Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Ο λογοτεχνικός χώρος του μυστηρίου και της φαντασίας δείχνει διεθνώς σημάδια ανάκαμψης το τελευταίο διάστημα και φυσικό επόμενο και στην Ελλάδα να αυξηθούν οι σχετικές εκδοτικές προσπάθειες.

Η συλλογή διηγημάτων του Γιάννη Δημητράκη “Μια χαραμάδα στο σκοτάδι” από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, διαθέτει ένα κυρίαρχο διήγημα που καλύπτει το μισό περίπου της έκτασής του και κάποια ακόμα σχετικά ολιγοσέλιδα που προσθέτουν μια έντονη μεταφυσική πινελιά. Κι αυτό γιατί το πρώτο και αρκετά μεγάλο διήγημα δεν θα το κατέτασσα στην ίδια ακριβώς κατηγορία με τα υπόλοιπα.

Θεματολογικά ξεφεύγει από τα στενά όρια του συγκεκριμένου ιδιώματος, αν και διαθέτει έντονη οσμή μυστηρίου από την πρώτη σελίδα. Μια υπόθεση απαγωγής από τκ παρελθον και η αναζήτηση του χαμένου αδερφού, μπλέκουν λίγο λίγο με την πραγματικότητα ενός δικηγόρου για να αποκαλυφθεί σταδιακά το μυστικό και μια απρόσμενη αλήθεια.

Οι επόμενες βραχύβιες υποθέσεις αναδεικνύουν την ουσία των μεταφυσικών εμπειριών, τη σύγκρουση με το λογική, δίχως να εκβιάζουν το φόβο και τον τρόμο. Ο στόχος δεν είναι ο εντυπωσιασμός, ούτε λογοτεχνικά, ούτε σε επίπεδο πλοκής, αλλά η με φυσική ροή καταγραφή καταστάσεων που ξεπερνούν τα συνηθισμένα και θέτουν τις αισθήσεις σε επιφυλακή και τα δεδομένα σε αμφισβήτηση.

Μια συλλογή διηγημάτων όπου οι λάτρεις του είδους θα βρουν τα στοιχεία που λατρεύουν σε αυτό τον τρόπο γραφής αλλά και συγγραφική πρόθεση πειραματισμό, αφού κυρίαρχο ρόλο παίζει το εσωτερικό, συνειδησιακό ταξίδι των ηρώων, η διαδρομή τους προς την αυτογνωσία και την προσωπική ισορροπία παρά η ανάδειξη του φυσικά απροσδόκητου.