Της Κατερίνας Γραμματικού Δεκάδες στοιχισμένα τραπεζοκαθίσματα καταλαμβάνουν τη μεγάλη πλατεία, τον περιφρουρημένο λιμώνα των café στην πόλη αυτής της επαρχίας. Ένα σύνταγμα από αγνώστους κάθε φορά στρατιώτες της εξόδου, οικογένειες και νιόπαντρα ζευγάρια μπαινοβγαίνουν στα…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλάσκας Ο κύριος Συνετός είναι ένας βετεράνος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και μάλιστα υπήρξε από τους πρώτους φαντάρους που μπήκαν στην Κορυτσά. Μετά, τον πόλεμο έζησε μια ήρεμη ζωή με τη γυναίκα…
Γράφει ο Δημοσθένης Δέπος Οι άνθρωποι, με τους οποίους ήρθαμε κοντά, κατοικούν όλοι σ' ένα νησί. Νησί μακρινό κι ακατοίκητο απ' άλλους, στο κέντρο του Ειρηνικού. Έχει μια άσπρη αμμουδιά, τιρκουάζ νερά και φοίνικες παντού.…
Γράφει η Ελένη Μάλλιαρη, συγγραφέας Με θέα ένα ποτήρι βότκα που εκδικητικά αδειάζει, άντε να περάσει κι αυτή η βραδιά, άντε να σκοτώσεις την ώρα σου, αφού δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Ένα στενόμακρο γωνιακό μαγαζάκι…
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου Εκείνο το φθινοπωρινό πρωινό, γκρίζο σαν όλα τ' άλλα, ο αέρας λαφροφυσούσε σαν μεταξένιος. Στο μικρό γραφείο η Πόλυ φυλλομετρούσε ανόρεχτα ένα ερμηνευτικό λεξικό ψάχνοντας το λήμμα μιας λέξης. Το βλέμμα…
Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς, συγγραφέας Την ιστορία την γνωρίζω από έναν φίλο. Μιλάμε για έναν κανονικό ποντικό της αγοράς. Ο τύπος αν και μένει μακριά βρίσκεται καθημερινά στο κέντρο, λες και δεν μπορεί να ζήσει…
Γράφει ο Τάκης Γεράρδης, συγγραφέας Η οικογένειά μου ήταν φτωχή. Ο πατέρας κυνηγούσε τα μεροκάματα, η μάνα μου στον αργαλειό τσοντάριζε κι αυτή. Δούλευαν τα καλοκαίρια και στα καπνά, τρία παιδιά είχαν να ταΐσουν. Στο…
Γράφει η Ελένη Μάλλιαρη, συγγραφέας Είναι τόσο ηδονικό όσο και οδυνηρό να γράφεις για τον εαυτό σου. Είσαι αυτός που έχει ζήσει όσα νομίζει πως έχει ζήσει και αυτός που εξιστορεί όσα η μνήμη επιτρέπει.…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας Του άρεσε να τριγυρίζει καθημερινά στην κεντρική αγορά. Τι κι αν δεν διέθετε τα χρήματα για να αποκτήσει κανένα από τα λαχταριστά εδέσματα που περνούσαν μπροστά από τα μάτια μου…
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας) Περπατούσε αμίλητη και σκεπτική το δρομάκι που οδηγούσε στην έξοδο από το σχολείο. Μόνο την τελευταία στιγμή, σαν έφτασε στην αυλόπορτα, μια ακατάσχετη ανάγκη τη σταμάτησε και δεν…