Ο συγγραφέας Γιώργος Αλεξόπουλος απαντά στις 10+1 Ερωτήσεις που του θέτουν ο Κωνσταντίνος Μανίκας και η Νεκταρία Βαρσαμή – Πουλτσίδη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του μυθιστορήματος “Τα Μαύρα Πουλιά”.

1.Κυκλοφόρησε το νέο σας μυθιστόρημα “Τα Μαύρα Πουλιά ” από τις εκδόσεις Νίκας. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά και γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο; 

Το μυθιστόρημα Τα Μαύρα Πουλιά, θα το χαρακτήριζα ως μαύρη κωμωδία. Μαύρη γιατί έχει ως πλαίσιο το σκούρο φόντο των κηδειών και κωμωδία γιατί μέσα από την ιστορία που εκτυλίσσεται ξεπηδούν τραγελαφικές καταστάσεις. Ο τίτλος έχει να κάνει με το επάγγελμα (κατ’ εμέ λειτούργημα) των φρακοφόρων..

2. Μιλήστε μας για τους βασικούς ήρωες σας. Ποιοι είναι οι στόχοι και τα κίνητρά τους;

Ο Πρωταγωνιστής σε αυτό το μυθιστόρημα είναι ένας. Ο Μάρκος. Οι υπόλοιποι ήρωες πχ ο Γιάννης, ο Παύλος, ο Δημήτρης και η Μαριάνθη είναι χαρακτήρες που πλαισιώνουν τον πρωταγωνιστή και περιγράφουν το χώρο, τον χρόνο και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο πρωταγωνιστής. Ο στόχος και το κίνητρο τόσο του πρωταγωνιστή όσο και των βασικών ηρώων είναι κοινό. Βιοπορισμός και ανάγκη για επιβίωση αλλά και εξέλιξη. Το βιβλίο μιλάει άλλωστε για την οικονομική κρίση και το πώς ο πρωταγωνιστής αλλά και οι υπόλοιποι ήρωες του βιβλίου κατάφεραν να επιβιώσουν μέσα σε αυτή αλλά και να εξελιχθούν. Όλοι η ήρωες προέρχονται από διαφορετικά μονοπάτια και ωστόσο ακολουθούν όλοι τους παράλληλους δρόμους.

3. Υπάρχει στο βιβλίο το στοιχείο του έρωτα; 

Φυσικά και πάντα με μαύρο φόντο! Ο Πρωταγωνιστής ερωτεύεται και μάλιστα με όλη του την ψυχή! Ο έρωτας δεν είναι άλλωστε και ένα κομμάτι της ζωής; Πως θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από ένα τέτοιο βιβλίο. Ακόμη και σε ένα όνειρο μπορεί να νοιώσει κάποιος το σκίρτημα του έρωτα. Κάτι που επίσης θέλω να περάσω σε αυτό το βιβλίο είναι και ο έρωτας για την ίδια την ζωή, η αγάπη του να ζει κάποιος την κάθε στιγμή.

4. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης; 

Σίγουρα γέλιο αλλά και μπόλικους προβληματισμούς. Υπάρχουν σημεία στα οποία το βιβλίο ακροβατεί ανάμεσα στο δράμα και το χιούμορ. Το συγκεκριμένο βιβλίο θεωρώ πως είναι γραμμένο έτσι που ο αναγνώστης να μπορέσει να το διαβάσει ευχάριστα αλλά και να μπει σε μια διαδικασία εσωτερική αναζήτησης. Κατά βάση το βιβλίο εξυμνεί την ζωή. Εκ των πραγμάτων θεωρούμε λανθασμένο πως έχουμε διαθέσιμο όλο τον χρόνο του κόσμου. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.Η ζωή είναι ένα Θείο δώρο και κάθε στιγμή που περνά ο άνθρωπος πρέπει να την απολαμβάνει.

5. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ειλικρινά δεν ξέρω! Κάνοντας μια υπόθεση θα έλεγα πως μάλλον ήταν το ήδη υπάρχον περιβάλλον μου. Γεννήθηκα σε ένα σπίτι όπου υπήρχαν παντού βιβλία. Διάβαζα από πάντοτε βιβλία. Μου κάνανε δώρα βιβλία. Κάποια στιγμή σκέφτηκα μια φανταστική ιστορία και έκατσα μπροστά στον υπολογιστή και αυτό ήταν! Ξεκίνησα να γράφω.

6. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας; 

Δύσκολη ερώτηση. Λογοτεχνία είναι απλά η τέχνη της σύνθεσης των λέξεων; Είναι η δημιουργία φανταστικών κόσμων; Είναι κάποιου είδους ψυχαγωγία; Σίγουρα η λογοτεχνία είναι κάτι περισσότερο από ένα πράγμα. Κατά την ταπεινή μου άποψη η λογοτεχνία είναι ένα ταξίδι, ένα ταξίδι σε αχαρτογράφητα νερά. Ανοίγεις ένα βιβλίο και ταξιδεύεις. Ανοίγουν το ίδιο βιβλίο δύο άνθρωποι, με διαφορετική ας πούμε αισθητική; Έχουν ήδη διασχίσει δύο διαφορετικές θάλασσες! Αυτή είναι και η μαγεία της λογοτεχνίας. Στον καθένα η ίδια ιστορία μπορεί να αφήσει διαφορετικό αποτύπωμα.

7. Διαθέτει ταυτότητα το ελληνικό μυθιστόρημα ή επηρεάζεται απόλυτα από τις διεθνείς τάσεις;

Πιστεύω πως γενικά στην συγγραφή δεν υπάρχουν νόρμες. Υπάρχουν αξιόλογοι Έλληνες συγγραφείς που πραγματεύονται «χίλιες δύο» διαφορετικές θεματολογίες. Λίγο πιο γενικά θα έλεγα πάντως ότι το ελληνικό μυθιστόρημα σε όλες του τις εκφάνσεις έχει μια αισθαντικότητα που δεν την συναντάς παντού.

8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο; 

Είναι πολλοί οι λόγοι. Το βιβλίο και η ανάγνωση του έχουν να κάνουν αρκετά όχι μόνο με θέματα κουλτούρας ενός λαού αλλά και με το βιοτικό του επίπεδο, τον ελεύθερο χρόνο του, την γενικότερη κατάσταση που βιώνει καθημερινά. Θεωρώ πως η Ελλάδα σε επίπεδο κουλτούρας είναι μια χώρα με τεράστια ιστορία και εξαιρετικά φιλοσοφημένους ανθρώπους που ωστόσο κατ’ εμέ δεν έχει ανακάμψει πλήρως από την μακροχρόνια ύφεση που έζησε. Λέγοντας δε, ότι δεν έχει ανακάμψει πλήρως, δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό κομμάτι. Αναφέρομαι κυρίως στον ψυχισμό που άφησε όλο αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι που στην οικονομική κρίση έχασαν τις δουλείες τους, το βίος τους και γιατί όχι τις μικρές απολαύσεις τις ζωής τους. Όλο αυτό δεν έχει φύγει ακόμη από πάνω μας.

9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Το βιβλίο ως βιβλίο, θα υπάρχει για πάντα. Προσωπικά προτιμώ το βιβλίο σε έντυπη μορφή. Έχει την μυρωδιά του χαρτιού, την άμμο της θάλασσας, έχει τέλος πάντων ένα άλλο vibe. Ωστόσο πλέον υπάρχουν e-books και audio books μαζί με την κλασσική μορφή του βιβλίου σε χαρτί. Σημασία για εμένα έχει περισσότερο από όλα ο κόσμος να έχει την δυνατότητα να διαβάζει.

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

Πέντε μόνο; Λίγα είναι. Αν πρέπει λοιπόν να μιλήσω για πέντε, θα έλεγα τα εξής:

Ερωτική ψύχωση του Honoré de Balzac

Μαργκώ της Άννας Γαλανού

Το μυστικό χειρόγραφο της Kate Sedley

Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα του Pascal Bruckner

Μονάκριβη (Σπρώξε) της Sapphire

11. Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη; 

Πιστεύω πως σε αυτή την ζωή βρισκόμαστε εδώ για λίγο. Για άλλους αυτό το λίγο είναι εύκολο για άλλους δυσβάσταχτο. Μετά υπάρχει και ο παράγοντας των επιλογών του καθενός όπως και της προσπάθειας που καταβάλει κανείς στην ζωή του. Δεν ξέρω πως γίνεται η μοιρασιά ανάμεσα σε όλα αυτά. Το σημαντικό για εμένα είναι φεύγοντας από εδώ ο καθένας μας να έχει αφήσει πίσω του κάτι καλό. Να έχει αγαπήσει και να έχει αγαπηθεί. Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερος πλούτος από αυτό.