Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Βαθύς επικριτής του φανατισμού κάθε μορφής, αλλά ακουμπώντας διακριτικά και με απόλυτη ευαισθησία την ανάγκη του ταλαιπωρημένου ανθρώπου να πιστέψει σε κάτι πέρα από τη λογική, ο Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο ανήκει στα μεγάλα πνεύματα της Ισπανίας.
Η συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνει έργα κάθε είδους; από ποίηση μέχρι μυθιστόρημα και από θεατρικό έργο μέχρι φιλοσοφικό δοκίμιο, ο Ουναμούνο προσπαθεί να συνδέσει τον ορθολογισμό με την παρηγορητική σκέψη ότι υπάρχει κάτι που η λογική μας δεν μπορεί να ερμηνεύσει και ανακουφίζει από τη σαρωτική σκέψη και άγχος του θανάτου.
Τρομερά διεισδυτικός και πετυχαίνοντας να διατηρήσει τη λεπτή ισορροπία στο σημείο εκείνο που η έκφραση μίας άποψης γίνεται απόλυτη γνώμη, ο Ουναμούνο ακόμα εμπνέει τους νεοεισερχόμενους στο χώρο της συγγραφής με το σεβασμό στο κάθε πιστεύω που μπορεί να φέρει ένας άνθρωπος που θα ανοίξει ένα βιβλίο του.
Η θεία Τούλα είναι ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα μίας γυναικείας ψυχής.
Αναγνωρισμένο πλέον ως ένα από τα εκατό καλύτερα μυθιστορήματα της Ισπανικής λογοτεχνίας, γοητεύει και συναρπάζει με τους ζωντανούς διαλόγους, αφήνοντας παράλληλα τον αναγνώστη πρβληματισμένο και παγιδευμένο στις αλλεπάλληλες πλοκές που διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Στο κέντρο του βιβλίου, μία γυναίκα η οποία καλείται να επωμιστεί την ανατροφή των ανιψιών της μετά το θάνατο της μητέρας τους. Η ίδια θυσιάζει την προσωπική της ζωή για να σταθεί αντάξια των περιστάσεων, το μητρικό της ένστικτο διοχετεύεται αποκλειστικά σε αυτά τα παιδιά, επιθυμώντας να γίνει η ιδανικότερη μητρική φιγούρα για τα ίδια.
Διατηρώντας μία βαθιά πουριτανική στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα, δεν συγκατοικεί ποτέ συζυγικά με τον κουνιάδο της επιθυμώντας να μην κηλιδώσει ηθικά, να μη λερώσει το αγνό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά.
Ο Ουναμούνο τοποθετεί στο κέντρο μία γυναίκα η οποία ακόμα και στην εποχή μας είναι δέσμια οικογενειακών θεσμών και διαχρονικά πιεστικών απαιτήσεων. Η Τούλα είναι ένας ιδανικός ανθρωποτύπος πολλών γυναικών οι οποίες αναλαμβάνουν την ανατροφή των παιδιών όταν οι βιολογικοί τους γονείς απουσιάζουν και οι ίδιες δεν προχωρούν στη δική τους ζωή. Δέσμια πιεστικών αντιλήψεων που τη θέλουν σεξουαλικά συγκρατημένη, η Τούλα γράφει τη δική της πορεία ζωής με γενναιότητα, παρά τις εσωτερικές της ενστάσεις και εμφυτευμένες αντιστάσεις.
Ένα από τα πιο ανθρώπινα, βαθιά διεισδυτικά έργα του Ουναμούνο που για όποιον γνωρίζει το έργο του μεγάλου συγγραφέα σε βάθος, σίγουρα το τοποθετεί στις πιο εμπνευσμένες του στιγμές.
