωτική αναδιοργάνωση.