Η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Ελεονόρα Μανόνα συνομιλεί με τον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της τραγουδιού “Ένα τραγούδι για τ’ αστέρια* και τη συνεργασία με τον Φοίβο Δεληβοριά.
1. Μόλις κυκλοφόρησε η νέας σας δημιουργία “Ένα τραγούδι για τ’ αστέρια” που ερμηνεύετε μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά. Πώς θα το χαρακτηρίζατε με μια φράση;
Αστρική χαρμολύπη.
2. Πώς επιλέξατε αυτό το κομμάτι για τον Φοίβο και κατά πόσο μπορούμε να το δούμε ως προάγγελο για περαιτέρω συνεργασία;
Πάντα ονειρευόμουν ένα ντουέτο με τον Φοίβο! Είναι απ’ τους αγαπημένους μου τραγουδοποιούς και ανέκαθεν ένιωθα μια ιδιαίτερη μουσική σύνδεση μαζί του. Παρόλα αυτά η πρόταση έγινε στην πιο σωστή στιγμή, όταν πραγματικά ”άκουσα” την φωνή του στο τραγούδι αυτό. Ήμασταν στο στούντιο με τους συνεργάτες μου και ενώ το ακούγαμε στην αρχική του μορφή, προέκυψε η ιδέα του να γίνει ντουέτο.
Πλεόν κάθε φόρα που ακούω αυτό το τραγούδι νιώθω ότι γράφτηκε για να το πω με τον Φοίβο! Δεν ξέρω τι θα ακολουθήσει, είμαι ευγνώμων που έχω στη δισκογραφία μου ένα τραγούδι με τον Φοίβο Δεληβοριά και σίγουρα θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να συνυπάρξουμε και επί σκηνής για να πούμε το τραγούδι μας λάιβ στον κόσμο! Προς το παρόν αυτό που έχουμε προγραμματίσει είναι το βίντεο κλιπ του τραγουδιού και ανυπομονώ!
3. Τι καθιστά μοναδική μια ερμηνεία;
Η προσωπικότητα και η αλήθεια του καλλιτέχνη. Εγώ επειδή ερμηνεύω και τραγούδια που γράφω η ίδια,προσπαθώ κάθε φορά που τα λέω να ανασύρω από μέσα μου την συναισθηματική κατάσταση που βρισκόμουν όταν τα έγραφα στο πιάνο, σαν να τα δημιουργώ εκείνη την ώρα.
4. Στην εποχή των views πόσο σημαντικό είναι, ειδικά για έναν ερμηνευτή, να διαθέτει ολοκληρωμένα άλμπουμ;
Ζούμε στην εποχή των views και των singles ωστόσο για έναν καλλιτέχνη πιστεύω πως ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ είναι κάτι περισσότερο από αριθμούς, είναι η ταυτότητά του. Η ευκαιρία να παρουσιάσει τις ιστορίες και την αισθητική του, να χτίσει τον δικό του κόσμο αλλά και να γνωρίσει καλύτερα τον ίδιο του τον εαυτό.
Σίγουρα τα views δείχνουν τη δυναμική ενός τραγουδιού αλλά δεν αποτυπώνουν πάντα το εύρος και την ουσία ενός καλλιτέχνη. Προσωπικά λατρεύω να ακούω ολόκληρα άλμπουμ και προσπαθώ και εγώ η ίδια να συνθέτω κύκλους τραγουδιών, με αρχή, μέση και τέλος. Να μπορεί κάποιος να απολαύσει το δίσκο σαν να διαβάζει μία μικρή νουβέλα.
5. Υπάρχει δίλημμα ανάμεσα στην τραγουδοποιία και την ορχηστρική μουσική;
Ξεκίνησα γράφοντας ορχηστρικά κομμάτια. Σ’ αυτό βοήθησε και τ’ ότι από πολύ μικρή πήγα σε ωδείο, ολοκλήρωσα τις σπουδές μου και πάντα είχα επαφή με την κλασική μουσική. Μεγαλώνοντας λοιπόν μου ήταν πολύ οικείο το να ακούω μόνο μουσική, χωρίς στίχο. Ωστόσο κάποια στιγμή, αυθόρμητα βρέθηκα να γράφω τραγούδια! Ιστορίες δικές μου, των φίλων μου, σκέψεις, συναισθήματα…
Όλη αυτή η διαδικασία κάπως με ενθουσίασε, με εξέπληξε και με εκπλήσσει ακόμα. Οπότε δεν έχω δίλημμα. Μέσα απ’ τα τραγούδια ανακαλύπτω τον εαυτό μου και μέσα απ΄ την ορχηστρική μουσική έρχομαι σε επαφή με τις ρίζες μου…
6. Πόσο βοηθούν τα social media στην προβολή των καλλιτεχνών και πότε μπορεί να μετατραπούν σε παγίδα;
Με τα σόσιαλ έχεις την άνεση της αμεσότητας. Μπορείς να μοιραστείς τη μουσική σου και να φτάσει σε ανθρώπους που ίσως δε θα σε γνώριζαν ποτέ με ”παραδοσιακά” μέσα.. Παρόλα αυτά σίγουρα μπορούν να γίνουν εύκολα παγίδα, αν χαθεί η ισορροπία ανάμεσα στην εικόνα που θες να προβάλλεις και το έργο που θες να αφήσεις.. Προσωπικά προτιμώ να γράφω περισσότερο και να επικοινωνώ λιγότερο..
7. Ποια είναι η άποψή σας για τα, νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;
Δεν ξέρω αν υπάρχει μία νεολαία ή ένα μουσικό ρεύμα. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο καθένας μπορεί να βρει και να ακούσει ό, τι του αρέσει.. Φυσικά κάθε νέα γενιά φέρνει μαζί της νέα μουσικά ρεύματα και αυτό είναι υγιές. Μπορεί να μην ταυτίζομαι με όλα τα ακούσματα αλλά αναγνωρίζω σε όλα αυτά μία ανάγκη έκφρασης, ένα πάθος και μία ενέργεια που μπορεί ν’αποτελέσει και πηγή έμπνευσης..
8. Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;
Η μουσική θέλει αφοσίωση και μελέτη είτε είσαι αυτοδίδακτος είτε την σπουδάζεις. Θα έλεγα λοιπόν σε κάθε παίδί που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με τη μουσική να μη φοβηθεί τη δουλειά, τις ώρες εξάσκησης, τις αποτυχίες ή τις δοκιμές. Όλα είναι μέρος της διαδρομής. Αν αγαπάς κάτι πρέπει να προσπαθείς καθημερινά και πιστεύω στο τέλος ανταμείβεσαι. Προσωπικά δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική γι’ αυτό και πάντα θα ενθαρρύνω τα παιδιά να ασχολούνται μαζί της. Ακόμα κι αν δε τη δουν ποτέ επαγγελματικά, αρκεί να την έχουν στη ζωή τους – σαν έκφραση, σαν διέξοδο
