Έφυγε από τη ζωή η μεγάλη Κυρία του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα. Η κορυφαία τραγουδίστρια άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της.
Η σπουδαία ερμηνεύτρια άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τις επιπτώσεις βαρύτατου εγκεφαλικού επεισοδίου που είχε υποστεί τον Σεπτέμβριο του 2024 στη σκηνή του Ηρώδειου.

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή η οικογένειά της με σχετική ανακοίνωση: «Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00».

Όλα συνέβησαν το βράδυ της Τετάρτης 25 Σεπτεμβρίου 2024 στο κατάμεστο Ηρώδειο. Η συναυλία είχε ξεκινήσει και η Μαρινέλλα ερμήνευε το τρίτο τραγούδι της, «Εγώ κι εσύ», όταν ξαφνικά σωριάστηκε στη σκηνή, προκαλώντας σοκ στους θεατές και σε όλη τη χώρα.

Η Μαρινέλλα αφήνει πίσω της ένα ανεκτίμητο μουσικό έργο, έχοντας χαράξει ανεξίτηλα το όνομά της στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Το ελληνικό κοινό αποχαιρετά σήμερα τη μεγάλη καλλιτέχνιδα, που συνέδεσε το όνομά της με την πορεία της μουσικής μας τα τελευταία 70 χρόνια.

Η σπουδαία καλλιτέχνις ξεχώριζε για την έκταση της φωνής της και τη μοναδική χροιά της, ενώ διακρινόταν για τη μεγάλη εκφραστικότητα στις ερμηνείες της, τόσο στις ηχογραφήσεις της, όσο και επί σκηνής. Καθιέρωσε ένα καινούριο είδος τραγουδιού, το ελαφρολαϊκό, ενώ έφερε κυριολεκτικά επανάσταση στη νυχτερινή διασκέδαση. Τοποθέτησε θεατρικούς προβολείς στον χώρο που εμφανιζόταν, και μεταμορφώθηκε από τη «μοιρολογίστρα» του σινεμά και την τραγουδίστρια της «καρέκλας», σε μια φινετσάτη και λαμπερή σταρ της πίστας, με ακριβό ντύσιμο και κοντοκουρεμένο μαλλί, παρουσιάζοντας ένα είδος show πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.

Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου 1938, βαπτισμένη ως Κυριακή Παπαδοπούλου. Οι γονείς της κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη. Ήταν το τέταρτο και νεότερο μέλος μιας οικογένειας φτωχής αλλά δεμένης με αρχές, στην οποία πολλά μέλη είχαν έντονη μουσική κλίση.

Από πολύ μικρή ηλικία, έδειξε το ταλέντο της: από τεσσάρων έως πέντε ετών συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα”, ενώ στα δώδεκά της διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης. Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε τον θίασο της Μαίρης Λωράνς ως ηθοποιός και έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, συνεργαζόμενη με ανερχόμενους ηθοποιούς όπως οι Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Σόνια Δήμου και Γιάννης Τζαννετάκος.

Η καριέρα της ως τραγουδίστρια ξεκίνησε όταν κάποια βράδια που η βασική τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε, η Μαρινέλλα την αντικατέστησε. Τραγούδησε μεταξύ άλλων το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο και το ισπανικό «Μαλαγκένια», καθιερώνοντας τη θέση της ως βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Η Μαρινέλλα στο καμαρίνι της μετά το γάμο της με τον Καζαντζίδη, γύρω στο 1965
Τον Αύγουστο του 1956 στο κέντρο «Πανόραμα» της Θεσσαλονίκης, η Μαρινέλλα γνωρίζει τον Στέλιο Καζαντζίδη. Η Μαρινέλλα τραγουδούσε το τραγούδι «πικρό ψωμί» που έλεγε ο Στέλιος. Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι πλησίασε τον Καζαντζίδη και του εξέφρασε τον θαυμασμό της. Εκείνος – μαγεμένος από την ολοκάθαρη φωνή της αλλά και τις χορευτικές της ικανότητες – της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, όχι πολύ βαρύ. Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα σε μια βάρκα. Και οι δύο αγαπούσαν πολύ την θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί γεννήθηκε και ο μεγάλος ερωτάς τους. Ο Καζαντζίδης ζητά στη Μαρινέλλα να γίνει το σεγκόντο του.

