Ο συγγραφέας Πάνος Παντελούκας απαντά στις 10+1 Ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία του αστυνομικού μυθιστορήματος “Οι έξι καμπίνες του Καλυψώ”.
1. Κυκλοφόρησε το νέο σας μυθιστόρημα “Οι έξι καμπίνες του Καλυψώ” από τις εκδόσεις Βακχικόν. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;
Μια αστυνομική νουβέλα με σασπένς, με δόσεις μυθολογίας, ιστορίας, με περιηγήσεις στην Αττική και τον Αργοσαρωνικό και βέβαια με πολύ μυστήριο !
2. Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο;
Διότι όλο το στόρυ εκτυλίσσεται σε ένα ξενοδοχείο στην Ανάβυσσο και οι έξι καμπίνες στην πλαζ είναι το κλειδί που θα ανοίξει πολλές πόρτες για όποιον θελήσει να λύσει το μυστήριο και να ανακαλύψει τους ενόχους.
3. Ποιοι είναι οι στόχοι και τα κίνητρα των βασικών ηρώων;
Ο πλούτος, η διασημότητα και προβολή, η dolce vita.
4. Υπάρχει ταυτότητα στο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα;
Δεν νομίζω, κάθε συγγραφέας γράφει με το στυλ του, άλλοι αρέσκονται στο σκοτεινό και βίαιο έγκλημα, άλλοι στα ερωτικά πάθη, άλλοι γράφουν πολλά, άλλοι λίγα, εγώ πχ έχω ένα δικό μου στυλ σαφώς επηρεασμένο σε στοιχεία από τους κλασικούς ξένους συγγραφείς αστυνομικών αλλά λατρεύω τη νουβέλα διότι δεν κουράζει: είναι γρήγορη, σπονδυλωτή και γεμάτη σασπένς.
5. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;
Πολλά, θα μάθει για τα μέρη, τη γαστρονομία, την μυθολογία, την ιστορία. Και φυσικά θα ξεχαστεί μπαίνοντας στον κόσμο του Καθηγητή Εγκληματολογίας Οράτσιο Σπινέλλι όσο διαβάζει.
6. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
Το διάβασμα. Πάντα και παντού, κάποια στιγμή είπα: γιατί δεν αποτυπώνω την φαντασία μου στο χαρτί ; Και το ξεκίνησα.
7. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;
Αυτό που είναι: η τέχνη του λόγου. Ο τρόπος, η μέθοδος, η μαεστρία να φέρνεις τον αναγνώστη στον κόσμο του βιβλίου σου και να τον κάνεις να ταξιδεύει μαζί σου, με τον λόγο σου.
8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;
Διότι όλα τα κάνουμε με χρονοκαθυστέρηση. Τώρα είμαστε ακόμη στα social media και τα κινητά, οι Ευρωπαίοι το έχουν μετριάσει ήδη και έχουν επιστρέψει δυναμικά στο βιβλίο (με όλους τους τρόπους του), εμείς υποθέτω σε 2-3 χρόνια θα ξαναγυρίσουμε.
9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;
Δεν έχει μεγάλο, αλλά προσπαθεί να αποκτήσει. Νέα είδη ξεπροβάλλουν: audiobooks, e-books, applications. Θεωρώ ότι προσαρμοζόμαστε. Ορθά.
10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;
Μόνο αστυνομικά. Δεν θα δώσω τίτλους αλλά συγγραφείς: Σιμενόν στα γαλλικά, Καμιλλέρι στα ιταλικά, Αγκάθα Κρίστι στα αγγλικά, και άλλα δύο από τα ελληνικά αστυνομικά: της Χίλντα Παπαδημητρίου και του Πέτρου Μάρκαρη.
11. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό, στην εποχή μας;
Ρομαντισμό σίγουρα. Από ρεαλισμό έχουμε γεμίσει, και τα νέα παιδιά στερούνται αυτού που είχαμε εμείς μεγαλώνοντας: τις ρομαντικές πινελιές της ζωής μέσα και έξω από τα βιβλία.