Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η ηλικία μας στον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι γύρω μας; Μετατρέπεται αυτό το χαρακτηριστικό μας σε ένα από τα ισχυρά στερεότυπα που κουβαλάμε το βάρος του σε όλη την πορεία της ζωής μας;

Το “Ακόμη εδώ; Χώρο στο χρόνο” της Κλαίρης Χατζηγιάννη απο τις Εκδόσεις Φίλντισι, διερευνά με παραστατικό τροπο και καίρια παραδείγματα το πώς οι προκαταλημένες αντιλήψεις του περιβάλλοντός μας, λειτουργεί ως αξιακός χαμαιλέοντας – δυνάστης

που προσαρμόζεται στην κάθε περίοδο μας και έρχεται με στοχευμένα βέλη να πληγώσει την αξιοπρέπεια, τα όνειρα, τις επιδιώξεις, την ίδια μας την προσωπική ταυτότητα.

Από την παιδική κι εφηβική προαποφασισμένη “αφέλεια”, στη νεανική “υπερβολική ορμή”, στην αμφισβήτηση των στόχων και των επιτευγμάτων της μέσης ηλικίας έως την υποχρεωτική αποστράτευση της ωριμότητας, η κοινωνία βρίσκει διαρκώς αφορμές για να μειώνει την αξία μας, να υποβιβάζει τις επιτυχίες μας, να θέτει σε αμφισβήτηση τα θέλω μας, να υποβιβάζει να πεπραγμένα μας.

Η αφήγηση μέσα από το προσωπικό παράδειγμα βοηθά με την παραστατικότητα και το ρεαλισμό της στην καλύτερη κατανόηση των γεγονότων και την ευκολότερη ταύτιση με τους διαφορετικούς ρόλους που όλοι αναλαμβάνουμε. Ο τονισμός των προκαταλήψεων που αφορούν τη γυναικεία θέση δίνει στο κείμενο την απαραίτητη θηλυκή εκδοχή, σε έναν κόσμο που δηλώνει φεμινιστικός για να αποκαλυφθεί η στενόμυαλη οπτική της, με κάθε ευκαιρία.

Ένα βιβλίο που δεν φοβάται να πει την αλήθεια για όσα σιωπηρά, με ρυθμούς κανονικότητας διαβρώνουν την προσωπικότητά μας και αναστέλλουν τις βλέψεις μας για να αναδείξουμε το δυναμικό της σε κάθε φάση της ζωής μας, με πλήρη ελευθερία.