Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη 

Ο Νίκος Φέρμας ανήκει στους δεύτερους πρωταγωνιστές του Ελληνικού Κινηματογράφου, ο οποίος όμως κατάφερε πάντοτε να αφήνει το στίγμα του σε κάθε ρόλο που υποδυόταν.

Με τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή, το μάγκικο στυλ που προδίδει έναν ανδρισμό μίας παλαιότερης εποχής, με όλα τα προβληματικά στοιχεία που θα μπορούσε κάποιος να διακρίνει.

Με τη νοοτροπία του άνδρα των παλιών καφενείων, παραδομένος σε αμαρτωλές απολαύσεις όπως το κομπολόι, το χαρτί, το ποτό.

Τα χαρτιά είναι η μεγάλη του αγάπη. Ξέρει να γυρίζει την τράπουλα και να κάνει τον παπά άφαντο στα μάτια σου.

Μεγάλη αδυναμία στο χασίσι, με μάγκικο στυλ γνωρίζει να επιβάλλεται και να κάνεις τους δεύτερους ρόλους του πρωταγωνιστικούς.

Ο ίδιος έκανε αμέτρητες εμφανίσεις σε Ελληνικές ταινίες, κατακτώντας τον τίτλο του μάγκα, του μπεσαλή. Εκείνου που δε γνωρίζει γράμματα, ξέρει μόνο να γυρίζει το κομπολόι και να λέει λίγα λόγια σταράτα.

Το βαρύγδουπο ύφος του και η αυθεντική, πηγαία μαγκιά του τον έκαναν σεβαστό ακόμα και σε σαλόνια της υψηλής κοινωνίας.

Ο Νίκος Φέρμας είναι ο ιδανικός δευτεραγωνιστής που μπορεί να ενσαρκώσει επάξια ανθρώπους του υποκόσμου, πρόσωπα που είναι περιθωριοποιημένα και χαμένα στα πάθη του χαρτιού και του χασισιού.

Χαρακτηριστικοί οι ρόλοι τους στις ταινίες Αλίμονο στους Νέους, Η χαρτοπαίχτρα και Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης. Αν και οι εμφανίσεις του ήταν σύντομες, μένει αλησμόνητος για τον στόμφο με τον οποίο εκστομίζει τις ατάκες του.

Ήταν ένας μάγκας που προσκυνούσε ακόμα και η υψηλή κοινωνία..