Μαζί θα καταφέρουν να γίνουν το μεγαλύτερο ντουέτο της Ελλάδος, αξεπέραστο ως τις ημέρες μας. Από το κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, κατεβαίνουν στην Αθήνα και από εκεί αρχίζει η ανοδική τους πορεία.

Τραγουδούν τους καλύτερους συνθέτες της εποχής: Τσιτσάνη, Χιώτη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Ζαμπέτα, Καλδάρα, ∆ερβενιώτη, Μπακάλη κ.ά.

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου τους δίνει το «∆υο πόρτες έχει η ζωή». Ο Καζαντζίδης γράφει και ο ίδιος τραγούδια ενώ επιχειρεί αλλαγές στην λαϊκή του ορχήστρα προσθέτοντας και άλλα όργανα – 3 μπουζούκια, 2 βιολιά, πιάνο, ακορντεόν, μπάσσο, κρουστά και 2 κιθάρες – και μαζί με τη Μαρινέλλα δημιουργούν “σχολή” στο λαϊκό τραγούδι.

Το 1961 στο “Κεντρικόν” είναι η μεγάλη στιγμή που ο Μ. Θεοδωράκης και ο Μ. Χατζιδάκις συνεργάζονται με τον Στέλιο και τη Μαρινέλλα. Τέσσερα τραγούδια του Μάνου( Αθήνα, Κουρασμένο παλικάρι, ο κυρ-Αντώνης, το πέλαγο είναι βαθύ) και έξι του Μίκη, από τον κύκλο τραγουδιών “Πολιτεία”( Βράχο-βράχο τον καημό μου, Σαββατόβραδο, Έχω μια αγάπη, Το παράπονο, Ο μετανάστης, Καημός) ερμηνεύονται μοναδικά. Ο Μάνος Χατζιδάκις ακούγοντας την Μαρινέλλα αυθόρμητα να κάνει την φούγκα στο “Κουρασμένο παλικάρι” την παρομοίασε με τη Μ. Νίνου στην βελτιωμένη εκδοχή της! «Που τα έμαθες εσύ αυτά;» τη ρώτησε ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Στέλιος Καζαντζίδης έσπευσε να δώσει εκείνος απάντηση λέγοντας…: «∆ε σου πα Μάνο; Είναι γάτα η μικρή».

Με τον Μίκη θα ξανασυνεργαστούν στο θέατρο «Πάρκ» στο έργο των Θεοδωράκη – Μπόστ «Όμορφη πόλη» ενώ έμειναν και στο ίδιο σπίτι για 6 μήνες περίπου. Ο Τσιτσάνης δίνει την “Συννεφιασμένη Κυριακή” στο τρίο Καζαντζίδης – Μαρινέλλα – Λύδια και τους επικροτεί για την ωραιότερη ερμηνεία του τραγουδιού του.

Ο Ξαρχάκος και ο Μαρκόπουλος τους δίνουν μεγάλα τραγούδια (“Άπονη ζωή” και “Φτωχολογιά” σε στίχους Λ. Παπαδόπουλου, “Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός” σε στίχους ∆. Χριστοδούλου).

Ο κόσμος της ξενιτιάς και του πόνου βλέπει στη μορφή του Καζαντζίδη το απόλυτο λαϊκό είδωλο. Η Μαρινέλλα με σεμνότητα στέκεται δίπλα του και τον στηρίζει και όλοι μιλάνε για την παρτενέρ του Στέλιου με την υπέροχη φωνή.

Το 1964 ο Χ. Λεοντής τους δίνει να ερμηνεύσουν έναν από τους ωραιότερους κύκλους τραγουδιών, την “Καταχνιά”. Η Μαρινέλλα ερμηνεύει μοναδικά τα τραγούδια “Γιατί να γίνω μάνα” και “Ο Νεοζηλανδός” σε στίχους του Βίρβου και κάνει δεύτερη φωνή στα τραγούδια του Καζαντζίδη.

Στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν υπήρχε το αδιαχώρητο. Τραγούδησαν μαζί με μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού όπως η Π. Πάνου, Γ. Λύδια, Γ. Μπιθικώτση, Σ. Μπέλλου, Α. Χρυσάφη και πολλούς άλλους.

