/Βιβλιοκριτική: Πέτρα κι ουρανός (Στέφανος Δορμπαράκης)

Βιβλιοκριτική: Πέτρα κι ουρανός (Στέφανος Δορμπαράκης)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Ο Στέφανος Δορμπαράκης είναι ένας άνθρωπος που έχει αποδείξει με τη μουσική του πορεία την αγάπη και το σεβασμό για την ελληνική μουσική παράδοση. Είναι από αυτούς που αναγνωρίζουν στην ποικιλία των μελωδιών, στα διαφορετικά συναισθήματα που γεννούν, στον λόγο που τις συνοδεύει, τη συνέχεια της ιστορίας μας, τις ρίζες μας, όχι ως μουσειακό είδος άξιο θαυμασμού, αλλά ως μια ζωντανή πολιτισμική φλέβα που συνεχίζει να χτυπά στον ίδιο τόμο της αιώνιας ελληνικότητας.

Με το βιβλίο του “Πέτρα κι ουρανός – Αφουγκράσματα κι απόηχοι γης ελληνικής”, συμπληρώνει αρμονικά αυτό του τον σεβασμό και μας προσφέρει ένα πολύτιμο εργαλείο για τη διδασκαλία, με κατανοητούς, συγκεκριμένους όρους, του μουσικού μας πλούτου.

Αν λείπει κάτι από την εκπαίδευση είναι ο τρόπος προσέγγισης των παιδιών, η αποτελεσματική πρώτη επαφή τους με την παράδοση, το ερέθισμα εκείνο που θα τους ενεργοποιήσει για να ασχοληθούν περαιτέρω, να ερευνήσουν, να μάθουν περισσότερα.

Το βιβλίο, με λόγο εύληπτο αλλά όχι απλοϊκό, αφού δεν λείπουν οι περίτεχνες λογοτεχνικές περιγραφές, μας ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα, μας παραθέτει, τοπικά έθιμα, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και γιορτές κάθε τόπου, πάντα συνυφασμένα με τα τραγούδια και τους χορούς κάθε περιοχής. Τα συναισθήματα εναλλάσσονται και μας κατακλύζουν. Από τη χαρά, εστη θλίψη, από τη γενναιότητα στο ρομαντισμό.

Σε συνδυασμό με την εξαιρετική εικονογράφηση της Χριστίνας Παπαθέου – Δουληγέρη, η ολοκλήρωση της ανάγνωσης σε αφήνει μια μια γλυκιά διάθεση νόστου για το παρελθόν, που ίσως δεν το τιμούμε όσο του αρμόζει, αλλά ταυτόχρονα και με μια εσωτερική εγρήγορση που σε σπρώχνει να σκέψεις ακόμη πιο βαθιά στο συλλογικό μας ασυνείδητο, σε στοιχεία μας που αρνούμαστε να δούμε και να παραδεχτούμε αλλά μας ορίζουν ως οντότητες.

Ο Στέφανος Δορμπαράκης είναι αξιέπαινος γιατί πράττει αυτό που θα έπρεπε να έχουν αναλάβει συντονισμένα οι κρατικό φορείς και ο χώρος της εκπαίδευσης. Να δώσει στη νεολαία, αλλά και σε όλους μας, μια γρήγορη και ουσιαστική ιδέα της αξίας της παραδοσιακής μας μουσικής.