Η συγγραφέας Δήμητρα Φώτου μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του της βιβλίου “Σήμερα και κάθε μέρα”.

1. Κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο “Σήμερα και κάθε μέρα” από τις εκδόσεις Καλέντη. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά

Το “Σήμερα και κάθε ΄μέρα “ είναι ένα βιβλίο τρυφερό και βαθιά ανθρώπινο.΄Μέσα από τις καθημερινές  στιγμές αναδεικνύει τη σημασία της αυτοφροντίδας ,της αποδοχής της καθημερινότητας δείχνοντας πως οι μικρές συνήθειες μπορούν   να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας ,το περιβάλλον και τους άλλους .

2. Μιλήστε μας για τους βασικούς χαρακτήρες. Ποια είναι τα κίνητρα και οι στόχοι τους;

Οι χαρακτήρες , οι χάρτινοι ήρωες του βιβλίου , εκπροσωπούν  διαφορετικές πλευρές της καθημερινότητας . Το κίνητρό τους είναι  να νιώσουν την χαρά του πρωινού ξυπνήματος ,της ευγνωμοσύνης ,της φιλίας και της αλληλοβοήθειας . Στόχος να έρθουν σε επαφή με μικρές πράξεις ρουτίνας  που μπορεί να είναι το μάζεμα του κρεβατιού , το πότισμα των φυτών, οι βαθιές ανάσες στο μπαλκόνι .

3. Μπορεί ένα βιβλίο να βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν μια πιο υγιή αντίληψη για την άσκηση και τη διατροφή;

Απολύτως τα βιβλία λειτουργούν ως πρότυπα συμπεριφοράς .Μέσα από ταυτίσεις με ήρωες ,τα παιδιά μπορούν να διαμορφώσουν υγιείς στάσεις απέναντι στην άσκηση ,τη διατροφή και γενικότερα τη φροντίδα του σώματος .

4. Αξιοποιούμε επαρκώς το παραμύθι ως διδακτικό μέσο στην εκπαίδευση; Δυστυχώς οχι όσο θα έπρεπε .

Το παραμύθι είναι ισχυρό παιδαγωγικό εργαλείο αλλά η εκπαίδευση δεν ενσωματώνει το βιβλίο στην καλλιέργεια των  δεξιοτήτων .Πιστεύω ότι η αξιοποίηση επαφίεται στην  κουλτούρα και την φιλοτιμία των εκπαιδευτικών ,

5. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Ένα αίσθημα ελπίδας  και εσωτερικής δύναμης .Το βιβλίο λειτουργεί ως υπενθύμιση . Είναι  ένα  μικρό καμπανάκι  που ξυπνάει την προσωπική επιλογή .Από το μάζεμα των ρούχων , ως την βόλτα στο δάσος . Η ευτυχία χτίζεται καθημερινά μέσα από μικρές συνειδητές πράξεις .

6. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ίδια η ζωή .Οι εμπειρίες ,οι άνθρωποι .Οι εντυπώσεις .Μα ποιο πολύ τα συναισθήματα .Αυτά που νιώθεις και θέλεις να τα μοιραστείς  ,Τότε  τα γράφεις ..

7. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Λογοτεχνία είναι η τέχνη που μετατρέπει τα συναισθήματα σε λέξεις και τις λέξεις σε εμπειρίες ζωής .Η λογοτεχνία είναι ηδονή των λέξεων .Ευχαρίστηση που απορρέει  από το διάβασμα και την δύναμη της αφήγησης,

8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο; 

Έλλειψη φιλαναγνωσίας από μικρή ηλικία ,οθόνες στον ελεύθερο χρόνο , ψηφιακοί ρυθμοί ζωής .

9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Το βιβλίο είναι καταφύγιο σκέψης. Ίσως το μοναδικό εξατομικευμένο ησυχαστήριο  στη ψηφιακή εποχή μας

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

Ντοστογιέφσκι Έγκλημα και Τιμωρία .Καζαντζάκης Ασκητική .Ήρωες Στίβεν Φράι .Ο  άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο Oliver Sacks .Η ιστορία της άγνωστης νήσου Ζοζέ Σαραμάγκο .Λόγια από χώμα Γιώργος Χουρμουζιάδης.

11. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό, στην εποχή μας;

Χρειαζόμαστε και τα δυο  και λίγο περισσότερο τον ρομαντισμό .Ο ρεαλισμός μας υπενθυμίζει την αλήθεια  το ‘εδώ και τώρα “ενώ  ο ρομαντισμός την φαντασία ,την παρόρμηση ,την ελπίδα.