Η Σατραπί αποτέλεσε μια εξέχουσα φωνή για την εξορία, την ελευθερία των γυναικών και τον αυταρχισμό, χρησιμοποιώντας συχνά το δημόσιο βήμα της για να καταγγείλει την καταστολή στο Ιράν
Η Μαρζάν Σατραπί, η Ιρανο–Γαλλίδα καλλιτέχνιδα, σκηνοθέτης και συγγραφέας του αυτοβιογραφικού graphic novel «Περσέπολις», πέθανε σε ηλικία 56 ετών, ανακοίνωσε την Πέμπτη το γραφείο του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.
«Ο θάνατός της είναι αυτός μιας προσωπικότητας του γαλλικού πολιτισμού και μιας καλλιτέχνιδας που αγαπούσε την ελευθερία, το έργο της οποίας μετέφερε ένα παγκόσμιο μήνυμα και της είχε χαρίσει τεράστια διεθνή φήμη», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Ελιζέ.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν μέλη της οικογένειάς της στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP, αναφέρεται ότι πέθανε από «θλίψη» λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της, Σουηδού ηθοποιού, παραγωγού και σεναριογράφου Ματίας Ρίπα. Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αιτία θανάτου της.
Ποια ήταν η Μαρζάν Σατραπί
Γεννημένη το 1969, η Σατραπί πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Τεχεράνη, σε ένα κομμουνιστικό νοικοκυριό. Οι γονείς της την έστειλαν στη Βιέννη ως έφηβη, προτού επιστρέψει στο Ιράν για να σπουδάσει καλές τέχνες και αργότερα εγκατασταθεί στη Γαλλία, όπου συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Στρασβούργο.
Αντλώντας έμπνευση από αυτή τη ζωή της επανάστασης, της εξορίας και της επιστροφής, εμπνεύστηκε από το βιβλίο «Περσέπολις», το σκληρό ασπρόμαυρο βιβλίο που αφηγείται την παιδική της ηλικία κατά τη διάρκεια και μετά την Ισλαμική Επανάσταση του Ιράν το 1979. Το βιβλίο σημείωσε διεθνή επιτυχία και αργότερα διασκευάστηκε σε ταινία κινουμένων σχεδίων, η οποία κέρδισε το βραβείο της κριτικής επιτροπής στις Κάννες και ήταν υποψήφια για Όσκαρ.
Το έργο της Σατραπί συνδύαζε την πολιτική ανυπακοή με το μαύρο χιούμορ και ένα απέριττο οπτικό στυλ, καθιστώντας την μια από τις πιο γνωστές γραφίστριες της γενιάς της. Στη συνέχεια σκηνοθέτησε ταινίες όπως οι “Chicken with Plums” (Κοτόπουλο με δαμάσκηνα), “The Voices” (Οι Φωνές) και “Radioactive” (Ραδιενεργός), για την επιστήμονα Μαρί Σκλοντόφσκα Κιουρί.
Η Σατραπί σχεδίασε επίσης ένα τρίπτυχο από μάλλινο ύφασμα εννέα μέτρων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024, που έδειχνε αθλητές να αγωνίζονται γύρω από τον Πύργο του Άιφελ.
Η Σατραπί αποτέλεσε επίσης μια εξέχουσα φωνή για την εξορία, την ελευθερία των γυναικών και τον αυταρχισμό, χρησιμοποιώντας συχνά το δημόσιο βήμα της για να καταγγείλει την καταστολή στο Ιράν.
Το 2025, αρνήθηκε τη Λεγεώνα της Τιμής, το ανώτατο παράσημο της Γαλλίας, επικαλούμενη την «υποκριτική στάση» της Γαλλίας απέναντι στο Ιράν, ανέφεραν τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης.
«Δεν μπορώ να συνεχίσω να βλέπω τα παιδιά Ιρανών ολιγαρχών να έρχονται για να περάσουν τις διακοπές τους στη Γαλλία, ακόμη και να πολιτογραφούνται, ενώ την ίδια στιγμή οι νεαροί αντιφρονούντες δυσκολεύονται να αποκτήσουν τουριστική βίζα για να έρθουν να δουν πώς μοιάζει η χώρα του Διαφωτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», έγραψε τότε.
Με πληροφορίες από Reuters
