Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ο συνεσταλμένος Μάριο Μπάβα όταν αναλαμβάνει να σκηνοθετήσει μία ταινία, επιτρέπει στην άγρια εκδοχή του εαυτού του να αναδυθεί. Η φαντασία του είναι απύθμενη, αποτυπώνει στην κάμερα με τον πιο άγρια ρεαλιστικό τρόπο το αίσθημα του φόβου, της αγωνίας, της υπαρξιακής μελαχολίας μπροστά σε κάτι βίαιο που θα διαταράξει την ασφάλειά μας.

Ο κύριος που κάθεται στην καρέκλα του σκηνοθέτη είναι ο τύπος που ενέπνευσε το ίσως πιο επιδραστικό μέταλ συγκρότημα στην ιστορία, ανακάτεψε και την Ελλάδα βάζοντας τη Ρίκα Διαλυνά να πρωταγωνιστεί σε μία ιστορία, σημάδεψε την κινηματογραφική πορεία του τρόμου.

Στην κλασική ταινία και αντιπροσωπευτική της καριέρας του, ο Μπάβα μεταφέρει τρεις ιστορίες του Άντον Τσέχοφ, Αλεξέι Τολστόι και Γκι Ντε Μοπασάν, σε μία σπονδυλωτή δημιουργία με έντονα σκοτεινή ατμόσφαιρα.

Ποιος να το περίμενε ότι η δεύτερη ιστορία θα είχε και άρωμα Ελλάδας, αφού η Ρίκα Διαλυνά θα έκανε την εμφάνισή της ως υπηρέτρια στη δεύτερη ιστορία The Wurdulak, η οποία ξυπνάει τους μύθους των Καρπαθίων, τους βρυκόλακες και μία μακάβρια ιστορία που αναδύεται μέσα από μία εξωτερικά ιδανική οικογένεια.

Η Διαλυνά ως Μαρία πρωταγωνιστεί σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές του μεγάλου σκηνοθέτη, ο οποίος αν και βασιλιάς του μακάβριου για το Ιταλικό σινεμά της δημιούργησε την εικόνα ενός γλυκού και χαμηλών τόνων ανθρώπου.

Ο βασιλιάς του Ιταλικού τρόμου συνεργάζεται με τον αθάνατο Φρανκεστάιν Μπορίς Καρλόφ, προσφέροντας γερές δόσεις ανατριχίλας και ενοχικής απόλαυσης, αφού η φύση μας παράλληλα διεγείρεται από το σκοτεινό και μυστηριώδες.

Πάνω από όλα, αποτελεί την έμπνευση για το όνομα που κατέστησε ένα συγκρότημα συνώνυμο της μέταλ μουσικής σκηνής, αφού αποτέλεσε την έμπνευση για την υιοθέτηση αυτής της ονομασίας.

Ναι, η Ελλάδα άφησε το αποτύπωμά της ακόμα και σε μία Ιταλική παραγωγή τρόμου του μακρινού 1963…