Γράφει ο Μπακίρα Λονδίνο. 1980 ή 1981. Αυτό σημαίνει, ότι είμαι εικοσιδυό ή εικοσιτριών χρονών. Κατεβαίνω τα σκαλιά. Πρόθεση μου; Να ακολουθήσω την υπόγεια διάβαση. Να περάσω κάτω από την λεωφόρο. Να βρεθώ στο απέναντι…
Γράφει ο Μπακίρα Ηλθεν ώρα να σκαρώσωμε καινούργιο παραμύθι. Κι'ως το Πάσχα τού Καλοκαιριού μένουν δυόμισυ μέρες. Να λάβωμεν εμπνευσιν από το πνεύμα των ημερών; Να σε ρωτήσω λοιπόν: από τούς μαθητές τού Μεγάλου Δάσκαλου,…
Γράφει ο Μπακίρα Ξεκίνησεν η εβδομάδα της Παναγιάς. Λέω να πούμε κάποιο παραμύθι σχετικό. Ομως τί; Παραμύθια γιά την Κυρά-Δέσποινα έχομε πεί. Νομίζω πως το βρήκα. Λέω να πούμε κάτι γιά την νηστεία. Ο συγχωρεμένος…
Γράφει ο Μπακίρα Γιαπωνέζικο το σκαρί. Οι κανονισμοί γι' αυτην την πορτάδα, δηλαδή γιά τέτοιο μέγεθος εμπορικού πλοίου, προβλέπουν ένα ραντάρ. Τα πρώτα γιαπωνέζικα σκαριά πού δούλεψα ήταν ναυπηγημένα στα τέλη της δεκαετίας τού εξήντα. Από…
Γράφει ο Μπακίρα Ανοίγω τα φτερά της ψυχής μου καί πετώ. Πετώ στον χωρόχρονο. Ρότα βάζω γιά την Αγρια Δύση κάποιων περαζούμενων καιρών. Να, έφθασα κιόλας! Κάπου πρέπει να προσγειωθώ. Τί…
Γράφει ο Μπακίρα Με την Buntai Maru στο Novorossisk...Το 1978. Σε βλέπω. Δεν πρόλαβα ν'ανοίξω το στόμα μου, κι'έχεις ήδη απορίες...Κι'ετοιμάζεσαι προφανώς να με ρωτήσης, γιατί μιλώ γι'ένα πλεούμενο σε γένος θηλυκό; Κι'έχεις δίκιο! Γιατί…
Γράφει ο Τάκης Γεράρδης, συγγραφέας Βόλεψε το αυτοκίνητό του έξω από το προποτζίδικο και σκεφτόταν πόσο δύσκολο πράγμα είναι να είσαι τυχερός. Να είσαι ένας από αυτούς που κάποια φορά χαμογελάνε από ευτυχία, εφόσον η…
Γράφει ο Δημοσθένης Δέπος Στην έβδομη δεκαετία της ζωής σου φτάνεις ν' αποχαιρετάς πολλούς ανθρώπους, που συνάντησες στο διάβα σου. Αν τους βάλεις δίπλα-δίπλα, μοιάζουν με δάσος σκιερό, που οι αχτίδες του ήλιου ίσα που…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας Δεν άντεχε τη μυρωδιά του δερμάτινου σαλονιού στα ταξί. Μια ξινισμένη αίσθηση, σαν χαλασμένο παστό κρέας, μια αλατισσμένη αίσθηση της μοναξιάς στο πίσω κάθισμα, μια αποπνικτική γεύση αδήλωτου θανάτου να…
Γράφει ο Πάνος Χατζηγεωργιάδης Η υγεία του χειροτέρευε μέρα με την ημέρα. Σαν να φυλλορροούσε αυτός ο ίδιος ψυχή τε και σώματι, με ρυθμό ανεξέλεγκτο πλέον. Και τούτο το φυλλορρόΐσμα της ψυχής και του σώματος…