Γράφει ο Νίκος Ναούμης, πολιτικός επιστήμονας

Υπάρχουν βιβλία που διαπερνούν τα όρια της επινόησης και σε αγγίζουν με μια αλήθεια ωμή και αφοπλιστική. «Το τελευταίο γράμμα» της Rebecca Yarros (Ρεμπέκα Γιάρος), που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Είναι ένα μυθιστόρημα που σε λυγίζει, όχι γιατί επιδιώκει μια εύκολη συγκίνηση, αλλά γιατί αναδεικνύει το μέγεθος της ανθρώπινης θυσίας και την αγριότητα της απώλειας.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την Έλα, μια μητέρα που παλεύει να κρατήσει όρθιο τον κόσμο της, και τον Μπέκετ, έναν στρατιώτη που κουβαλά την ευθύνη μιας υπόσχεσης. Η σύνδεσή τους ξεκινά μέσα από γράμματα —λέξεις που γίνονται γέφυρες ανάμεσα στην καθημερινότητα και το μέτωπο του πολέμου. Όμως, η καρδιά της αφήγησης χτυπά στα δύο μικρά παιδιά της Έλα, στα δίδυμα που η ιστορία τους σε κάνει να δακρύζεις. Ο τρόπος που η Yarros περιγράφει τη δική τους δοκιμασία και την αθωότητα που συνθλίβεται, αποτελεί το πιο συγκλονιστικό κομμάτι του βιβλίου. Εκεί ακριβώς φανερώνεται το κοινωνικό κόστος των συγκρούσεων και το πώς η μοίρα των παιδιών σφραγίζεται από αποφάσεις που παίρνονται μακριά από αυτά.

Αν και πρόκειται για μυθοπλασία, η γραφή είναι τόσο ζωντανή που οι χαρακτήρες μοιάζουν με ανθρώπους της διπλανής πόρτας.

Η συγγραφέας εξερευνά το καθήκον, την πολυπλοκότητα της αγάπης και το πώς το παρελθόν δένει τους ανθρώπους με δεσμούς αόρατους.

Η ένταση κορυφώνεται σε κάθε σελίδα, καθώς η ελπίδα παλεύει να επιβιώσει μέσα στα συντρίμμια.

Πρόκειται για μια ανάγνωση που απαιτεί την πλήρη προσοχή σου. Σας προτρέπω να αναζητήσετε αυτό το έργο και να αφεθείτε στην αλήθεια του. Είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε σκληρή ιστορία κρύβεται η ανάγκη μας για μια σύνδεση που να δίνει νόημα στη ζωή. Αξίζει να το διαβάσετε.