Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Το καταστροφικό πείραμα του Bryan Lewis Sanders έχει μία θετική πτυχή: όσοι το ανακαλύψουν και αντιληφθούν την αξία του, αντιλαμβάνονται ότι η εξάρτηση και οι ουσίες καταστρέφουν τη λειτουργία του μυαλού και αποχαυνώνουν τον άνθρωπο.
Ένας άνθρωπος που αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τον εαυτό του ως πειραματόζωο, να δοκιμάσει περίπου 50 φάρμακα και στη συνέχεια, να προσπαθήσει να ζωγραφήσει τον εαυτό του,
αποτελεί το πιο χειροπιαστό παράδειγμα των έξεων και πως αυτές λειτουργούν ως ένας παραμορφωτικός καθρέφτης που αλλοιώνουν τη διανοητική λειτουργία και απορρυθμίζουν τον οργανισμό.
Για κάποιους, ο ίδιος χρησιμοποίησε μία φθηνή δικαιολογία επειδή στην πραγματικότητα ήθελε να κάνει χρήση ναρκωτικών. Ωστόσο, είναι ένας από τους καλύτερους λόγους για να μην παρασυρθεί σε τέτοιες καταχρήσεις ποτέ κανείς άλλος.
Ο ζωγράφος όταν δοκίμασε μορφίνη
Μέσα σε αυτή τη δοκιμασία, τα πνευματικά και τα σωματικά όρια που κατέρρεαν, είχε το πινέλο του να του δίνει δύναμη. Προσπάθησε να αποτυπώσει τον εαυτό του υπό την επήρρεια ενός φαρμάκου, προσπαθώντας να αποδείξει ότι τα ίδια αναχαιτίζουν τη νηφαλιότητα και δεν αποτελούν διέξοδο απέναντι στις προκλήσεις της ζωής.
Η επίδραση κάθε ναρκωτικού στον εγκέφαλό του αποτυπώνονται με ανατριχιαστικό τρόπου στους πίνακές του. Η βλάβη που προκλήθηκε μετά από αυτό το πείραμα, σε συνδυασμό με προσωπικές τραγωδίες, τον οδήγησαν σε μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.
Ωστόσο, ο ίδιος έλαβε αυτά τα φάρμακα από ειδικούς στην προσπάθεια να είναι το πείραμά του όσο πιο αξιόπιστο και μέσα σε ηθικά πλαίσια είναι εφικτό.
Οξείδιο του αζώτου
Το παράτολμο εγχείρημα αποτελεί μοναδικό, ακριβώς επειδή δείχνει τη διανοητική υποδούλωση και τη νοητική υπολειτουργία των εξαρτήσεων, οι οποίες ασκούν γοητεία σε πολλούς.
Η μορφίνη, η κοκαϊνη, η μαριχουάνα, γίνονται μέρος ενός πειράματος που σκοπό έχει να δείξει την κατάσταση στην οποία θα βρεθεί ένας άνθρωπος που θα επιβαρύνει τόσο πολύ τον οργανισμό του.
Ο τρόπος που αποτυπώνει τον εαυτό του είναι ταραγμένος, αγριευτικός, σκληρός.
Οι ηθικές ενστάσεις, οι συνέπειες και οι αντικρουόμενες σκέψεις μπορούν να δημιουργήσουν ένα ανθρώπινο κοινό που κατευθύνεται στην ίδια πραγματικότητα απλά με διαφορετικό δρόμο: κατανοώντας ότι οι εξαρτήσεις μόνο καταστροφή επιφέρουν με κάποια πρόσκαιρη ψευδαίσθηση κυριαρχίας επί του εαυτού…