Είναι αμέτρητα τα τραγούδια που ερμήνευσαν μέχρι το 1965. Τραγούδησαν όλα τα είδη τραγουδιού: έντεχνο, λαϊκό, δημοτικό, ρεμπέτικο. Μαζί γύρισαν όλο τον κόσμο τραγουδώντας για τα προβλήματα της φτώχειας, της ξενιτιάς και της αδικίας που αντιμετώπιζε ο ελληνικός λαός. Τραγούδησαν από την ιστορική “Τριάνα του Χειλά” και του “Κουλουριώτη” μέχρι το “Κάρνεγκι Χόλ” της Ν.Υόρκης και την Όπερα της
Φρανκφούρτης. Έζησαν στιγμές λατρείας που πολλοί λίγοι καλλιτέχνες έχουν ζήσει ανά τον κόσμο.

Συμμετείχαν σε πολλές ελληνικές ταινίες και σε θεατρικά έργα της εποχής.

Στις 7 Μαΐου του 1964 παντρεύονται και χωρίζουν τον Σεπτέμβρη του 1965. Ο Καζαντζίδης αποφασίζει να σταματήσει τις νυχτερινές εμφανίσεις του στα μαγαζιά για πάντα. Αιτία ήταν – όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος – οι απειλές που δέχονταν από τους ανθρώπους της νύχτας και ο κίνδυνος να χάσει τη ζωή του ένα βράδυ, όταν ένα μπουκάλι πέρασε ξυστά από το κεφάλι του… Είναι αλήθεια πως με τη Μαρινέλλα
είχαν βρεθεί πολλές φορές σε καταστάσεις που κινδύνευσε η ζωή τους.

Στέλιος Καζαντζίδης: «Όταν χώρισα με τη Μαρινέλλα, δεν ήθελα ούτε να φάω»

Στο βιβλίο του Θανάση Λάλα «Στέλιος Καζαντζίδης – Θηρίο ανήμερο», ο δημοφιλής τραγουδιστής αναφέρει πως δεν μπορούσε να φάει μετά τον χωρισμό του με τη Μαρινέλλα: «Με τη Μαρινέλλα ένιωσα ότι φεύγει η γη κάτω απ’ τα πόδια μου. Όταν βγήκε το διαζύγιο και χωρίσαμε, πέρασα μέρες που δεν ήθελα να βάλω μπουκιά στο στόμα μου… Δεν με ένοιαζε αν θα φάω, πότε θα φάω και τι θα φάω. Τίποτε δεν με ένοιαζε. Είχα αφεθεί. Δεν με ένοιαζε ο εαυτός μου, δεν με ένοιαζε για τίποτα, για έξι μήνες δεν σκεφτόμουν τίποτα.

Δεν κοιμόμουν… Δεν με έπιανε ο ύπνος. Ούτε στον ύπνο μου δεν ησύχαζα. Δεν μπορούσε με τίποτα να βγει από το μυαλό μου… Ό,τι κι αν πήγαινα να κάνω, ήταν εκεί, παρούσα“.

Η Μαρινέλλα στα τέλη του 1965, χωρισμένη πλέον με τον Καζαντζίδη προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Όμως τα πράγματα είναι δύσκολα γι’ αυτή αφού οι πρώτες ηχογραφήσεις της στην ΜΙΝΟΣ – με συμμετοχή της στο έργο “Ανάστασις ονείρων” των Χ. Λεοντή – Λ. Παπαδόπουλου – δεν είχαν την επιτυχία εκείνη που θα την έκανε να στηριχτεί στα δικά της πόδια – μολονότι ήταν υπέροχα τραγούδια και
πολύ ωραία τραγουδισμένα.

Ηχογραφεί επίσης τραγούδια του Γ. Μαρκόπουλου (“Τα παλικάρια”) του Μ. Πλέσσα (“Έκλαψα χτες”) αλλά κυρίως έχει την υποστήριξη του Γ. Κατσαρού και του Πυθαγόρα, όχι μόνο μουσικά αλλά και ηθικά.

Μεγάλη στιγμή είναι η συμμετοχή της στον Α’ Μουσικό Αύγουστο το 1966 στον Λυκαβηττό όπου υπό την διεύθυνση του Μ. Θεοδωράκη ερμηνεύει το έργο “Λιποτάκτες” ενώ ηχογραφεί τη “Φαίδρα” και την “Όμορφη πόλη” σε στίχους Γ. Θεοδωράκη σε δισκάκι 45 στροφών.

