Γράφει ο Μπακίρα

Bro,

Από τις δυό χρονιές ποιά; Δεν ενθυμούμαι. 1983 ή 1984; Οπότε δεν μπορώ να σού πώ, αν ήμουν εικοσιπέντε ή εικοσιέξι. Θυμούμαι όμως κάποιο σκοτεινό καί κρύο βράδυ αρχές κάποιου Γενάρη στο Λονδίνο.

Περπάτησα ως τον κοντυνό σταθμό τού μετρό. Είχα ξεμείνει από τσιγάρα. Εκεί θάβρισκα news stand. Σαν να λέμε, περίπτερο.

Εξω από τον σταθμό, κάποιο παληκάρι πουλούσε την Morning Star, όργανο τότε τού βρετανικού κομμουνιστικού κόμματος. Γιά δες, υπάρχει βρετανικό κομμουνιστικό κόμμα. Δεν τόξερα ως τότε. Γιά δες, οι βρετανοί κομμουνιστές λένε την εφημερίδα τους Αυγή.
– Πόσο κάνει;
– Τόσο.

Μούλθε να πετάξω καρφί: <<δεν την βρίσκω κσι τόσο σοσιαλιστική την τιμή πού μού ζητάς σύντροφε>>. Κρατήθηκα. Πήρα την Morning Star καί πολύ καλά έκανα, ως προέκυψεν εκ των υστέρων. Πήρα καί τα τσιγάρα καί γύρισα σπίτι μου. Σε κάποιαν εσωτερική σελίδα, η εφημερίδα είχεν ένα εξαιρετικό άρθρο:

The role of the press in a “free” society. Δηλαδή:

Ο ρόλος τού τύπου σε μιάν <<ελεύθερη>> κοινωνία.

Πριν μιλήσωμε γιά το άρθρο, να προσπαθήσω να σού περιγράψω τα εμπλεκόμενα στοιχεία από το σκηνικό της εποχής. Αλλιώς, δεν θα μπορέσωμε να συντονισθούμε στην ίδια συχνότητα.

Εκείνη την εποχή λοιπόν, ο τύπος, έντυπος καί τηλεοπτικός, είχε φορέσει στενό κορσέ την δημοσιότητα στην τότε πριγκίπισσα της Ουαλίας. Την πριγκίπισσα Νταιάννα. Ηδη συνενεζητείτο, δίκην κοινού μυστικού, η ασφυξία πού ένοιωθε η πριγκήπισσα από αυτόν τον στενό κορσέ. Σύμφωνα λοιπόν με τον αρθρογράφο, κάποιος εκπρόσωπος των ανακτόρων είχε καλέσει τούς αρχισυντάκτες. Τούς είχεν εξηγήσει ότι η μεγαλειότητα της, η βασίλισσα, έχει ενοχληθή από αυτήν την ιστορία. Σαν ρωμηός πού σέβεται τον εαυτό του, είμαι καχύποπτος.

Πιθανολογώ, ότι ο αρχισυντάκτης της Morning Star δεν ήταν καλεσμένος. Επαιξε μήπως ζήλεια επειδή δεν προσεκλήθη; Παίζει, τέτοια ζήλεια να ενέπνευσε το άρθρο; Ομως κι’ έτσι το άρθρο παραμένει εξαιρετικό. Μόνο, μην έχης την απαίτηση να το αναπαράγω αυτολεξεί ύτερ’ από τόσα χρόνια. Μπορώ όμως ν’ αναπαράγω την ουσία έγκυρα, με δικά μου λόγια.

<<Η δημοσιότης δεν είναι καφετιέρα να την γυρίσης στο on γιά να ψήσης καφέ καί στο off όταν ο καφές ψηθή. Ειπωμένο διαφορετικά: πολλών ανθρώπων η ευτυχία έχει χαλάσει επειδή παρεβιάσθη το απόρρητο της ιδιωτικής τους ζωής. Κατά συνέπειαν, αν οι γαλαζοαίματοι θέλουν να κάνουν κάτι χρήσιμο, ας βάλουν το χεράκι τους γιά τον σεβασμό τού απορρήτου της ιδιωτικής ζωής γιά όλους τους ανθρώπους. Οχι μόνον γιά τούς εαυτούς τους>>.
Ξέρεις σε ποιά διάσταση τού συλλογισμού συγκέντρωσα την προσοχή μου; Σ’ αυτήν πού φωτίζει το δικό μας τραγούδι, το ρωμαίικο:

Το διπλό το πασαπόρτι
Σαν καί την ζωή σου μόρτη…

Μ’ άλλα λόγια:
– Ξεκαθάρισε ποιές είναι οι προτεραιότητες σου.
– Οι επιλογές σου να είναι συμβατές με τις προτεραιότητες σου.
– Μετά, πορεύσου με ολιστική συνέπεια.
Σε καμμία περίπτωση, μην το πάιξης διπλό πασαπόρτι.
Εν προκειμένω, εδώ δημοσιότης καί εκεί ιδιωτικό απόρρητο. Κατά το εκάστοτε δοκούν ως ωφέλιμον.

Πως γραδάρισα το άρθρο τότε; Σύμφωνα με την ηλικία μου. Σκωπτικά γιά την πριγκίπισσα Νταιάνα. Αυτό το παιχνίδι παίζεται μ’ αυτούς τους κανόνες. Αν οι κανόνες δεν της άρεσαν, ας μην τάφτιαχνε με πρίγκηπα. Καί μάλιστα διάδοχο τού θρόνου. Χάθηκαν δα τ’αρσενικά της προκοπής; Βέβαια, εγώ καταθέτω αρσενική προοπτική. Η Bonnie Tyler έχει καταθέσει την δική της, θηλυκή:

Where have all the good men gone…

Οπότε δεν είμαι καί τόσο σίγουρος.

Πως γραδάρω το άρθρο τώρα; Τώρα στενοχωριέμαι γιά την απερίσκεπτην ορμή της νιότης. Τώρα ξέρω τον τραγικό τρόπο με τον οποίο έχασε την ζωή της η πριγκίπισσα. Αυτό με κάνει ν’ αναρωτιέμαι:

Μήπως ο αρθρογράφος απεδείχθη μακάβρια προφητικός; Εσύ bro, με ποιάν εκδοχή συντάσσεσαι; Με την σκωπτική, ή με τηνμακάβρια προφητική;

Λες να υπάρχη ακόμα η Morning Star; Λες να μπορούμε να αλιεύσωμε το άρθρο; Εχω την εντύπωση ότι θα το αφομοιώναμε καλυτερα, αν το διαβάζαμε σήμερα.