Ο συγγραφέας Στέλιος Δουλγεράκης απαντά στις ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία των δύο νέων πνευματικών του παιδιών.
1. Κυκλοφόρησε μια νέα συλλογή ποιημάτων σας με τίτλο “Ιεροδουλες δοξασίες” από τις εκδόσεις Κούρος. Τι την διαφοροποιεί από τις προηγούμενες και ποιο είναι το κυρίαρχο μηνυμά της;
Η «Ιερόδουλες Δοξασίες» είναι η δεύτερη ποιητική μου συλλογή με την ίδια νότα, τις ίδιες αγωνίες και προσμονές.
53 ποιήματα στοχαστικής ποίησης,
14 ποιήματα περί έρωτος και 34 ρήσεις και γνωμικά.
Ανθρωποκεντρική στοχαστική ποίηση όπως και η πρώτη με περισσότερο εμπλουτισμένο τον ποιητικό βηματισμό και με την ίδια λυτρωτική αγάπη για ανάδρομες αλήθειες και συντροφικό στοχασμό με τον αναγνώστη
2. Προσαρμόζετε την τεχνική της ποιητικής γραφής σας στη θεματολογία;
Τεχνική της ποιητικής γραφής…υπάρχει; Και αν ναι… το στείρο, το απαίδευτο, το ανέραστο. Πως θα μπορούσε να το αποφύγει…
Νομίζω ότι αυτό το απέραντο μικρό της ψυχής μας, όταν θέλει να εκφραστεί, δεν έχει σύνορα και κάτοπτρα εκ του ασφαλούς δομημένα. Οι λέξεις υπηρετούν την ψυχή σε άγνωστο, μέχρι την στιγμή που θα γεννηθεί, χορό, που μόνο εκείνη ξέρει
3. Μήπως αντιμετωπίζουμε τον ερωτισμό με περισσότερο λυρισμό απ’ ότι του αναλογεί;
Φυσικά δεν υπάρχει μέτρο σ’αυτό…
Ο χορός είναι μαγικός (ποίηση) και εμείς πρέπει να βρούμε την στιγμή και το αισθητικό τίναγμα και να σηκωθούμε και να την χορέψουμε
4. Εκδόθηκε κι ένα βιογραφικό μυθιστόρημά σας για τον Νίτσε,“Το λυκόφως των αγγέλων”. Γιατί των αγγέλων;
Γιατί κάποιοι άνθρωποι που προσφέρθηκαν και θυσιάστηκαν για να μας ελευθερώσουν από δυσιδαιμονίες, αιμοσταγείς ηθικές και απάνθρωπα σκοτάδια του «πρέπει», είναι άγγελοι.
Βέβαια ο συνειρμός για τον τίτλο ήταν…
Το Λυκόφως των Θεών- Ρ. Βάγκνερ (μουσικός μέντορας του Φ. Νίτσε)
Το Λυκόφως των Ειδώλων- Φ. Νίτσε
Το Λυκόφως των Αγγέλων- (συμπληρώνοντας με απόλυτο σεβασμό, την αθέατη τριλογία).
5. Ο Νίτσε έχει πολλές φορές παρερμηνευθεί. Ποια εικόνα θα αποκομίσουμε για τις ιδέες και τον ψυχισμό του;
Έτσι είναι δυστυχώς και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός του βιβλίου μου, να αλλάξει αυτές τις ανήθικες, πρόστυχες θεόπεμπες πλάνες και να αναδείξει την αλήθεια και την ανθρώπινη διάσταση του μεγάλου στοχαστή.
6. Στην αντιφατική εποχή μας πόσο επίκαιρος είναι ο λόγος του Νίτσε;
Θα επικαλεστώ το οπισθόφυλλο του βιβλίου…
«Μέσα στους αιώνες, αν η φιλοσοφία είχε χρώμα…
θα ήταν λευκό ή μαύρο.
Ο Νίτσε μας έδειξε το λευκότερο μαύρο και εκείνο το κατάμαυρο λευκό.
Προτείνοντας…
την άρνηση ως Αρχή,
την ατέλεια ως Δημιουργία
και την αυτοϋπέρβαση ως Γέννηση και Σωτηρία
του ίδιου του Θεού(Υπεράνθρωπος).»
…Υπήρξε ο Ελευθερωτής για τα των ενστίκτων δρώμενα.
Όσο ποτέ λοιπόν σήμερα…
σε έναν κόσμο χαμένο στην αδράνεια και τη συναισθηματική λήθη.
7. Πώς κρίνετε το εκδοτικό τοπίο στην Ελλάδα και το μέλλον της λογοτεχνίας;
Μεγάλες και πικρές κουβέντες, χωρίς αξίες και πνευματικά ευαγγέλια τώρα πια…
Στη θέση τους, ότι εκολάπτει και παράγει χρήμα.
Δυστυχώς ο συγγραφέας μετά την συγγραφή, πρέπει να περάσει από το κολαστήριο της έκδοσης.
Όσο για το μέλλον…
Η λογοτεχνία θα ανθίζει στους αιώνας των αιώνων…
Έχει προστάτες τους μύθους, τις αγωνίες, τα παραμιλητά, τις εσωτερικές ανάγκες και τα απατηλά ξημερώματα της ζωής του κάθε λαού.
Και εκείνη η AI (τεχνίτη νοημοσύνη) ας τολμήσει να βάλει το χέρι της, θα γελοιοποιηθεί και θα εγκαταλείψει.
8. Υπάρχουν ήδη επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Ήδη ετοιμάζεται η τρίτη ποιητική μου συλλογή και ένα μυθιστόρημα για να φωτίσει, να λυτρώσει, να γαληνέψει, να εγείρει, να επουλώσει (πόσα ρήματα μπορώ να πω…) δικές μου ή μάλλον δικές μας αμαρτίες