Το 1967 η Μαρινέλλα ηχογραφεί το τραγούδι του Γ. Ζαμπέτα «Σταλιά-σταλιά». Του το είχε ζητήσει η ίδια να το πει, αφού είχε προηγηθεί η άρνηση της Α. Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει για τις ανάγκες μιας ταινίας. Είναι και η εποχή που φεύγει από την Μίnοs και υπογράφει συμβόλαιο με την Polygram. Το τραγούδι γίνεται η πρώτη μεγάλη προσωπική επιτυχία της.

Ακολουθεί η πρόταση του Γ. ∆αλιαννίδη στον Μίμη Πλέσσα να γράψει ένα «διαφορετικό» τραγούδι για το μιούζικαλ «Γοργόνες και Μάγκες» που θα το ερμηνεύσει η Μαρινέλλα. Το θρυλικό πλέον «Άνοιξε πέτρα» άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στη Μαρινέλλα για το ξεκίνημα μιας μοναδικά λαμπρής προσωπικής καριέρας.

Το 1968 συναντά δισκογραφικά τον Σ. Καζαντζίδη για τελευταία φορά, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33ων στροφών.

Το θέατρο που υπήρχε μέσα της το έβγαλε στο τραγούδι και στην πίστα. Η κίνηση του κορμιού και των χεριών της ολοένα γινόταν μια τεράστια φλόγα που αγκάλιαζε όλη την σκηνή. Όλη η Ελλάδα μιλά πλέον για το φαινόμενο “Μαρινέλλα” και οι ουρές έξω από το μαγαζί που τραγουδάει είναι ατελείωτες. Πολλές προσωπικότητες ξενυχτάνε με την φωνή της και δηλώνουν φανατικοί θαυμαστές της όπως ο Α. Μινωτής, η Ε. Παπά, ο Μ. Κακογιάννης, η Τ. Καρέζη, ο Μ. Κατράκης η Α. Βουγιουκλάκη, η Ζωή Λάσκαρη και τόσοι άλλοι.

Συγκινητική στιγμή η επίσκεψη της Σοφίας Βέμπο στο καμαρίνι της Μαρινέλλας… Η Βέμπο μόλις άκουσε τη Μαρινέλλα να τραγουδά την “Ερήνη” που είχε ερμηνεύσει παλαιότερα εκείνη, εκμυστηρεύτηκε στον στον Μίμη Τραϊφόρο πως η Μαρινέλλα το έλεγε καλύτερα από εκείνη!

Το 1969 συμμετέχει στο International Festival στην Βραζιλία με την συνοδεία του Ν. Λαβράνου.

Το 1970 παίρνει δίπλα της τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Γ. Νταλάρα και τραγουδούν μαζί 3 σεζόν, ενώ πραγματοποιεί περιοδεία στην Αυστραλία και τη Ν. Ζηλανδία με τον Ν. Ξανθόπουλο.

Το 1970 συμμετέχει σε φεστιβάλ τραγουδιού στο Rio de Janeiro και με το τραγούδι του Γ. Κατσαρού “Κύρα-Γιώργαινα” κατακτά την 4η Θέση ανάμεσα σε 38 χώρες. Η παρουσία της στο Φεστιβάλ άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους.
Ακολούθησαν πολύ καλές κριτικές στον τύπο για την φωνή και την σκηνική της παρουσία.

Το 1971 το BBC και η Νάνα Μούσχουρη φιλοξενούν τη Μαρινέλλα ως την πιο δημοφιλή τραγουδίστρια της Ελλάδας και τραγουδούν μαζί οι δυο τους με την συνοδεία του συγκροτήματος “Αθηναίοι” και του πρωτοεμφανιζόμενου τότε οργανοπαίκτη Θ. Πολυκανδριώτη.

Tην ίδια χρονιά ηχογραφεί σε δεύτερη εκτέλεση 3 τραγούδια του Μ. Χατζιδάκι και τα περιλαμβάνει στον δίσκο της “Ένας μύθος”, όπως και 12 παλιά ρεμπέτικα σε ενορχήστρωση του Μ. Πλέσσα στον δίσκο “Αθάνατα ρεμπέτικα”.

Με τον Χ. Λεοντή συνεργάζονται πάλι μετά από χρόνια στον δίσκο “12 παρά 5” σε τραγούδια “κρυφά”, με υπαινιγμούς για το αυταρχικό καθεστώς της χούντας.

