Ο ποιητής Πάνος Αργυρόπουλος μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής “Μοναξιά στη βουή”.

1. Κυκλοφόρησε η ποιητική σας συλλογή “Μοναξιά στη βουή” από τις εκδόσεις Φυλάτος. Πώς θα την περιγράφατε συνοπτικά;

Η κυκλοφορία της πρώτης μου ποιητικής συλλογής από τις εκδόσεις Φυλάτος αποτέλεσε ένα ορόσημο για εμένα στη ζωή μου. Η όλη διαδικασία ήταν δημιουργική αλλά και με δύσκολες στιγμές. Παρ’ όλα αυτά πέτυχα αυτό που ήθελα να αποτυπώσω τον εσωτερικό μου κόσμο μέσα από τις λέξεις και τους
στίχους

2. Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Ο συγκεκριμένος τίτλος επιλέχθηκε για διάφορους λόγους. Αρχικά ο καθημερινός θόρυβος της πόλης και των μεγάλων αστικών κέντρων όπως της Αθήνας που μεγάλωσα εντείνει το αίσθημα της μοναξιάς Τρέχουμε για να προλάβουμε τα πάντα όμως αυτή η διαδικασία και ο σύγχρονος τρόπος ζωής φέρνει κούραση που οδηγεί πολλές φορές στην απομόνωση. Βλέπεις χιλιάδες ανθρώπους καθημερινά επικοινωνείς όμως δεν εμβαθύνεις στις σκέψεις και στα συναισθήματα Απουσιάζει αυτό το μοίρασμα και η δοτικότητα άλλων εποχών. Ο χρόνος και οι υποχρεώσεις δε σε αφήνουν. Έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις σε έναν μεγάλο βαθμό είναι ευκαιριακές και πρόσκαιρες. Σε αυτό σημαντικό ρόλο έχουν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η μοναξιά βρίσκεται παντού.

3. Πόσο βιωματικοί είναι οι στίχοι και πώς αποτυπώνουν τη μοναξιά;

Ο στίχοι είναι σε μεγάλο βαθμό βιωματικοί.Για παράδειγμα στο πρώτο ποίημα της συλλογής
‘Στο μετρό’ το ποιητικό υποκείμενο έχει μια σύντομη επαφή. Στη συνέχεια χάνονται ξαφνικά και μένει μια αίσθηση απώλειας και μοναξιάς.Η τυχαία συνάντηση αναδεικνύει τη προσωρινότητα των επαφών στο αστικό περιβάλλον Παρά την συνάντηση οι χαρακτήρες μένουν
απομακρυσμένοι συναισθηματικά. Η βιασύνη και η ρουτίνα της εργασίας και της βιοπάλης τονίζουν το αδιάκοπο πέρασμα του χρόνου. Έτσι η μοναξιά συνεχίζεται και μας φαίνεται φυσιολογική μέσα στο μικρόκοσμο των οθονών που έχουμε περιέλθει.

4. Ποια είναι τα βασικά ηθικά διλήμματα της εποχής μας;

Θεωρώ την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης ένα φλέγον ζήτημα της εποχής. Η χρησιμοποίηση της και στη τέχνη εγείρει πολλά ερωτηματικά αλλά και ηθικά ζητήματα. Θα ήθελα να τονίσω ότι το βιβλίο γράφτηκε χωρίς τη παραμικρή βοήθεια της .Η κλιματική αλλαγή και οι προβληματισμοί που εγείρονται γιατί συνδέεται άμεσα με το καταναλωτισμό και την ανάπτυξη. Τέλος οι κοινωνικές ανισότητες και το χάσμα που μεγαλώνει ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς.

5. Τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ως απόσταγμα ο αναγνώστης;

Σκοπός μου είναι η ταύτιση και η συμπόρευση με τον αναγνώστη και το μοίρασμα των συναισθημάτων. Θέλω διαβάζοντας το ο αναγνώστης να αισθανθεί ότι δεν είναι μόνος και ότι όλοι μας έχουμε περάσει σε μικρότερο μεγαλύτερο βαθμό τις καταστάσεις που γράφονται στο βιβλίο.

Μοναξιά…αίσθημα λαχτάρας…έρωτας…χωρισμός… προσμονή… Μέσα στο σκοτάδι θέλω αυτό το βιβλίο να ρίξει φως φωτίζοντας τις απλές στιγμές που καμιά φορά αγνοούμε μέσα στο θόρυβο της καθημερινότητας.

6. Ποιο ήταν το ερέθισμα για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Η συγγραφή ξεκίνησε εντελώς ξαφνικά. Όντας ένοπλος φρουρός ασφαλείας πλοίων είχα αρκετό χρόνο και πήρα πολλές εμπειρίες. Ήθελα όλα αυτά να τα αποτυπώσω στο χαρτί. Το μεγάλο βήμα έγινε αργότερα όταν είχα ελαφριά μορφής κατάθλιψη. Η μοναχικότητα με οδήγησε στη δημιουργία και στη ψυχική μου εκτόνωση μέσω της πένας και της συγγραφής. Τώρα αντιμετωπίζω το παρόν και το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία.

7. Ποιον ορισμό θα δίνατε στην έννοια της λογοτεχνίας;

Ένας ορισμός που θα έδινα είναι ότι σκοπός της λογοτεχνίας είναι η μετάδοση σκέψεων ,συναισθημάτων και γενικά ο στοχασμός τον άνθρωπο και τη κοινωνία.

8. Γιατί οι Έλληνες διαβάζουν λιγότερο από τον μέσο Ευρωπαίο;

Θεωρώ ότι από τον σύγχρονο Έλληνα απουσιάζει η παιδεία που υπάρχει στον μέσο Ευρωπαίο Πολίτη.Οι περισσότεροι ζουν τη ζωή τους σε μια μέσα οθόνη. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι εθιστικά και εύπεπτα. Το βιβλίο απαιτεί να αγνοήσεις το ψηφιακό κόσμο και να επικεντρωθείς σε αυτό. Έχουμε λησμονήσει την όμορφη διαδικασία του διαβάσματος και τα οφέλη του. Ίσως άλλοι λαοί να είναι ποιο συνειδητοποιημένοι.

9. Τι ρόλο έχει πλέον το βιβλίο, στην ψηφιακή εποχή μας;

Το βιβλίο είναι μια από τις πρώτες μορφές επικοινωνίας.Δε πρέπει να το αφήσουμε να σβήσει και να το ρουφήξει ο τυφώνας του ψηφιακού κόσμου .Έχει ως ένα βαθμό υποβαθμιστεί ο ρόλος του καθώς πλέον υπάρχει και το βιβλίο σε ψηφιακή μορφή. Η χαρά όμως να το κρατάς στα χέρια σου δε συγκρίνεται. Το βιβλίο σε φυσική μορφή σου ζητάει λίγα και σου δίνει τα πάντα. Το ζήτημα είναι έχουμε χρόνο και να ζήσουμε μαζί
του

10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποια είναι τα πέντε βιβλία που θα θέλατε μαζί σας;

Οι άθλιοι, Έγκλημα και τιμωρία,1984,Τα εις εαυτόν, Μονόγραμμα.

11. Χρειαζόμαστε περισσότερο ρομαντισμό ή ρεαλισμό, στην εποχή μας;

Θα έλεγα ρομαντισμό όντας αθεράπευτα ρομαντικός πράγμα που αποτυπώνεται και στη ποιητική μου συλλογή.