Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ακόμα και αν η Μαίρη Μεταξά δεν έγινε μητέρα στην πραγματική της ζωή, εγγράφηκε στη συνείδηση των θεατών ως η γνωστή και μη εξαιρετέα μαμά του Κώστα Βουτσά στον Ελληνικό Κινηματογράφο.

Η Μεταξά με το εξαιρετικό της ταλέντο και την ιδιαίτερα δύσκολη και μοναχική ζωή, έγινε συνώνυμη με τη φιγούρα της Ελληνίδας πεθεράς η οποία διαθέτει φαρμακερό λόγο και παθολογική σχέση αγάπης για το γιο της.

Με μία γλώσσα έτοιμη να σχολιάσει αιχμηρά, αποτυπώνει γλαφυρά την πεθερά της επαρχίας που παρατηρεί από τη δαχτυλιά στο ποτήρι μέχρι τα καινούργια έπιπλα που κόστισαν λίγο παραπάνω.

Η ταλαντούχα ηθοποιός κατάφερε να γίνει συνώνυμη στη μεγάλη οθόνη με τη γυναίκα της επαρχίας, εκείνη τη μητέρα που παραμένει προσκολλημένη με τον κανακάρη της και κάθε άλλη γυναίκα αυτομάτως για εκείνη είναι ελλιπής και υποδεέστερη.

Η γλώσσα της πεθεράς που μόνο καλό λόγο δεν έχει να πει και πάντα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει καταστροφή εκ του μη όντος.

Όταν η ίδια δεν έχει απογαλακτιστεί από το γιο της και τον αντιμετωπίζει ως ώριμο άνδρα, αλλά ως ένα ανήλικο παιδί που ακόμα πρέπει να βρίσκεται στην αποκλειστική της φροντίδα.

Η Μαίρη Μεταξά υπήρξε ανεπανάληπτη στην κινηματογραφική αποτύπωση της τυπικής γυναίκας από την επαρχία με την απλοϊκή σκέψη, την εξαρτητική σχέση και την ακόμα πιο πικρή… γλώσσα που καλό ακόμα δεν αξιώθηκε να πει…