Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η προσπάθεια ανάδυσης των ψυχικών τραυμάτων ενός νέου με αυτοκτονικό ιδεασμό, ένας αστυνόμος που τελικά γίνεται παρηγορητής και άνθρωπος που προσπαθεί να λειτουργήσει ως ασφάλεια συναισθηματικής προστασίας.

Αυτή είναι η ουσία της εξαιρετικής ταινίας Δεκατέσσερις ώρες (Fourteen Hours) του 1951 που βασισμένη στην πραγματική αυτοκτονία του φοιτητή John William Warde και πραγματεύεται την ατέρμονη προσπάθεια ενός αστυνομικού να αποτρέψει την αυτοκτονία ενός απελπισμένου νέου.

Ο νεαρός Robert βιώνει ψυχικό άλγος, εγκλωβίστηκε μέσα στα αδιέξοδα της προβληματικής σχέσης με τη μητέρα του αλλά και του αισθήματος αδιεξόδου στον αρραβώνα του.

Προσπαθεί να διαφύγει επιλέγοντας την αυτοκτονία. Από τον 15ο όροφο, προκαλώντας χάος, αστυνομική επέμβαση και κοινωνικό χαμό μίας κατά τα άλλα ήρεμης ημέρας στη Νέα Υόρκη.

Ένα κουβάρι η ψυχή του, μέχρι ο αστυνομικός Charlie Dunnigan να προσπαθήσει να απεκδυθεί για λίγο του αστυνομικού καθήκοντος και να προσπαθήσει να τον στηρίξει ψυχολογικά και να διώξει τον αυτοκτονικό ιδεασμό.

Στην επιφάνεια με δυσκολία, απόρροια της δυστακτικότητας του νέου, θα ξεκινήσει να βγαίνει η προβληματική οικογενειακή του κατάσταση, η ταραγμένη του ψυχολογία, το αίσθημα ανημπόριας.

Εξαιρετικός Richard Basehart στον ρόλο του προβληματικού εφήβου που αναζητά τη διαφυγή από μία ζωή δυσάρεστη.

Και που εκεί που την ψυχή του έχει σκεπάσει το σκοτάδι και η απόλυτη απαισιοδοξία για το μέλλον, η συμβολή ενός αστυνομικού θα τον ξεθαρρέψει να αντικρίσει τη ζωή και να διαπιστώσει ότι υπάρχει ακόμα και μέσα από τα προβλήματα ένας λόγος για να ζεις…