Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η παύση μίας ζωής πολλές φορές δεν πραγματοποιείται αποκλειστικά από φυσικά αίτια ή κάποια ασθένεια.

Πολλές φορές, προκύπτει και από εκληματική ενέργεια η οποία διερευνάται από την επιστήμη της Ιατροδικαστικής.

Ένα πτώμα που ανοίγεται και μελετάται, αν και εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, με σκοπό να διαλευκανθούν τα αίτια που οδήγησαν στο θάνατο.

Αυτό προκαλεί μία στενή σύνδεση ανάμεσα στην Ιατρική και την Εγκληματολογία, αφού πολλές φορές βίαιες ενέργειες ανακόπτουν την πορεία ενός ζώντος οργανισμού.

Ο Ιούλιος Καίσαρας κατέστησε το όνομά του συνώνυμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έδωσε το όνομά του στον καλοκαιρινό μήνα και συνέβαλλε στην εδραίωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

Η δολοφονία του στις 15 Μαρτίου του 44 μ. Χ μετέβαλλε την ιστορία της Αρχαίας Ρώμης και πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Ρωμαϊκής Γερουσίας.

Η δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα θα έμενε στην Ιστορία και για έναν ακόμα λόγο: διότι θα ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη εξέταση μίας σορού για τη λεπτομερή καταγραφή και αιτιολόγηση θανάτου, γεγονός που σηματοδοτεί την έναρξη της Ιατροδικαστικής Επιστήμης.

Ο γιατρός Αντίστιος μελετώντας τη σορό καταγράφει συνολικά 23 μαχαιριές, ενώ η μία φαίνεται να προκάλεσε το θάνατο του Καίσαρα. Το χτύπημα ήταν στο στήθος, κάτω από την αριστερή ωμοπλάτη που ήταν θανατηφόρο επειδή διαπέρασε την αορτή.

Η εξέτασε έδειξε επίσης ότι οι 23 μαχαιριές ήταν διάσπαρτες σε πολλά μέρη του σώματος.

Ο Αντίστιος έθεσε τη βάση της Ιατροδικαστικής Επιστήμης και ενέπνευσε τη λέξη forensics, η οποία μεταφράζεται ως η επιστημονική διερεύνηση εγκλημάτων.

Η δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα δεν ήταν μόνο μία τεράστια και επιβεβλημένη αλλαγή για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά έδωσε την ευκαιρία σε μία τόσο σημαντική Επιστήμη να κάνει τα πρώτα της βήματα πριν εξελιχθεί σε έναν ολόκληρο, αυτόνομο κλάδο.