Του Χρίστου Χαλικιά

Δεν είναι είδηση. Είναι το σήμα εκκένωσης μιας χώρας που μαστιγώνεται από την αδιαφορία και την ανεπάρκεια.

Μια γυναίκα, η Κυριακή Γρίβα, έζησε το απεχθές: έφυγε από τη ζωή ξαπλωμένη μπροστά σε αστυνομικό τμήμα, μετά από πέντε μαχαιριές — τη στιγμή που ζητούσε απλώς βοήθεια για να γλιτώσει.

Δεν ήταν λάθος. Ήταν δολοφονία από σιωπή. Σιωπή στις διαδικασίες, σιωπή στην εκπαίδευση, σιωπή σε αυτό που λέγεται «προστασία των θυμάτων».

Και η οικογένειά της;

Η δικαιοσύνη;

Μια δικαιοσύνη που κατέληξε να τιμωρεί την ίδια — με «τυπικές» ποινές σε αστυνομικούς που έπρεπε να την προστατέψουν.

Κι ενώ το κράτος φροντίζει τα ποσοστά, η πραγματικότητα φωνάζει:

Η Γρίβα ήταν και είναι χίλια πράγματα — κόρη, γυναίκα, μάρτυρας. Και η απουσία της φωνής της τσακίζει την αξιοπρέπειά μας.

Αυτές οι σιωπές δεν γιγαντώνονται σε γραφεία και διαδικασίες. Ανθίζουν στις καρδιές που ζητούν:

«Αποζητώ δικαιοσύνη, όχι θλίψη.»

Όσο η λέξη γυναικοκτονία δεν χαράζεται στον νόμο με το αίμα και την αλήθεια της,

κάθε νέα δολοφονία δεν θα είναι έγκλημα – θα είναι επανάληψη ενός εγκλήματος που το κράτος αρνείται να δει.

Η αλήθεια;

Δεν είναι θέμα θρίλερ.

Είναι χειρόγραφη κραυγή:

«Μην με θεωρείς δεδομένη, μην με αφήνεις μόνη.»

Και όταν σβήνει αυτή η φωνή, δεν μένει τίποτα — παρά μόνο συνείδηση ντροπής.

*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας