Ο τραγουδιστής των ΕΚΜΕΚ, Άλκης Κανίδης, απαντά στις 10+1 Ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τραγουδιού “Φλόγα και αέρας”.
1. Νέο τραγούδι “Φλόγα και αέρας” μαζί με τους ΔΡΑΠΕΤΕΣ. Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;
Είναι ένα τραγούδι για τη φλόγα και τον αέρα που χρειαζόμαστε για να αντισταθούμε σε μία πραγματικότητα που όλο δυσκολεύει. Μιλά για το πως ζούμε τις ζωές μας και το πως παλεύουμε γι’ αυτές. Και το ωραίο είναι ότι έχει μέσα του την ταυτότητα και των δύο συγκροτημάτων, δεμένες -πιστεύω- με έναν τρόπο ζωντανό και αληθινό.
2. Πώς κύλησε η συνεργασία με τους ΔΡΑΠΕΤΕΣ; Υπήρξαν δυσκολίες στο να δημιουργηθεί ένα τραγούδι που να εκφράζει πλήρως και τις δύο διαφορετικές πλευρές;
Καμία ουσιαστική δυσκολία. Από την αρχή υπήρξε μια πολύ ωραία χημεία. Ταιριάζουμε και σαν χαρακτήρες, και αυτό κάνει τη δημιουργία να κυλάει πιο γλυκά. Στους Εκμέκ είχαμε την τύχη να υπάρχει πάντα σεβασμός και αγάπη, και μέσα στη μπάντα, και στις συνεργασίες μας, και αυτό είναι πραγματικά πολύτιμο.
3. Σας απασχολεί η κυκλοφορία ενός άλμπουμ ως τρόπου πιο ολοκληρωμένης αποτύπωσης της ταυτότητάς σας;
Έχουμε ήδη τρία άλμπουμ και αρκετά singles, οπότε νιώθουμε πως το στίγμα μας είναι καθαρό εκεί έξω. Σήμερα το άλμπουμ δεν είναι ο πιο συχνός δρόμος, και δεν πειράζει. Δεν είναι κάτι καινούριο αυτό. Και στην αρχή της δισκογραφίας έτσι γινόταν, οι καλλιτέχνες έβγαζαν τραγούδια ένα-ένα. Η ουσία είναι να φτάνει το τραγούδι στους ανθρώπους και να συναντιέται με τις ζωές τους.
4. Ποιο θέλετε να είναι το μουσικό στίγμα σας και πόσο ανοιχτοί είστε σε διαφορετικές επιρροές;
Αισθανόμαστε ότι ανήκουμε στο “ελληνικό τραγούδι”, μια έννοια πλατιά, που χωράει πολλές διαφορετικές φωνές μέσα. Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο ανοιχτοί γινόμαστε σε καινούργια πράγματα. Συνήθως όταν αγνοούμε την φωνή μέσα μας που λέει «αυτό μην το κάνεις, θα σε κράξουν», τότε είναι που μας συμβαίνουν τα πιο όμορφα πράγματα.
5. Ποιο είναι το πιο μεγάλο καλλιτεχνικό σας όνειρο;
Δεν κάνουμε πια μεγάλα όνειρα, γιατί όπως έχει αποδειχτεί τα πιο όμορφα θαύματα έρχονται χωρίς να τα έχεις σχεδιάσει. Ο στόχος μας είναι να δημιουργούμε, να τραγουδάμε και να μοιραζόμαστε. Κι αυτό, μέχρι στιγμής, πήγε καλά!
6. Πόσο δύσκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να του δοθούν οι ανάλογες ευκαιρίες να αναδείξει το ταλέντο του;
Αρκετά δύσκολο, αλλά αν αγαπάς αυτό που κάνεις, βρίσκεις τρόπο να προχωράς. Πιστεύω πως η μεγαλύτερη δύναμη για έναν καλλιτέχνη είναι να ξέρει ποιος είναι, τι θέλει και πώς να σταθεί απέναντι στα πράγματα. Να ξέρει τα δυνατά του σημεία, και τις αδυναμίες του. Τότε βρίσκει το μονοπάτι του. Χρειάζεται όμως πάντα να καταλαβαίνεις τους ανθρώπους. Αυτοί είναι το κοινό σου, ο καθρέφτης και η δύναμή σου. Άρα αυτοί είναι και η μεγαλύτερη ευκαιρία σου.
