Γράμμα προς έναν αιώνιο νέο

Γράφει ο Πάνος Χατζηγεωργιάδης Φίλο μην φανταστεί κανείς σαν και δαύτους εδώ μέσα τους ψεύτικους, αλλά έναν φίλο πεθαμένο απο τα 1910. Οι καλύτεροι μου φίλοι είναι οι νεκροί. Αλλά οχι ο οποιοσδήποτε νεκρός γιατι…

Η αξιοπρέπεια εις τον βωμόν του κέρδους και…

Γράφει ο Πάνος Χατζηγεωργιάδης, του Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ» και της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών Συνήθως εις την λογοτεχνίαν καθώς και την τέχνην γενικώς, υφίστανται δύο σχολές σκέψεως. Η σχολή της εξιδανικεύσεως, προσώπων, καταστάσεων και…

Το Φοινικικό Σχέδιο: Ευαίσθητη συμμετρία

Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η συμφιλίωση είναι η διαδικασία επούλωσης ρηγμάτων, επανασύνδεσης σχέσεων και αποδοχής του παρελθόντος, είναι η τέχνη του να καταπίνεις τον εγωισμό σου, να χαμογελάς στραβά και να λες «ας το αφήσουμε…

Δεκατέσσερις ώρες, μία ταινία για την απόγνωση και…

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Η προσπάθεια ανάδυσης των ψυχικών τραυμάτων ενός νέου με αυτοκτονικό ιδεασμό, ένας αστυνόμος που τελικά γίνεται παρηγορητής και άνθρωπος που προσπαθεί να λειτουργήσει ως ασφάλεια συναισθηματικής προστασίας. Αυτή είναι η ουσία…

Έχω Παιδιά: Παιδιά, η αεικίνητη δύναμη

Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Τα παιδιά νιώθουν ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος. Αισθάνονται τις ανάγκες τους έντονα και αγωνίζονται ανηλεώς και με κάθε μέσο για να τις ικανοποιήσουν και οι γονείς, αλίμονο τους, από…

Γύρισε πίσω, μικρή μου Σίμπα

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Το Γύρισε πίσω μικρή μου Σίμπα ανήκει στα μελοδράματα που δε γυρίζονται πια στο σύγχρονο Χόλυγουντ. Από το μακρινό 1952 βλέπουμε την ευαισθησία με την οποία ο Κινηματογράφος αγγίζει τα πιο…

Επικίνδυνη Αποστολή: Η Έσχατη Τιμωρία – Ένστικτο και…

Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Τα κινηματογραφικά franchise είναι η σίγουρη τροφή του σινεμά: γνώριμα, ασφαλή και συχνά με υπερβολική δόση εφέ. Αν και γεμίζουν τα ταμεία, αφήνουν ακόρεστη την καλλιτεχνική πείνα του θεατή για το…

Θεόφιλος Σεχίδης, ένα έγκλημα που ακόμα τρομάζει την…

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Ο Θεόφιλος Σεχίδης ακόμα συγκλονίζει την Ελληνική κοινωνία. Η ήρεμη παρουσία του σε τίποτα δε θυμίζει τον πρωταγωνιστή του πιο φρικιαστικού εγκλήματος που έχει γνωρίσει η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες.…

Τί τρέχει με τα Βραβεία Κοινού Public;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας Το γράφω πολύ συχνά ότι στα περισσότερα θέματα βιαζόμαστε να κινηθούμε στην ακραία απορριπτική ή άκριτα θετική θέση. Έτσι και με τα Βραβεία των Public, η ψύχραιμη ματιά μάλλον δεν…

Τέσσερις Εποχές – Με το φύσημα του χρόνου

Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η φιλία είναι η μόνη σχέση όπου μπορείς να τσακωθείς για ασήμαντα πράγματα, να γελάσεις μέχρι δακρύων και να συνεχίσεις να μιλάς λες και δεν έγινε τίποτα, πριν ξεκινήσεις κάποιο καινούργιο…