Η ποιήτρια και φιλόλογος, Κασσάνδρα Φουντουλάκη, απαντά στις ερωτήσεις που της θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας με αφορμή την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής “Η μέρα που μικραίνει”.

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ιωλκός το νέο βιβλίο σας ‘’Η μέρα που μικραίνει’’. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;

Μια αναμέτρηση με τους χειμώνες μέσα στα καλοκαίρια μας. Ο καταναγκασμός της ξεγνοιασιάς που επιβάλλεται αυτή την εποχή, καταλήγει σε καταπιεσμένες ψυχικές ατραπούς, σε μοναξιά, αδιέξοδα, απώλεια, σε απόκοσμη ερημιά που αγαπιέται ή γίνεται φορτική.

Ποια ζητήματα επιθυμείτε να θίξετε με αυτό σας το έργο και πώς προέκυψε η συγκεκριμένη έμπνευση;

Προέκυψε στην καρδιά ενός καλοκαιριού με την παρατήρηση και όξυνση των αντιφάσεων -παρά τα ήρεμα νερά και την διαπεραστική ηχώ των γέλιων-, με το φόβο της λεπτεπίλεπτης ομορφιάς των πάντων που αν διασαλευτεί ή μελλοντικά χαθεί, ο θόρυβος του θρήνου είναι απηνής.

Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Συγκίνηση. Τα αριστοτελικά ‘’έλεος’’ και ‘’φόβος’’. Χαρμολύπη.

Το εύχομαι τουλάχιστον.

Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Εφηβικές ή πρόωρες ενήλικες ανησυχίες. Ο έρωτας για τη λογοτεχνία και το διάβασμα. Η ορμή για τη φαντασίωση της εμπειρίας πριν τη βίωσή της.

Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο στον ψηφιακό μας κόσμο; Πόσο επηρεάζεται από τις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη;

Η παραγωγή δημιουργικού λόγου είναι εξαρτημένη ποσοτικά και ποιοτικά από τη σύγχρονη τεχνολογική εξέλιξη. Χωρίς φοβίες αλλά και χωρίς υποτίμηση της κατάστασης, με κριτική, οξυδερκή ματιά και δημιουργική αξιοποίηση, μπορούν όλα να συνυπάρχουν εξελικτικά.

Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Παράλληλα βιώματα. Πολλαπλές αισθήσεις. Αναλλοίωτη μνήμη. Μαγική σύλληψη του νου και μαγική εκτέλεση της γλώσσας. Σώζει και αλλάζει ζωές.

Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Δεν συμφωνώ ότι διαβάζουν λιγότερο. Διαβάζουν πιο ποιοτικά.

Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;

Υπάρχει ο αστάθμητος παράγοντας της τύχης. Πιστεύω, όμως, περισσότερο στην τεράστια έκκριση δύναμης του ανθρώπου να επεμβαίνει και να διορθώνει την πορεία της όταν αυτή τον προδίδει.

Ένας μήνας ‘’καραντίνα’’. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

«Το χαμένο νησί» του Καραγάτση

«Ασκήσεις μνήμης» του Χατζητάτση

«Ο άνθρωπος που αγαπούσε τη λογοτεχνια» του Ντοτσανασβίλι

Ποίηση του Γιώργου Δομιανού

Ποίηση του Καρυωτάκη

Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό στην εποχή μας;

Αδιαμφισβήτητα ρομαντισμό σε μια εκνευριστικά και απογοητευτικά, πλέον, ρεαλιστική και αντιαισθηματική κοινωνία. Όλα είναι εύκολα προσβάσιμα στη μοναξιά κι όλα, τελικά, δύσκολα προσβάσιμα στη σύνδεση.