Ο ποιητής Νίκος Τσιαμανής απαντά στις ερωτήσεις που του θέτει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, με αφορμή την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής «Άνισα μέτρα».
1. Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ιωλκός το νέο βιβλίο σας «Άνισα μέτρα». Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;
Θα σας απαντήσω μ’ αυτό που μου είπε ένας φίλος όταν το διάβασε: είναι ένα εσωτερικό ταξίδι. Η δίψα για ζωή, οι συγκρούσεις, οι αντιφάσεις, οι ανακολουθίες, οι φόβοι, που απαρτίζουν τον καθένα από εμάς εκφράζονται στο βιβλίο με τη μορφή άλλοτε έμμετρων και άλλοτε «άμετρων» ποιημάτων, εξ ου και ο υπότιτλος του βιβλίου, έμμετρα και άμετρα αισθήματα. Το αίσθημα αποτελεί τον μίτο που τα συνδέει.
2. Ποια ζητήματα επιθυμείτε να θίξετε με αυτό σας το έργο και πώς προέκυψε η συγκεκριμένη έμπνευση;
Τα ζητήματα που με απασχόλησαν είναι εκείνα που μας απασχολούν νομίζω όλους μας. Έχουν να κάνουν με τον πόθο και την αναζήτηση του ερωτικού αντικειμένου και της αγάπης, με σκοπό να κατευνάσουν την υπαρξιακή αγωνία της μοναξιάς και του τέλους.
3. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;
Το ζητούμενο για μένα είναι να μπορέσει το περιεχόμενο του βιβλίου να συντονιστεί, μέσω του συμβολισμού, με τον αναγνώστη ώστε να του επιτρέψει να ταξιδέψει εντός του.
4. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
Ένα ασφυκτικό κοινωνικό περιβάλλον και προσωπικά αδιέξοδα.
5. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στον ψηφιακό μας κόσμο; Πόσο επηρεάζεται από τις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη;
Ο ρόλος του βιβλίου πιστεύω ότι παραμένει ο ίδιος: τροφοδοτεί την φαντασία, μας επιτρέπει να εξερευνούμε το μυαλό και την ψυχή μας. Ζούμε σε μια μεταβατική εποχή, απ’ ό,τι φαίνεται τα επόμενα χρόνια θα ζήσουμε πολύ μεγάλες αλλαγές. Ήδη υπάρχουν παραδείγματα εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης και στον χώρο του βιβλίου. Μένει να δούμε πώς θα επιδράσει η νέα εποχή στη λογοτεχνία.
6. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;
Η λογοτεχνία, και η τέχνη γενικότερα, επιτελεί την ίδια λειτουργία όπως και τα όνειρα. Επιτρέπει τη σύνδεσή μας με βαθύτερα υπαρξιακά πεδία.
7. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;
Γιατί οι περισσότεροι γράφουμε λογοτεχνία παρά διαβάζουμε…
8. Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;
Δεν πιστεύω στην τύχη γιατί αυτό που τυχαίνει πρέπει να ‘σαι ικανός να το δεις και να το υποστηρίξεις. Πιστεύω με κάποιον τρόπο στο πεπρωμένο, την ίδια στιγμή που είμαι βέβαιος για το γεγονός ότι εμείς οι ίδιοι το δημιουργούμε.
9. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;
«Ο Πύργος» του Franz Kafka
Το «1934» του Alberto Moravia
Τον «Ρημαγμένο Απρίλη» του Ismail Kadare
Τα ποιήματα της Louise Glück
Τα ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη
10. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό στην εποχή μας;
Όλες οι αντίθετες έννοιες είναι άρρηκτα δεμένες, η ύπαρξη της μιας προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Πιστεύω ότι αυτό που χρειάζεται η εποχή μας είναι η συνείδηση της διπολικότητας των πραγμάτων, γιατί δυστυχώς υπάρχει η τάση να τα αντιλαμβανόμαστε με τρόπο μερικό και μονοσήμαντο.
