Η Ελένη Μωυσιάδου-Δοξαστάκη μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής «Διαφάνειες Εν-δυμάτων».

 Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ιωλκός το νέο βιβλίο σας «Διαφάνειες Εν-δυμάτων». Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά

Ποιητική συλλογή με θέματα που απασχολούν διαχρονικά κάθε άνθρωπο που προβληματίζεται, απορεί, ψάχνει απαντήσεις και ίσως θέλει να βλέπει κάποτε μια αχτίδα φωτός πάνω από τον κόσμο όλων μας. 

Ποια ζητήματα επιθυμείτε να θίξετε με αυτό σας το έργο και πώς προέκυψε η συγκεκριμένη έμπνευση;

Από μια φράση της Ιλιάδας του Ομήρου, στην οποία εστίασα με διάθεση υπογράμμισης μια συγκεκριμένη στιγμή(: « ει μη συ γε δύσεαι αλκήν» που σημαίνει: αν δεν ενδυθείς εσύ τη δύναμή σου).

Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Αυτό θα το πει ο ίδιος στον εαυτό του. Εγώ προτείνω μια αρμονία, με ό,τι σημαίνει η λέξη αυτή και σε όποιο συναισθηματικό πρωτίστως αλλά και ψυχοδιανοητικό επίπεδο.

Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Νομίζω ο απέραντος ουρανός το χαρτί κι ένα μολύβι. Για μένα που γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μη ψηφιακό κόσμο, αυτά.

Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στον ψηφιακή μας κόσμο; Πόσο επηρεάζεται από τις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη;

Σημαντικό νομίζω και σπουδαίο για όσους το αγαπούν και απολαμβάνουν την συντροφιά του σε κάθε επίπεδο είτε γνωστικό είτε ψυχοπνευματικό. Από την τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζεται, για να επηρεάσει όμως εκείνους που δεν το αγάπησαν ποτέ και μάλλον το χρησιμοποιούν για αλλότριους του πνευματικού πολιτισμού λόγους. 

Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Οι ορισμοί πολλοί, έχουν δοθεί από πολλούς και πάντα εξαρτώνται από το είδος της λογοτεχνίας με την οποία ασχολείται, την οποία μελετά, γράφει, διαβάζει ή αγαπά κανείς. Για μένα είναι η τέχνη του λόγου, μέσω της οποίας  ο κάθε λογοτέχνης, στα όρια που ζει, νιώθει και αντιλαμβάνεται, εκφράζει τον δικό του τελικά κόσμο( αυτόν που ζει και αυτόν που οραματίζεται), σχηματοποιημένο  ή δομημένο λεκτικά, μέσα από το όλο έργο του .

Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λογοτεχνία λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Δεν το ξέρω αυτό και έχω λόγους να μην το πιστεύω κάθε που το διαβάζω.

Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;

Και τα δυο έχουν τον ρόλο τους στη ζωή.

 Ένας μήνας «καραντίνα». Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

Θα πρέπει πρώτα να τα διαλέξω. Θέλει και η επιλογή τον χρόνο της κάθε φορά. Αν όμως είναι από αυτά που έχω ήδη διαβάσει, σίγουρα μεταξύ τους θα ήταν ο τόμος με τα ποιήματα του μεγάλου αγαπημένου Γιώργου Σεφέρη και- για μια αίσθηση απόδρασης από την «καραντίνα»- του αισθαντικού Robert Frost.

Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό στην εποχή μας;

Σε σωστές αναλογίες νομίζω πως χρειαζόμαστε και τα δυο, αλλά κι ο υπερρεαλισμός σε σωστή αναλογία κάτι θα προσέφερε.