Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Οι συλλογές διηγημάτων δεν είναι υποχρεωτικό να διαθέτουν ή να πασχίζουν να μας πείσουν ότι διαθέτουν ένα μήνυμα που διατρέχει ολόκληρο το βιβλίο. “Το μήνυμα” του Γρηγόρη Αυδίκου, από τις Εκδόσεις Πνοή, δεν χρειάζεται να μας πείσει για το κοινό μήνυμα των ιστοριών. Άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο.

Μέσα από καθημερινές, ρεαλιστικές ιστορίες και χαρακτήρες που μοιάζουν προσφιλείς, ο συγγραφέας κατορθώνει να οικοδομήσει ένα “σύμπαν” από το οποίο δεν λείπουν τα ιδιαίτερα γεγονότα και οι προκλήσεις,

αλλά ταυτόχρονα διαρρέεται κι από μια εσωτερικότητα, ένα ενδοσκοπικό βλέμμα σε μια κοινωνία αντιφάσεων.

Οι δυσκολίες που μας επιφυλάσσει η ζωή αποτελούν ένα αυστηρό κριτήριο της ανθεκτικότητας μας, κι ο Αυδίκος θέτει τους ήρωες του σε δοκιμασίες και διλήμματα που απαιτούν δυναμισμό αλλά και υψηλό βαθμό κατανόησης. Το αν βρίσκουν πάντα την καλύτερη απάντηση στα προβλήματα είναι κάτι που θα κρίνει ο αναγνώστης, αφού η αφήγηση παραμένει υπαινικτική, αφήνοντας χώρο για ερμηνείες και εκδοχές του μετά.

Οι ιστορίες είναι σύντομες, με λόγο ευθύ, συγκεκριμένο, δεν στοχεύουν στη σουρεαλιστική προσέγγιση αλλά δίνουν ξεκάθαρο πλαίσιο αναφοράς.

Οι ήρωες αντιμετωπίζουν δυσλειτουργίες σε προσωπικές ή επαγγελματικές σχέσεις, την πληγή της απώλειας, το βάρος της ίδιας της ζωής, κι επιβιώνουν, βγαίνουν νικητές ακόμη κι αν ηττηθούν.

“Το μήνυμα” είναι ένα ανάγνωσμα που δεν θα ταλαιπωρήσει τον αναγνώστη με δυεπίλυτα μυστήρια και ακραίους συμβολισμούς. Θα κινητοποιήσει όμως το ένστικτο επιβίωσης, την κρυμμένη δύναμη για αναζήτηση της ελπίδας και της ευτυχίας με έναν τρόπο καθ’ όλα ικανοποιητικό.