7. Πώς έχει διαφοροποιηθεί ο χώρος της μουσικής στην ψηφιακή εποχή του YouTube και πώς μπορεί να αξιοποιηθεί προς όφελος των καλλιτεχνών;
Το ωραίο είναι ότι σήμερα μπορείς – εάν θέλεις – να πας κατευθείαν στο κοινό, χωρίς μεσάζοντες. Δεν είναι τόσο εύκολο, θέλει δουλειά και επιμονή, αλλά σου δίνει ελευθερία. Όταν ξεκινήσαμε εμείς, το κοινό σε μάθαινε από το ραδιόφωνο. Τώρα σε γνωρίζει μέσα από το TikTok, το Instagram, το YouTube. Μπορεί να φαίνεται εντελώς διαφορετικό, αλλά στον πυρήνα τα πράγματα είναι ίδια: αν κάνεις κάτι που αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων, εκείνοι σε αγαπούν. Στις συναυλίες μας έρχονται κάποιοι που μας ξέρουν από την δισκογραφία μας, και άλλοι που μας γνώρισαν μέσα από τα βιντεάκια μας στα social. Κι αυτό είναι υπέροχο!
8. Ποια είναι η γνώμη σας για τα νέα, εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία, μουσικά ρεύματα;
Δεν με αγγίζουν όλα το ίδιο. Η trap, για παράδειγμα, που έχει σαρώσει τα τελευταία χρόνια, δεν μου μιλάει ιδιαίτερα. Το πρότυπο του “μάτσο” τύπου που έχει τις γυναίκες σαν τρόπαια και κάνει μπίζνες, δεν το πιάνω. Από την άλλη σε κάποια κομμάτια του χιπ-χοπ ακούω μία ωμή αλήθεια και αυτό μου αρέσει πολύ, λέω μέσα μου «ναι, αυτό είναι!».
9. Είναι οι ζωντανές εμφανίσεις αυτές που καταξιώνουν έναν καλλιτέχνη στη συνείδηση του κοινού;
Ναι, εντελώς. Εκεί χτυπά η καρδιά της μουσικής. Στο live βλέπεις τα βλέμματα, εκεί ενώνονται οι ψυχές και οι καρδιές. Η μουσική, για εμένα, είναι μοίρασμα, και το πιο όμορφο μοίρασμα γίνεται από κοντά, με ανθρώπους που το νιώθουν όλοι μαζί.
10. Ποια είναι η γνώμη σας για τα μουσικά reality shows και τι θα συμβουλεύατε τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;
Δεν τα παρακαλουθώ και πολύ, βλέπω όμως πως δίνουν μια γρήγορη ώθηση που σπάνια κρατάει. Αν κάποιος αποφασίσει να πάει, ας το κάνει συνειδητά. Να μην περιμένει όμως εύκολες λύσεις και διαδρομές. Η μουσική είναι ταξίδι με βάθος και αξίζει να το ζήσεις έτσι, με τον δικό σου βηματισμό.
11. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;
Εγώ την καραντίνα την πέρασα ακριβώς έτσι, ακούγοντας και γράφοντας πολλή μουσική, οπότε δεν χρειάζεται να το φανταστώ, το έζησα! Υπάρχουν άλμπουμ που επιστρέφω ξανά και ξανά. Αν έπρεπε να πάρω μόνο πέντε, θα ήταν:
U2 – Joshua Tree
Χατζιδάκις – Το χαμόγελο της Τζοκόντα
The Killers – Hot Fuss
Σαββόπουλος – Μην πετάξεις τίποτα
Ξύλινα Σπαθιά – Ξεσσαλονίκη