Η Μαρινέλλα πρωτοπορεί ακόμη μια φορά ηχογραφώντας τις ζωντανές της εμφανίσεις της στο “ΣΤΟΡΚ” που κυκλοφόρησαν σε δίσκο 33ων στροφών ενώ συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Άκη Πάνου που της χαρίζει 2 από τα ωραιότερα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει στην καριέρα της, τον “Πυρετό” και το “Κοίτα με στα μάτια”.

Ο P. Jourdain γυρνά ένα φιλμάκι για την γαλλική και ελληνική τηλεόραση με θέμα την καριέρα της Μαρινέλλας και η Μαρινέλλα ερμηνεύει τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου που κυκλοφόρησαν μόνο στο εξωτερικό, σε δισκάκι 45 στροφών. Την ίδια χρονιά βρίσκεται στη Γαλλία με τον Στ. Ξαρχάκο.

Το 1972 αρρωσταίνει και εξαφανίζεται για 6 περίπου μήνες, δημιουργώντας ερωτηματικά για την κατάσταση της υγείας της και δίνοντας “τροφή” στις φήμες που ήθελαν να έχει χάσει την φωνή της. Εκείνη όμως που ξέρει πολύ καλά να ξεπερνά κάθε εμπόδιο, γύρισε δριμύτερη ηχογραφώντας το 1973 έναν πολύ σπουδαίο δίσκο, την “Αλβανία” σε μουσική Γ. Κατσαρού και στίχους του Πυθαγόρα. Μεγάλα τραγούδια και δυνατές ερμηνείες-μία από τις πιο κλασσικές δουλειές της.

Η παρουσία του δίσκου έγινε στο ∆ημοτικό Θέατρο του Πειραιά. Μοναδική στιγμή η ερμηνεία της στο τραγούδι “Γράμμα από το μέτωπο” γεμάτο θεατρικότητα και ψυχή.

Το τραγούδι “Μάνα κρύψε το σπαθί” θα θεωρηθεί αντιστασιακό από την χούντα και θα απαγορευτεί. Την ίδια τύχη θα έχει και το τραγούδι “Που πάνε εκείνα τα παιδιά” σε στίχους του Πυθαγόρα.

Τον Φεβρουάριο του 1973 συμμετέχει στο φεστιβάλ MIDEM των Καννών με σπουδαίες κριτικές. Μαζί της ο Σταύρος Ξαρχάκος.

Η Μαρινέλλα με τον Στέλιο Καζαντζίδη και την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Η εγκυμοσύνη
Την ίδια χρονιά μένει έγκυος στη μονάκριβη κόρη της Τζωρτζίνα Σερπιέρη, την οποία απέκτησε με τον ιταλικής καταγωγής πρωταθλητή της ιππασίας και επιχειρηματία Φρέντυ Σερπιέρη, και σχολιάζεται ποικιλοτρόπως από τον τύπο, αφού το να είναι ανύπαντρη μάνα – και μάλιστα μία μεγάλη σταρ όπως είναι η Μαρινέλλα – ήταν θέμα ταμπού για την ελληνική κοινωνία.

Η Μαρινέλλα είχε πει: «Ήμουν τόσο τολμηρή για την εποχή μου. Να βλέπεις μια γυναίκα με την κοιλιά να τραγουδάει. Δεν έδωσα ποτέ καμία σημασία. Ζούσα για αυτό το παιδί και δεν με ενδιέφερε τίποτε. Ο κόσμος το ήξερε. Δεν βγήκα ποτέ να πω ποιος, πώς, τι. Ποτέ. Ήξερε ο κόσμος για μια σχέση που είχα. Δεν το έκρυψα, δεν μπήκα στο κουκούλι μου. Βγήκα και είπα “αυτή είμαι”. Με δέχτηκε ο κόσμος έτσι ακριβώς όπως ήμουν, με αγάπησε πιο πολύ, μπορώ να πω. Θάρρος ήθελε. Η κοινωνία τότε δεν μπορούσε να το δεχτεί. Θα μπορούσε να πει “σαν δεν ντρέπεται”. Ήθελε τόλμη. Ήμασταν δύο τότε που το τολμήσαμε. Εγώ και η Έλενα Ναθαναήλ».

Eurovision
Το 1974, ήταν μια αξέχαστη χρονιά για τη Μαρινέλλα. Έγινε η τραγουδίστρια που εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, με το πασίγνωστο τραγούδι “Κρασί, Θάλασσα και τ’ Αγόρι μου“. Συγκέντρωσε μόλις 7 βαθμούς και πλασαρίστηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 17 χώρες που συμμετείχαν τότε.

