Ο Yannik, με αφορμή το νέο του τραγούδι “Σπίτι στη θάλασσα”, συνομιλεί με τον Κωνσταντίνο Μανίκα, και, ανάμεσα σε άλλα, μας μιλά για τα, όνειρά του, τις ζωντανές εμφανίσεις και την άποψη του για τα νεα μουσικά ρεύματα.
1. Ένα νέο τραγούδι με τίτλο “Σπίτι στη θάλασσα”. Πώς θα το χαρακτηρίζατε συνοπτικά;
Νομίζω θα το χαρακτήριζα γλυκά μελαγχολικό. Μιλάει με έναν τρόπο για όλα αυτά που αφήσαμε (ή μας άφησαν) πίσω αλλά και τη διάθεση να επιστρέψουμε «εκεί που όλα βρίσκουν ξανά την πηγή τους». Όσον αφορά τον ήχο, θα έλεγα ότι κινείται σε ένα alternative – indie folk πλαίσιο.
2. Η συνεργασία με τον Γιώργο Περού περιλαμβάνει και το κομμάτι “Γειτονιά”. Να περιμένουμε κάτι περισσότερο από αυτή τη μουσική και στιχουργική δημιουργική διαδικασία;
Με τον Γιώργο έχει τύχει να συνεργαστώ αρκετές φορές τα προηγούμενα χρόνια, είτε ως μουσικός σε δίσκους του είτε ως μέλος της μπάντας του για μία περίοδο ενώ και εκείνος με βοήθησε στην προετοιμασία του δικού μου δίσκου. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους του να μου προτείνει να πούμε μαζί τη «Γειτονιά» στον καινούργιο του δίσκο. Δεν ξέρω αν θα τριτώσει το κακό, μου αρέσει να αφήνω τα πράγματα να συμβαίνουν φυσικά με έναν τρόπο. Δεν θα με εξέπληττε πάντως για να είμαι ειλικρινής.
3. Είναι πλέον σημαντικό για έναν καλλιτέχνη να διαθέτει κάποιο ολοκληρωμένο άλμπουμ στη “φαρέτρα” του;
Είναι γνωστό ότι η εποχή ευνοεί την κυκλοφορία μεμονωμένων κομματιών (singles). Προσωπικά, ως ακροατής, έχω ανάγκη το άλμπουμ γιατί εκεί είναι που ο καλλιτέχνης μπορεί να μου παρουσιάσει συνολικά τον κόσμο του και το όποιο όραμά του. Μου αρέσει να αναπτύσσω βαθύτερες σχέσεις με το έργο ενός καλλιτέχνη και ένα τραγούδι λειτουργεί ως αφορμή για κάτι τέτοιο. Το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό λοιπόν. Με την ευκαιρία να σημειώσω ότι μέσα στους επόμενους μήνες θα κυκλοφορήσει και το δικό μου ολοκληρωμένο άλμπουμ.
4. Ποια θέλετε να είναι η μουσική ταυτότητά σας και πόσο ανοιχτός είστε σε διαφορετικές επιρροές;
«Όταν με κατηγοριοποιείς, με αναιρείς» έχει πει ένας Δανός φιλόσοφος. Θα προτιμούσα να μην το κάνω εγώ ο ίδιος στον εαυτό μου, λοιπόν. Όσον αφορά τις διαφορετικές επιρροές, ελπίζω να είμαι τόσο ανοιχτός όσο πιστεύω αλλά όλα αποδεικνύονται στην πράξη.
5. Τι καθιστά μοναδική μια ερμηνεία;
Για μένα μια ερμηνεία είναι μοναδική όταν εκπέμπει ειλικρίνεια, όταν καταφέρνει να μας ταξιδέψει στον κόσμο ενός τραγουδιού καθώς και όταν φωτίζει διαφορετικές πτυχές του με αποτέλεσμα να νιώθουμε πως το ακούμε για πρώτη φορά. Πάντα με συγκινούσαν περισσότερο αυτά τα στοιχεία σε μία ερμηνεία και λιγότερο οι φωνητικές ικανότητες του ατόμου.
6. Είναι οι ζωντανές εμφανίσεις και η διάδραση με τον κόσμο απαραίτητη συνθήκη για την καταξίωση ενός καλλιτέχνη;
Δεν θεωρώ πως υπάρχει κάποιος κανόνας. Υπάρχουν παραδείγματα καταξιωμένων καλλιτεχνών που απέφυγαν σε μεγάλο βαθμό τις ζωντανές εμφανίσεις. Μιλώντας για τον εαυτό μου, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την επικοινωνία με τον κόσμο αλλά και τους ομότεχνούς μας αφού ένας από τους λόγους που γράφουμε είναι και για να επικοινωνήσουμε ο ένας με τον άλλον.
7. Πόσο δύσκολο είναι πλέον, στα πλαίσια του ψηφιακού μας κόσμου, για έναν καλλιτέχνη να του δοθούν οι ανάλογες ευκαιρίες να αναδείξει το ταλέντο του;
Είναι κάπως οξύμωρο αφού από τη μία οι καλλιτέχνες μπορούν να μοιραστούν το έργο τους απευθείας με τον κόσμο αλλά ταυτόχρονα υπάρχει τόσος θόρυβος που η φωνή τους δυσκολεύεται πολύ να φτάσει σε αποδέκτες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα καλλιτέχνες να αναγκάζονται να ασχοληθούν με τη διαφήμιση του εαυτού τους και να γίνονται κατά κάποιο τρόπο «content creators». Το βρίσκω κάπως μελαγχολικό αυτό.. Εδώ θα ήθελα να υπογραμμίσω τη σημασία των μουσικών sites και περιοδικών καθώς και των ραδιοφωνικών παραγωγών για τους καλλιτέχνες αλλά και για τους ακροατές που αναζητούν νέες προτάσεις.
8. Ποιο είναι το πιο μεγάλο καλλιτεχνικό σας όνειρο;
Να καταφέρω να κάνω σταθερά σοβαρές και ποιοτικές δουλειές που να έχουν να πουν κάτι σε άλλους ανθρώπους. Αν κάποια τραγούδια μου μπορούσαν να φανούν χρήσιμα όπως φάνηκαν σε μένα τραγούδια άλλων, θα ήμουν πολύ ευτυχής.
9. Ποια είναι η άποψή σας για τα νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;
Θεωρώ πως κάθε νέο μουσικό ρεύμα που γίνεται δημοφιλές, έρχεται να καλύψει κάποια υπάρχουσα ανάγκη. Από εκεί και πέρα, εγώ έχει τύχει να ακούσω μόνο φευγαλέα ως περαστικός (και παρέμεινα περαστικός)…
10. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;
Με δυσκολεύετε εδώ οφείλω να ομολογήσω. Εξαρτάται από τη μέρα (και από το ποιος μήνας θα είναι) αλλά αυτή τη στιγμή θα πω:
The National – Alligator
Leonard Cohen – New Skin for the Old Ceremony
Smog – A River Ain’t Too Much To Love
Μανώλης Φάμελλος – Η Εποχή των Σκουπιδιών
Joe Hisaishi – Dream Songs
