Ο συνθέτης Πάνος Μαλαχιάς μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ με τίτλο “Περιμένοντας τον ήλιο”
1. Ένα νέο άλμπουμ με τίτλο “Περιμένοντας τον ήλιο”. Πώς θα το χαρακτηρίζατε συνοπτικά;
Είναι μια ειλικρινής κατάθεση έξι τραγουδιών τα οποία μιλούν για την ανθρώπινη ύπαρξη, τις διαπροσωπικές σχέσεις, το σύμβολο της μητέρας, την ματαιοδοξία και την αναζήτηση για ειρήνη.
2. Πώς επιλέγετε τους ερμηνευτές και ποιες είναι οι βασικές κατευθύνσεις που τους δίνετε;
Η επιλογή γίνεται από το τραγούδι, το οποίο είναι η ‘κινητήρια δύναμη’ και έκτοτε η κατεύθυνση από την μεταξύ μας αλληλεπίδραση.
3. Είναι πλέον σημαντικό για έναν καλλιτέχνη να διαθέτει ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές;
Εξαρτάται από την επιθυμία έκφρασης του κάθε καλλιτέχνη τη δεδομένη χρονική στιγμή.
4. Ποια θέλετε να είναι η μουσική ταυτότητά σας και πόσο ανοιχτός είστε σε διαφορετικές επιρροές;
Ανέκαθεν έγραφα και γράφω σε διαφορετικά είδη, θεωρώ ότι έχω μια ευρεία ροκ αλλά και λαϊκότροπη ταυτότητα. Είμαι ανοιχτός σε επιρροές αρκεί να έχω κάτι να ταυτιστώ με αυτό.
5. Κατά τη δημιουργική διαδικασία, προηγείται ο στίχος ή η μελωδία;
Για μένα είναι ο στίχος γιατί εργάζομαι διαφορετικά, αλλά έχει συμβεί και το αντίθετο.
6. Είναι οι ζωντανές εμφανίσεις και η διάδραση με τον κόσμο, απαραίτητη συνθήκη για την καταξίωση ενός καλλιτέχνη;
Σίγουρα είναι ένας σημαντικός παράγοντας.
7. Πόσο δύσκολο είναι πλέον, στα πλαίσια του ψηφιακού μας κόσμου, για έναν καλλιτέχνη να του δοθούν οι ανάλογες ευκαιρίες να αναδείξει το ταλέντο του;
Όπως προαναφέραμε οι ζωντανές εμφανίσεις βοηθούν αρκετά σε αυτό αλλά παράλληλα θα πρέπει να υπάρχει και μια σταθερή ψηφιακή παρουσία, έτσι όπως έχουν τα πράγματα στις μέρες μας.
8. Μετά από μια τόσο σημαντική πορεία ποιο είναι τώρα πια το πιο μεγάλο καλλιτεχνικό σας όνειρο;
Είμαι απλώς ένας συνθέτης όπου έχει την τύχη και τιμή να συναντά αξιόλογους καλλιτέχνες με τους οποίους έχει μια ταύτιση-έναν κώδικα επικοινωνίας και να φτιάχνει τραγούδια μαζί τους. Όσο περισσότερο συμβαίνει αυτό τόσο πιο χαρούμενος και ευγνώμων είμαι.
9. Ποια είναι η άποψή σας για τα νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;
Εκτός από την Τραπ, τα υπόλοιπα είδη έχουν ενδιαφέροντα μηνύματα και ηχοχρώματα για τα οποία για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ασχοληθεί πολύ αλλά θέλω να ασχοληθώ περισσότερο, όπως και γενικά ακούω μουσική όταν διαθέτω χρόνο.
10. Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;
Να ακούσουν όσο περισσότερη μουσική μπορούν, να έχουν υπομονή με τη σπουδή τους στο όργανο που έχουν επιλέξει και να επιδιώκουν να παίζουν μουσική με φίλους.
11. Ενας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;
Είναι προφανές ότι η επιλογή είναι δύσκολη αλλά θα αναφέρω 5 ορχηστρικά άλμπουμ όπου έτσι κι αλλιώς θα είχα μαζί μου:
Gerardo Nunez – Flamencos en Nueva York/El Gallo Azul,
Vinnie Moore – Out of nowhere,
Pat Metheny Group – The road to you (recorded live in Europe)
J. S. Bach – The Violin Concertos
Yiorgos Fakanas – Secrets (ft Lenny White)