Η Μαρινέλλα μπορεί να μην τα κατάφερε, αλλά είχε πλέον καθιερωθεί ως μια έξοχη ερμηνεύτρια. Το αποκορύφωμα ήρθε το 2003, όταν οι New York Times έγραψαν με αφορμή συναυλία της στις ΗΠΑ: «Η Μαρινέλλα, μια εξέχουσα μορφή στην ελληνική λαϊκή μουσική. Η φωνή της ήταν γήινη και δυνατή, και η παρουσία της αντάξια μιας ντίβας του θεάτρου σαν χόρευε με βήματα σκερτσόζικα».

Τόλης Βοσκόπουλος
Τον Νοέμβριο του 1973, η Μαρινέλλα παντρεύτηκε τον Τόλη Βοσκόπουλο. Ο γάμος τους ήταν ιδιαίτερος από πολλές απόψεις.

Δεν έγινε ούτε στη Μητρόπολη Αθηνών ούτε σε κάποιο γραφικό ξωκλήσι, αλλά στο σπίτι της στο Παγκράτι. Οι νεόνυμφοι πήραν ειδική άδεια από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Ξεχωριστές ήταν, επίσης, οι ενδυματολογικές τους επιλογές.

Η Μαρινέλλα φορούσε τζιν, γιλέκο και φούστα μακριά και ο Βοσκόπουλος επίσης τζιν παντελόνι. Με τον Βοσκόπουλο, η Μαρινέλλα ηχογράφησε το “Εγώ κι εσύ” το 1974, το οποίο έκανε ρεκόρ πωλήσεων. Το 1981, χώρισαν.

Μαζί θα ηχογραφήσουν 2 δίσκους και θα παρουσιάσουν λαμπερά σόου στη νυχτερινή Αθήνα. Τα ντουέτα τους χαλάνε κόσμο και όλοι μιλούν για τον δεσμό τους και την κοινή τους καλλιτεχνική πορεία. Τότε είναι η εποχή που η Μαρινέλλα έχει αρχίσει να ενοχλείται από τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με την προσωπική της ζωή.

Το 1975 η Μαρινέλλα κυκλοφορεί τον δίσκο της «Για πάντα» συμπεριλαμβάνοντας δύο διεθνείς επιτυχίες του Ντέμη Ρούσσου, το “From souvenirs to souvenirs” και αργότερα το “velvet mornings” με ελληνικούς στίχους. Παράλληλα προετοιμάζει την μεγάλη έκπληξη, τη μουσική της συνύπαρξη με τον Κ.Χατζή – κάτι που είχε αρχίσει να συζητιέται από το 1970 αλλά που οι συνθήκες τότε δεν το επέτρεψαν.

Το 1976 η Μαρινέλλα αφήνει τις μεγάλες πίστες και βρίσκεται στο πλευρό του Κώστα Χατζή, στην πλακιώτικη μπουάτ «Σκορπιός» (συγκεκριμένα στις 28 Μαρτίου). Μαζί δίνουν ένα μοναδικό ρεσιτάλ. Η Μαρινέλλα χωρίς τις πολυτέλειες της πίστας που την ανέδειξαν σε ντίβα, μ’ ένα μικρόφωνο και τη συνοδεία του Κ. Χατζή, σείει κυριολεκτικά με τη φωνή της την μπουάτ και προκαλεί το ασταμάτητο και αυθόρμητο χειροκρότημα του κοινού.

Το 1978 είναι μια σημαντική χρονιά για τη Μαρινέλλα αφού αλλάζει εμφανισιακά αλλά και μουσικά. Μεταμορφώνεται σε ξανθιά, εντυπωσιακή κυρία της πίστας, φέρνει ακριβά μπαλέτα να τη συνοδεύουν στο πρόγραμμα της και συνεργάζεται δισκογραφικά με τον Γιώργο Χατζηνάσιο στον δίσκο «Η Μαρινέλλα του σήμερα» όπου γνωρίζει τεράστια επιτυχία.

Ο Κ. Κονιτσιώτης θα κινηματογραφήσει τα τραγούδια του δίσκου για την ελληνική και ξένη τηλεόραση. Η Μαρινέλλα ερμηνεύει πολλά είδη τραγουδιού σε αυτόν τον δίσκο: ελαφρολαϊκά, έντεχνα και ποπ.